Τα μεγάλα αινίγματα του Ειρηνικού Ωκεανού…

Τα μεγάλα αινίγματα του Ειρηνικού Ωκεανού...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Οι αρχαίοι πολιτισμοί της Ωκεανίας άφησαν πίσω τους, στο πέρασμα των αιώνων, λείψανα κολοσσιαίων λίθινων οικοδομών, παραστάσεις ναών, τειχών και φρουρίων, έργων κοσμηματογραφίας πάνω σε πελώριους βράχους και έργων γλυπτικής, που παρίσταναν παραδοξότατες μορφές. Όλα αυτά τα ευρήματα, όμως, δεν είχαν την παραμικρή σχέση με τον αρχιτεκτονικό ρυθμό, αλλά και με την πλαστική τέχνη των άλλων περιοχών του κόσμου.

Τα μοναδικά αυτά αρχαιολογικά ευρήματα βρέθηκαν διάσπαρτα σε πολλά νησιά, σε μεγάλη απόσταση το ένα από το άλλο, καταλαμβάνοντας τεράστια έκταση στον Ειρηνικό Ωκεανό, ούτως ώστε να μπορεί να εικάσει κανείς ότι προέρχονταν από κάποιον σπουδαίο πολιτισμό και προφανώς, πολυπληθή.

Σε πολλές περιπτώσεις, ανακαλύφθηκαν πελώρια τείχη, κατασκευασμένα από γιγαντιαίους ογκόλιθους ασβεστολιθικών κοραλλιών, πελεκημένα με ιδιαίτερη φροντίδα. Τα παράξενα αυτά τείχη ήταν μακρότατα και σκοπός τους ήταν η οχύρωση των ακτών.

Επιπλέον, εντοπίστηκαν ερείπια κτιρίων με στέρεα λίθινα δάπεδα και οδοί με τελείως ομαλά λιθόστρωτα. Ποιοι, λοιπόν, κατασκεύασαν αυτούς τους δρόμους και τι είδους οχήματα χρησιμοποιούσαν; Οι άνθρωποι πάντοτε έχτισαν δρόμους με αποκλειστικό σκοπό τη συγκοινωνία. Αλλά, ποια συγκοινωνία μπορεί να έχει νόημα, για παράδειγμα, πάνω στην εξαιρετικά απόμερη Νήσο των Χριστουγέννων, του γυμνού αυτού βράχου, ο οποίος στερείται εντελώς πηγών και έχει πενιχρή βλάστηση; Αυτό το ερώτημα προβλημάτιζε έντονα τους επιστήμονες.

Οι ίδιες απορίες γεννήθηκαν και για τη Νήσο Γκάπα του συμπλέγματος Τουμπαΐ. Η νήσος αυτή είναι μια αλυσίδα από απότομα ηφαιστειογενή όρη, έκτασης μόλις 42 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου κατοικούν σήμερα μερικές εκατοντάδες άνθρωποι. Κι όμως, ακριβώς εκεί, Άγγλος εξερευνητής ανακάλυψε πανάρχαια και υπερμεγέθη οχυρωματικά έργα, που εκτείνονταν από τις κορυφές των βουνών μέχρι τις ακτές της νήσου.

Μονόλιθοι στo νησί Sulawesi της Ινδονησίας (1935)
Μονόλιθοι στo νησί Sulawesi της Ινδονησίας (1935)

Μα, εναντίον ποιου εχθρού υπήρχε η ανάγκη για τέτοια τιτάνια οχύρωση εκείνου του τόσο αποκομμένου και μακρινού νησιού, που έλαβε χώρα πάνω σε ένα φοβερά απροσπέλαστο και απόκρημνο έδαφος, που παρείχε από μόνο του, άλλωστε, πληθώρα φυσικών κρησφύγετων;

Συχνά, στα διάφορα νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού συναντά κανείς λίθινους πύργους, χτισμένους με κυκλώπειους ογκόλιθους σε σχήμα πυραμίδων, όπως επίσης και τεχνητούς λόφους, πάνω στους οποίους εγείρεται ένα είδος επιβλητικού οβελίσκου, που θα μπορούσε να συγκριθεί μονάχα με τα μυθικά μενίρ της γαλλικής Νορμανδίας. Εκεί, όμως, οι οβελίσκοι ήταν αναμφίβολα επιτάφια μνημεία της Λίθινης Εποχής. Αλλά, ποιος ήταν ο ρόλος τους σε αυτήν την τόσο ξέμακρη και απομονωμένη γωνιά της Γης, καταμεσής του αχανούς Ειρηνικού Ωκεανού;

Τα νησιά Pitcairn, εξαφανισμένα μέσα στην κυανή ερημιά της απέραντης θάλασσας, αποτελούν ένα έξοχο παράδειγμα προβληματισμού για το πώς έφτασε και δημιουργήθηκε εκεί πολιτισμός.

