Ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης και ο Πνευματισμός…

Ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης και ο Πνευματισμός...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Το φθινόπωρο του 1891, όλη η Αθήνα μιλούσε για τα πνευματιστικά πειράματα, που διαδραματίζονταν στο σπίτι του Γεωργίου Σουρή, ενός από τους σπουδαιότερους σατιρικούς ποιητές της νεότερης Ελλάδας, ο οποίος είχε μάλιστα χαρακτηριστεί ως “σύγχρονος Αριστοφάνης”.

Όλα τα γεγονότα, πολιτικά και κοινωνικά, είχαν παραμερισθεί από την κοινή προσοχή και οι εφημερίδες κυκλοφορούσαν με πεντάστηλο τίτλο: “Ο πνευματισμός εν Αθήναις” και άλλα σχετικά.

Γεώργιος Σουρής (02/02/1853 - 26/08/1919)
Γεώργιος Σουρής (02/02/1853 – 26/08/1919)

Ο ποιητής Ιωάννης Πολέμης, κοσμαγάπητος για τους τρυφερούς του στίχους, είχε πλέον αποκτήσει και τον ρόλο του μέντιουμ, καθώς είχε εντρυφήσει κι αυτός στον μυστηριώδη κόσμο του Πνευματισμού.

Την 1η Σεπτεμβρίου του 1891, ο ποιητής Γεώργιος Σουρής, συντάκτης της θρυλικής εφημερίδας “Ο Ρωμηός”, που εκδιδόταν ανελλιπώς από το 1883 έως το 1918, έκανε μετακόμιση. Κατά τη μεταφορά των επίπλων του, χάθηκε το περίφημο βαλιτσάκι του, το οποίο δεν το αποχωριζόταν ποτέ από πάνω του και περιείχε κομμάτια από το κατά καιρούς έργο του. Επομένως, χάθηκαν διάφορα πολύτιμα έγγραφα και αντικείμενα. Ο Σουρής ήταν απαρηγόρητος και η λατρεμένη του σύζυγος και ακούραστη βοηθός του, Μαρή, με την οποία έζησε μια πανευτυχή και πλήρη ζωή, έχοντας αποκτήσει πέντε παιδιά, έφαγε τον τόπο για να το βρει. Μα, του κάκου…

Η σύζυγος του Γεωργίου Σουρή, Μαρή
Η σύζυγος του Γεωργίου Σουρή, Μαρή

Ένα βράδυ, λοιπόν, που οι λόγιοι της εποχής ήταν συγκεντρωμένοι στο φιλόξενο σπίτι του, ο Ιωάννης Πολέμης πρότεινε να φέρουν ένα τραπεζάκι, από αυτά που χρησιμοποιούσαν για τις πνευματιστικές συνεδρίες, ώστε να εντοπίσουν το απολεσθέν αντικείμενο. Αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία, προφήτευσε ότι το ανεκτίμητο βαλιτσάκι θα βρισκόταν, όπως και πραγματικά συνέβη λίγο αργότερα, αλλά με το μισό περιεχόμενό του.

Άλλωστε, ο Ιωάννης Πολέμης είχε αποκτήσει το χάρισμα της αυτοΰπνωσης. Χρησιμοποιούσε τη γραφίδα του και ένα φύλλο χαρτιού, αυτοσυγκεντρωνόταν, έπεφτε σε ύπνωση κι έπειτα, με πολύ μεγάλη ευκολία, έγραφε τους στίχους του με καταπληκτική ταχύτητα, άνεση και μαεστρία.

Ιωάννης Πολέμης (1862 - 1924)
Ιωάννης Πολέμης (1862 – 1924)

Μια βραδιά, που οι λόγιοι – πνευματιστές της Ελλάδας είχαν συγκεντρωθεί εκ νέου, αποφάσισαν να καλέσουν το πνεύμα της αρχαίας ποιήτριας Σαπφούς, η οποία, με το χέρι του Ιωάννη Πολέμη, έγραψε τα ακόλουθα σε ελεύθερη μετάφραση:

“Το φέγγος της Σελήνης ασημώνει τον θάνατό μου.
Το κύμα της θάλασσας γίνηκε το ερωτικό κρεβάτι μου.
Δεν είδα τη Λέσβο.
Το άστοργο κύμα δεν με μετέφερε εκεί”.

