Η Λίμνη του Διαβόλου στη Βοημία…

Η Λίμνη του Διαβόλου στη Βοημία...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Τον Μάρτιο του 1957, ένα τηλεγράφημα από την Πράγα ανήγγειλε ότι ένας δύτης ανακάλυψε στον πυθμένα της λίμνης Cerne Jezero ή αλλιώς γνωστή με το δυσοίωνο όνομα “Λίμνη του Διαβόλου”, στη Βοημία, ένα ολόκληρο γερμανικό σύνταγμα μάχης, οι άντρες του οποίου διατηρούνταν ανέπαφοι και σε όρθια στάση.

Η λίμνη Cerne Jezero ή αλλιώς γνωστή με το δυσοίωνο όνομα "Λίμνη του Διαβόλου"
Η λίμνη Cerne Jezero ή αλλιώς γνωστή με το δυσοίωνο όνομα “Λίμνη του Διαβόλου”

Σύμφωνα με τις περιγραφές, ο Τσέχος δύτης Φλοράν Ραμοζέ, αφού φόρεσε τη στολή του και πήρε μαζί τον εξοπλισμό του, βούτηξε μέσα στα πράσινα νερά της “Λίμνης του Διαβόλου”. Από πάνω του καθρεφτίζονταν τα μαύρα δάση της Βοημίας.

Ένα ρίγος διαπέρασε το σώμα του. Το νερό ήταν παγωμένο, καθώς η θερμοκρασία του δεν ξεπερνά ποτέ τους 5 βαθμούς, μιας και η λίμνη βρίσκεται σε 1.300 μέτρα υψόμετρο. Σε λίγο, στη γεύση του οξυγόνου προστέθηκε μια άλλη, αηδιαστικά γλυκερή και στυφή επίγευση. Το νερό της λίμνης είναι πλούσιο σε τανίνη και σε ανθρακικό οξύ κι αυτά ακριβώς είναι υπεύθυνα για την ιδιάζουσα αίσθηση.

Τότε, ο δύτης αντίκρισε ένα εντελώς ανεξήγητο θέαμα: έναν ολόκληρο στρατό σε πορεία, μέσα στον βυθό της λίμνης. Έναν στρατό από νεκρούς, που φορούσαν γκριζομπλέ στολές, με τα κανόνια του και τα άρματά του, με τα όπλα του και με τους επικεφαλής αξιωματικούς του, να προχωράει σε παρέλαση. Ο Τσέχος δύτης μπόρεσε να διακρίνει μέχρι τα παράσημα, τον αγκυλωτό σταυρό και τα χαρακτηριστικά στα ακίνητα πρόσωπα των στρατιωτών.

Άποψη από την τριγωνική λίμνη της Βοημίας
Άποψη από την τριγωνική λίμνη της Βοημίας

Θα έλεγε κανείς ότι είχαν μπει στη λίμνη, για να περάσουν στην απέναντι όχθη και ότι κεραυνοβολήθηκαν αναπάντεχα. Ένας αξιωματικός είχε ακόμα σηκωμένο το χέρι, δείχνοντας προς την κατεύθυνση που έπρεπε να ακολουθήσουν. Το όραμα αυτό της πολιτείας των νεκρών στον βυθό της λίμνης της Βοημίας δεν είναι το μοναδικό.

Σε ηλικία 35 ετών, ο Φλοράν Ραμοζέ θεωρούνταν ήδη σκαπανέας της υποβρύχιας έρευνας. Αυτός ήταν που διηύθυνε το αμερικανικό συνεργείο, που εργαζόταν πυρετωδώς στον όρμο Βίγκο, για να ανασύρει τον μυθικότερο θησαυρό του κόσμου: το χρυσάφι και τις πολύτιμες πέτρες που μετέφεραν οι δώδεκα ισπανικές γαλέρες, όταν στις 24 Οκτωβρίου του 1702, βυθίστηκαν από τον αγγλοολλανδικό στόλο.

Επίσης, τον Νοέμβριο του 1956, ήταν αυτός που διακινδύνευσε τη ζωή του, για να ανασύρει νεκρούς, πάλι από τον όρμο Βίγκο, όταν ένα ισπανικό ψαράδικο σκάφος προσέκρουσε σε βράχους στην είσοδο του όρμου.