Επίσης, στα νησιά Rota, Tinian και Guam ανακαλύφθηκαν τετραγωνικοί λίθινοι στύλοι, ύψους τεσσάρων περίπου μέτρων, οι οποίοι έφεραν στην κορυφή τους στρογγυλό μονοκόμματο λίθινο κιονόκρανο, με άγνωστη χρησιμότητα, που, όμως, φαίνονταν προορισμένοι να αντέξουν στην αιωνιότητα. Το απίστευτο ήταν ότι ήταν συγκολλημένοι με αμμοκονίαμα, προερχόμενο από ασβεστολιθικά κοράλλια.

Οι λαοί των νησιών του Ειρηνικού Ωκεανού είχαν φτάσει σε ένα σπουδαίο επίπεδο, έχοντας δημιουργήσει τέχνη και πολιτισμό. Εξαφανίστηκαν, όμως, μυστηριωδώς, χωρίς να γνωρίζει κανείς τον λόγο, αφήνοντας στη θέση τους, στα μεταγενέστερα χρόνια που ακολούθησαν, ιθαγενείς, που δεν συνέχισαν τη θεαματική πορεία των προγόνων τους.

Το μόνο που έμεινε, να μαρτυρά το ένδοξο παρελθόν τους, ήταν τα τεράστια και περίτεχνα μεγαλιθικά μνημεία, διάσπαρτα στα απομονωμένα νησιά του αχανούς Ειρηνικού Ωκεανού.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 16/12/1928…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΣΚΡΙΠ", στις 16/12/1928
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 16/12/1928

Σχετικά άρθρα

Ανακάλυψη οστών γιγάντων σε Φιλιππίνες και Κίνα… Τον Ιούνιο του 1958, ένα τηλεγράφημα του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων από τη...Μανίλα των Φιλιππίνων ανέφερε τα εξής: "Τα υπολείμματα ενός σκελετού, που ανήκε σε..."γίγαντα"...
Η Βασίλισσα της ερήμου… Ο Κόμης Prorok αρχικά πίστεψε ότι ανακάλυψε τη μυθώδη Ατλαντίδα στην καρδιά της...ερήμου, μιας και για αυτόν ακριβώς τον σκοπό είχε οργανώσει τη συγκεκριμένη...αρχαιολογική αποστολή στην έρημο...
Αρχαιολογικά ευρήματα για την ύπαρξη γιγάντων… ...το ύψος του μόλις έφτανε τα 10 μέτρα, πράγμα πολύ συνηθισμένο για την εποχή εκείνη!
Η θρυλική Ατλαντίδα… ... οκτώ από τις πολυάριθμες φωτογραφίες που τράβηξαν οι Σοβιετικοί επιστήμονες στα...ανοιχτά της Μαδέρα, έδειχναν μισοερειπωμένα ογκώδη τείχη και πέτρινες σκάλες...τεραστίων διαστάσεων...
Νεολιθικά ευρήματα στη Λάρισα… Οι ανασκαφές που διενεργούνταν έξω από την Λάρισα και συγκεκριμένα σε απόσταση...μόλις πέντε χιλιομέτρων από την πόλη, δίπλα στις όχθες του Πηνειού ποταμού,...θεωρήθηκαν μεγάλης σημασίας για τον ελληνικό πολιτισμό.
Ανακοινώσεις για την Ατλαντίδα… Ο καθηγητής Γαλανόπουλος δήλωσε ότι κατόρθωσε να συγκεντρώσει δείγματα τέφρας...από το υπέδαφος, τα οποία χρονολόγησε με τη μέθοδο του άνθρακα...
Πώς συνδέεται η Ατλαντίδα με τον Μινωικό Πολιτισμό; Και το ίδιο σύμβολο, αυτό της Μινωικής Κρήτης, έχει βρεθεί χαραγμένο σε παρεμφερή...μονολιθικά μνημεία της γαλλικής Βρετάνης, της Ιρλανδίας, της Αγγλίας και της...Σκωτίας, σύμφωνα με τον Γάλλο αρχαιολόγο Roger Grosjean...
Η κοιλάδα των βασιλέων… Οι περιγραφές τους για μυστηριώδεις παρουσίες στους άδειους τάφους, για κραυγές...μέσα στη νύχτα, υπόκωφα βήματα, ήχους κυλιόμενων τροχών από άρματα, καθώς και...φωνές θυμού και αγανάκτησης, ήταν αυτά που βίωναν κάθε βράδυ, κατά τους...ισχυρισμούς τους...
Οι μούμιες των Αλεούτιων Νήσων… Ο αρχαίος βασιλιάς του πάγου φέρει έναν χιτώνα από δέρμα ενυδρίδων...
Το αίνιγμα του Στόουνχεντζ… Επιπλέον, υπάρχει ένας θρύλος ότι οι ογκόλιθοι μεταφέρθηκαν στο Στόουνχεντζ από...την Ιρλανδία, με σκοπό να καλύψουν τους τάφους των ανδρών του Uther Pendragon, του τρανού...Ουαλού Βασιλιά...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

Κάνετε το πρώτο σχόλιο!

avatar