Οι λόγιοι είχαν καλέσει και το πνεύμα του Βίκτωρος Ουγκώ, το οποίο, δια μέσω του Πολέμη, τους μετέφερε τους εξής στίχους:

“Ψυχή αγνή εστάλη από τον ουρανό,
το πυρ εις το κενό απέμεινεν αιθάλη.
Οπόταν επιστρέψεις εις τον χρυσούν σου θρόνον,
να σπλαχνιστείς τον πόνον, όνπερ γεννά η σκέψις.
Θνητέ, θνητέ, μη ζήτει εις των σοφών τα ρήματα.
Τα του Υψίστου κρίματα, όσο Χριστός κηρύττει”.

Ένα βράδυ, ο Ιωάννης Πολέμης καταλήφθηκε από τη διάθεση να εξαφανιστεί υπνωτιζόμενος. Παρακάλεσε, λοιπόν, τους φίλους του να βγουν από τη σάλα του Σουρή, προκειμένου να αυτοσυγκεντρωθεί κι εκείνοι, φυσικά, υπάκουσαν. Δεν πέρασαν, όμως, λίγα λεπτά και ξαφνικά ακούστηκε ο χαρακτηριστικός γδούπος ενός σώματος που πέφτει καταγής. Οι λόγιοι μπήκαν τρέχοντας στη σάλα και βρήκαν τον Πολέμη πεσμένο χάμω, σαν νεκρό.

Πνευματιστική συγκέντρωση στο σπίτι του Γεωργίου Σουρή. Γύρω από το τραπεζάκι διακρίνονται, από αριστερά, οι Γεώργιος Σουρής, Μπάμπης Άννινος και Γεώργιος Δροσίνης. Όρθιοι δεξιά, ο Νικόλαος Επισκοπόπουλος και ο Ανδρέας Καρκαβίτσας
Πνευματιστική συγκέντρωση στο σπίτι του Γεωργίου Σουρή. Γύρω από το τραπεζάκι διακρίνονται, από αριστερά, οι Γεώργιος Σουρής, Μπάμπης Άννινος και Γεώργιος Δροσίνης. Όρθιοι δεξιά, ο Νικόλαος Επισκοπόπουλος και ο Ανδρέας Καρκαβίτσας

Ματαίως, όπως διηγούνταν την επόμενη ημέρα ο Σουρής σ’ έναν δημοσιογράφο, προσπαθούσαν να τον σηκώσουν. Το σώμα του έμοιαζε σαν καρφωμένο στερεά στο πάτωμα. Τότε, πίστεψαν πως η ψυχή του φίλου τους βρισκόταν μακριά από το κορμί του και βάλθηκαν να περιμένουν με ανυπομονησία, ώστε να επιστρέψει στον οίκο της.

Όταν ο Ιωάννης Πολέμης συνήλθε, διηγήθηκε στους φίλους του ότι είχε απλώς μεταφερθεί στο σπίτι του και περιέγραψε με περισσή ευκολία και άκρως λεπτομερειακά τι είχε δει εκεί. Την επόμενη ημέρα, οι λόγιοι έσπευσαν να διασταυρώσουν τα λεγόμενα του Πολέμη, ανακρίνοντας τρόπον τινά την αδερφή του, που ήταν σπίτι τους εκείνη τη στιγμή και έκπληκτοι, διαπίστωσαν την αλήθεια των λόγων του.

Ο διακεκριμένος Ψυχίατρος της εποχής, Σίμων Αποστολίδης, όταν ενημερώθηκε για το παραπάνω παράδοξο περιστατικό, ζήτησε να εξετάσει τον Πολέμη. Μάλιστα, είπε σχετικώς στους δημοσιογράφους:

Σίμων Αποστολίδης (1853 - 1919)
Σίμων Αποστολίδης (1853 – 1919)

“Το περίεργο είναι ότι ο Ιωάννης Πολέμης κατέχεται από αυθυποβολή, ακόμα και εν εγρηγόρσει, πράγμα σπανίως παρατηρούμενο σε υστερικούς. Μα, το ακόμα πιο περίεργο είναι ότι διατηρεί την ανάμνηση των γινομένων κατά την υπνωτική του κατάσταση, ενώ άλλοι χάνουν εντελώς τη μνήμη, όταν επανέλθουν στη φυσική τους κατάσταση”.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 20/11/1930…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "ΜΠΟΥΚΕΤΟ", στις 20/11/1930
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 20/11/1930