Οι 26 άντρες του πληρώματος, που κατάγονταν όλοι από το ίδιο χωριό, πνίγηκαν. Οι χήρες τους, οι γονείς και τα ορφανά τους είχαν ως στερνή και μοναδική επιθυμία να θάψουν στη στεγνή γη τους αγαπημένους τους ναυτικούς. Έτσι, απαίτησαν από τον εφοπλιστή να τους δώσουν τα πτώματά τους. Ο εφοπλιστής είχε χάσει κι ο ίδιος άλλωστε τον γιο και τον ανιψιό του.

Η ναυμαχία του Όρμου του Βίγκο, πίνακας του Ολλανδού ζωγράφου Ludolf Bakhuizen (28/12/1630 - 17/11/1708)
Η ναυμαχία του Όρμου του Βίγκο, πίνακας του Ολλανδού ζωγράφου Ludolf Bakhuizen (28/12/1630 – 17/11/1708)

Επομένως, κλήθηκαν μερικοί δύτες, οι οποίοι σε βάθος 15 μέτρων, αναζητούσαν για μια ολόκληρη εβδομάδα τα άψυχα κορμιά των πνιγμένων ναυτικών, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Κάθε μέρα, οι γυναίκες κατέβαιναν στην παραλία μαυροντυμένες, ισορροπώντας στο κεφάλι τους το φέρετρο που το προόριζαν για τον νεκρό τους.

Όταν πια απελπίστηκαν, προσέγγισαν τον Φλοράν Ραμοζέ και τον ικέτευσαν να βρει και να ανασύρει τους δικούς τους ανθρώπους. Ο Τσέχος δύτης θεώρησε καθήκον του να ικανοποιήσει το αίτημα τους. Έτσι, μία – μία οι μαυροντυμένες και χαροκαμένες γυναίκες παρέλασαν μπροστά του και τον σταύρωσαν στο μέτωπο. Έπειτα, σιωπηλές, ξυπόλητες, έκατσαν στην παραλία και περίμεναν στωικά.

Σε έξι καταδύσεις, ο Ραμοζέ εντόπισε 21 πτώματα, αλλά παράλληλα βρέθηκε αντιμέτωπος με μια ανορθόδοξη κατάσταση. Μέσα στο νερό, όπως διηγούνταν ο ίδιος, οι ψαράδες έμοιαζαν ολοζώντανοι. Περπατούσαν με μεγάλες δρασκελιές και χόρευαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Καθώς στον βυθό του όρμου υπήρχαν ισχυρότατες δίνες που μετατοπίζονταν διαρκώς, οι νεκροί, πιασμένοι σε αυτές τις δίνες, στριφογύριζαν δαιμονισμένα.

Για να τους πλησιάσει, έπρεπε να μπει κι εκείνος μέσα στη δίνη, να παρασυρθεί στον απόκοσμο χορό, χωρίς, όσο κι αν πάλευε, να μπορεί να αντιδράσει. Οι νεκροί τον αγκάλιαζαν, έπεφταν πάνω του, σαν να του ζητούσαν να τους ανακουφίσει από αυτήν την κινούμενη, αέναη φυλακή.

Έναν – έναν τους ανέβασε στην επιφάνεια. Κάτω από τον ουρανό, άκουγες σποραδικά κι ένα καπάκι φέρετρου να σφαλίζει με έναν κρότο ξερό και τελεσίδικο. Μια γυναίκα ήταν σχεδόν ευτυχισμένη που είχε τον δικό της νεκρό και του φιλούσε τα χέρια, ενώ οι υπόλοιπες τον κεραυνοβολούσαν με το βλέμμα τους, που ήταν γεμάτο αγανάκτηση, οργή και αγωνία.

Αφού βούτηξε πάλι και πάλι, διαπίστωσε πως οι νεκροί που είχαν απομείνει, είχαν αρχίσει να γίνονται κακοί. Τον περίμεναν καρτερικά και καθώς εκείνος έμπαινε μέσα στις υδάτινες περιδινήσεις, πηδούσαν πάνω του. Το ρεύμα τούς έδινε μια τερατώδη δύναμη, ανασήκωνε τα χέρια τους, βαριά και επικίνδυνα σαν άκαμπτα ρόπαλα. Τον χτυπούσαν στο κορμί του και μόλις επιχειρούσε να τους πιάσει και να τους δέσει στην πλάτη του, για να τους ανεβάσει στην επιφάνεια, του ξέφευγαν, έκαναν πίσω και ξαναχιμούσαν καταπάνω του.