Σχετικά άρθρα

Το Σπίτι του Μυστηρίου (Μέρος Γ’)… Η κόρη, μιλώντας με τους ερευνητές, τους εξήγησε με κάπως προκλητικά αδιάφορο...τρόπο πως ναι μεν είχε ακούσει τους δυνατούς κρότους μέσα στο σπίτι της δύο φορές,...αλλά δεν είχε τρομάξει καθόλου. Τους άφησε έκπληκτους, όταν τους είπε...αποστομωτικά: "Εγώ δε φοβάμαι κανέναν! Μόνο τον Χάρο σκιάζομαι..."
Τα μυστήρια του Παρνασσού… ...η παρέα πήρε θέση με σκοπό τη λήψη μίας αναμνηστικής φωτογραφίας...
Νεολιθικά ευρήματα στη Λάρισα… Οι ανασκαφές που διενεργούνταν έξω από την Λάρισα και συγκεκριμένα σε απόσταση...μόλις πέντε χιλιομέτρων από την πόλη, δίπλα στις όχθες του Πηνειού ποταμού,...θεωρήθηκαν μεγάλης σημασίας για τον ελληνικό πολιτισμό.
Τα ανεξήγητα φαινόμενα της Καστοριάς… Ο δε ρουχισμός, από τα εσώρουχα ως τα πανωφόρια, κι από τα σεντόνια ως τα παπλώματα,...βρισκόταν σχισμένος, με τον ίδιο πάντα τρόπο: ένα μικρό τρίγωνο, του οποίου η μία...πλευρά πήγαινε πιο μακριά...
Τα πνευματιστικά πειράματα, που έλαβαν χώρα το 1896 στο Auteuil της Γαλλίας… Ο Γάλλος ποιητής και ακαδημαϊκός Συλί Προυντόμ, σε συνέντευξη που παραχώρησε το...1901, περιέγραψε την εμπειρία που έζησε από τη συμμετοχή του στα περίφημα...πνευματιστικά πειράματα, που έλαβαν χώρα το 1896 στο Auteuil της Γαλλίας...
Αληθινά φαντάσματα ή απλές φαντασίες; Η κοπέλα, τρέμοντας ολόκληρη, αναγνώρισε ευθύς τον πατέρα της. Η οπτασία του...έμεινε για λίγες στιγμές κι ύστερα, χάθηκε για πάντα..
Η κλοπή της “Μόνα Λίζα” το 1911 και τα σχετικά οράματα μίας Ιταλίδας, που ζούσε στην Κέρκυρα…... Στις 21 Αυγούστου του 1911, η περίφημη "Μόνα Λίζα", ο ανεκτίμητος αυτός πίνακας του...ευφυούς Leonardo da Vinci κλάπηκε μυστηριωδώς από το Μουσείο του Λούβρου...
Ο υπνωτισμός, ως θεραπευτικό μέσο, από την αρχαιότητα έως σήμερα… Τη δεκαετία του 1950, ο υπνωτισμός ανήκε πλέον επισήμως μεταξύ των νομίμων...θεραπευτικών μεθόδων της αμερικανικής επιστήμης, αφού επί σειρά ετών θεωρούνταν...ως ένα εκ των μέσων της "Μαύρης Μαγείας"...
Πυθαγόρας – μαθηματικός, σοφός και θαυματοποιός… Όταν ο Πυθαγόρας έφτασε στους Δελφούς, ήταν 57 ετών, απαλλαγμένος από τα γήινα πάθη....Άσκησε την αρετή στη ζωή του ολοκληρωτικά και γύρευε στην Επιστήμη μονάχα την...αλήθεια. Κατόρθωσε να γίνει υπεράνθρωπος, αγγίζοντας την τελειότητα, ώστε η ψυχή...του...
Το φάντασμα του θεάτρου… ...το φάντασμα το έβλεπε για χρόνια ο επιχειρηματίας που ανέλαβε την διεύθυνση και...εκμετάλλευση του θεάτρου...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

Κάνετε το πρώτο σχόλιο!

avatar