Βίγκο, Ισπανία
Βίγκο, Ισπανία

Υπήρχε μια φυσική εξήγηση του φαινομένου αυτού. Μόλις ο δύτης έμπαινε στον κύκλο, γινόταν ένας μαγνήτης, ένας πόλος έλξης εναντίον του οποίου το ρεύμα έριχνε ό,τι συναντούσε μπροστά του: συντρίμμια από βάρκες και τους ίδιους τους νεκρούς. Και κάπως έτσι, γεννιόνται οι θρύλοι, οι ιστορίες των ψαράδων, που τους γητεύουν οι σειρήνες κι έπειτα, τους καταπίνει η θάλασσα.

Από τους 26 νεκρούς, ο Φλοράν Ραμοζέ κατάφερε να ανεβάσει τους 21. Ο γιος του εφοπλιστή έμεινε για πάντα στον βυθό. Πέντε γυναίκες στέκονταν στην παραλία, με το αδειανό τους φέρετρο και με το παραπονεμένο βλέμμα στα μάτια τους. Απλά, περίμεναν, μη βαστώντας να κάνουν κάτι άλλο. Παρέμειναν εκεί για μια μέρα ακόμα και μια νύχτα και έπειτα, γύρισαν στο χωριό τους, με το φέρετρο αδειανό και με την απόγνωση στην καρδιά τους.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, στις 21/03/1957…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", στις 21/03/1957
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, στις 21/03/1957

Σχετικά άρθρα

Το άλυτο μυστήριο του αινιγματικού Kaspar Hauser… Ο Anselm Von Feuerbach, Γερμανός μελετητής του Ποινικού Δικαίου και Πρόεδρος Βαυαρικού...Δικαστηρίου, ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε μια κρίσιμη περίληψη...
Η εξαφανισμένη πτήση… Το αεροπλάνο βρέθηκε στην έρημο της Σαχάρα ανέπαφο, χωρίς, όμως, να βρεθεί κάποιο...από τα εννέα μέλη του πληρώματός του...
Ουράνιες οπτασίες… Πολλά λέγονται, έως και τις μέρες μας, για εκείνο το συνταρακτικό φαινόμενο που...συνέβη στο Ποζνάν της Πολωνίας, στις 2 Φεβρουαρίου του 1871...
Η άμμος που τραγουδά… ..."ο ήχος προερχόταν απ' αυτούς που κατοικούσαν τον υψηλότερο των επτά κατώτερων...κόσμων"...
Το χαρτονόμισμα που έκρυβε τη μορφή του Διαβόλου… Το 1957, ένα μεγάλο σκάνδαλο ξέσπασε στον Καναδά, όταν διαπιστώθηκε ότι στο...χαρτονόμισμα των 10 Καναδικών δολλαρίων απεικονιζόταν η μορφή του Διαβόλου...
Απόκοσμοι ήχοι στον Βόρειο Πόλο… Ο ήχος αυτός αυξανόταν σταδιακά κι έπειτα μειωνόταν, ενώ ακουγόταν ξεκάθαρα για...πάνω από δέκα λεπτά...
Πώς συνδέεται το περιστατικό της Τουγκούσκα το 1908 με τον Αστερισμό του Κύκνου… Ένα άρθρο, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1964 στο σοβιετικό επιστημονικό περιοδικό Zvezda...(Αστήρ), έδωσε μια άλλη διάσταση στο, μέχρι σήμερα, μυστήριο...
Σπάνιο ουράνιο φαινόμενο πάνω από την Καισαριανή… Ο ηλιακός δίσκος άλλαζε χρώματα με έναν εντυπωσιακότατο τρόπο...
Η μυστηριώδης δύναμη του αριθμού 9… Η πρόληψη που υπάρχει για τη μυστηριώδη δύναμη του αριθμού 9, φαίνεται ακόμα και...στα διάφορα ξόρκια, τα οποία οι μάγοι και οι μάγισσες τα επαναλάμβαναν...
Τραγικές ιστορίες πλοίων-φαντασμάτων… Στο Λονδίνο, την παγκόσμια πρωτεύουσα της ναυσιπλοΐας, υπήρχε ένα περίεργο έθιμο....Συνήθιζαν να αγγέλουν τον "θάνατο" κάθε πλοίου, σαν να επρόκειτο για ανθρώπινο...πλάσμα...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.