Υπερφυσικά φαινόμενα στα δάση της Κεντρικής Ευρώπης…

Υπερφυσικά φαινόμενα στα δάση της Κεντρικής Ευρώπης...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο Γερμανός Δρ. Albert von Schrenck-Notzing ήταν ψυχίατρος και σημαντικός ερευνητής παραψυχολογικών φαινομένων, που σχετίζονταν κυρίως με διάμεσα, υπνωτισμό και τηλεπάθεια. Μάλιστα, κατέχει το Ρεκόρ Γκίνες ως του πρώτου Εγκληματολογικού Ψυχολόγου παγκοσμίως.

Στο βιβλίο του “Συμβολή στην Παραψυχολογία”, περιέγραψε πολλά περιστατικά, που αποδόθηκαν στην ενέργεια μυστηριωδών δυνάμεων. Απροκατάληπτοι και αξιόπιστοι μάρτυρες των φαινομένων, όπως ιατροί, καθηγητές πανεπιστημίων, ιερείς και δάσκαλοι, κατέθεταν πως τα όσα βίωσαν, δεν ήταν μυθοπλασίες.

Οι αιρετικές αυτές ερμηνείες οδήγησαν σε διχογνωμίες, σε σοβαρές αντεγκλήσεις, αλλά και σε αιματηρές συμπλοκές. Σε μια περίπτωση εξάλλου, οι αντεγκλήσεις έγιναν αφορμή φόνου και πολύκροτης δίκης.

Πιο συγκεκριμένα, δύο οικογένειες ενός μικρού χωριού στα σύνορα Γερμανίας και Τσεχοσλοβακίας, η οικογένεια Βέρνερ και η οικογένεια Μάγερ, καταδιώκονταν διαρκώς από λιθοβολισμούς, είτε βρίσκονταν στην ύπαιθρο, είτε μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η μια οικογένεια κατηγορούσε την άλλη για τους βάρβαρους και αναίτιους λιθοβολισμούς, ώσπου τελικά συνεπλάκησαν μεταξύ τους. Κατά τη συμπλοκή, μια σφαίρα εξοστρακίστηκε και σκότωσε έναν αμέτοχο γείτονα.

Albert Freiherr von Schrenck-Notzing (18/05/1862 – 12/02/1929)
Albert Freiherr von Schrenck-Notzing (18/05/1862 – 12/02/1929)

Ούτε οι καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων, ούτε οι εξονυχιστικές έρευνες των αρχών, των ιατρών και των δημοσιογράφων, ούτε ακόμη και η υπόσχεση αμοιβής 3.000 τσεχικών κορωνών κατέστη δυνατό να διευκρινίσουν την προέλευση των λιθοβολισμών. Κατά τον Δρ. Albert von Schrenck-Notzing, οι κατηγορούμενοι, ως αυτουργοί των αναίτιων λιθοβολισμών, ήταν παντελώς αθώοι.

Το άγριο φαινόμενο του λιθοβολισμού δεν είναι άγνωστο σε όσους ασχολούνται με τη φιλολογία των απόκρυφων επιστημών. Περιώνυμη ήταν η περίπτωση της βροχής λίθων στην οικία του αντιπροσώπου της Γερμανίας στην Γιάβα της Ολλανδίας, φον Κέσσινγκερ, όπου παρά τις λεπτομερέστατες αστυνομικές και επιστημονικές έρευνες, δε βρέθηκε τίποτα που να στοιχειοθετεί εγκληματική ενέργεια.

Σε μια άλλη περίπτωση, ο von Schrenck-Notzing παρουσίασε την περιπέτεια δύο νεαρών αντρών σε δάσος κοντά στην Πράγα. Οι νεαροί αποφάσισαν να κάνουν μια εκδρομή στο δάσος της περιοχής. Ξαφνικά, καθώς περπατούσαν αμέριμνοι στη δημόσια οδό ανάμεσα σε δυο γειτονικά χωριά, μικρές πέτρες άρχισαν να πέφτουν πίσω τους. Αρχικά, οι νεαροί θύμωσαν και υπέθεσαν πως κάποιοι βοσκοί αστειεύονταν μαζί τους. Αλλά, οι πέτρες ολοένα και αυξάνονταν σε ποσότητα και σε μέγεθος. Ήταν τόσο μεγάλες, που έμοιαζαν με ανθρώπινο κεφάλι. Ο λιθοβολισμός έγινε τόσο πυκνός και αδυσώπητος, ώστε οι δυο εκδρομείς άρχισαν να τρέχουν κραυγάζοντας δαιμονίως και να ζητούν ουρλιάζοντας βοήθεια.

Εξαντλημένοι και τρομοκρατημένοι, κατόρθωσαν να φτάσουν στον ξενώνα της Κοινότητας του Πόρακ, όπου διηγήθηκαν την περιπέτειά τους στους θαμώνες, οι οποίοι τους ειρωνεύονταν και τους περιγελούσαν.

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή, έπεσε ο πρώτος λίθος στην πόρτα του ξενώνα, κόβοντας πάραυτα τα ειρωνικά μειδιάματα των παρευρισκόμενων. Η πόρτα και τα παράθυρα έκλεισαν απότομα και με εκκωφαντικό πάταγο. Κι όμως, ακατανόητο πώς, μεγάλες πέτρες έπεφταν στο εσωτερικό του ξενώνα, σπάζοντας τα τζάμια, τα ποτήρια, τα σερβίτσια, τα φωτιστικά και οτιδήποτε εύθραυστο υπήρχε.

Το παράδοξο ήταν πως κανένας από τους παρόντες δεν υπέστη την παραμικρή βλάβη. Οι χωρικοί έκαναν το σταυρό τους και τράπηκαν σε αλλόφρονα φυγή, ενώ ο πανδοχέας μαζί με τον πρόεδρο της κοινότητας ανάγκασαν τους δυο νέους να εγκαταλείψουν τον ξενώνα.

Μέχρι να καταφέρουν να φτάσουν στο σπίτι τους, πέτρες συνέχιζαν να τους χτυπούν ανελέητα ακόμα και μέσα στα δωμάτια, δημιουργώντας μια φοβερή βοή, ανακατεμένη με ανθρώπινα ουρλιαχτά. Οι αυτόπτες μάρτυρες περιέγραφαν τον μέγα και ανεξιχνίαστο αυτόν λιθοβολισμό, που ήταν πρωτοφανής σε δύναμη, σε θόρυβο και σε πυκνότητα, ως “ομοβροντία κατά τον παγκόσμιο πόλεμο”. Οι λίθοι κινούνταν οριζόντια και παρά τον τρομερό κρότο, όταν έπεφταν πάνω σε ανθρώπους, τις ένιωθαν σαν ελαφριές και απαλές μπάλες χόρτου. Όταν οι νεαροί έφυγαν από το χωριό, οι λιθοβολισμοί σταμάτησαν εντελώς.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 08/02/1930…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΣΚΡΙΠ", στις 08/02/1930
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 08/02/1930

Σχετικά άρθρα

Το φάντασμα του νεκροταφείου… Η κοπέλα περιέγραψε, με κάθε λεπτομέρεια, τη συνάντηση που είχε με τον άγνωστο...νεαρό, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολο για την οικοδέσποινα της να αποδεχθεί το...γεγονός ότι ο άγνωστος, για τον οποίο μιλούσαν, ήταν ο νεκρός γιος της!
Το στοιχειωμένο σπίτι της Λεωφόρου Κηφισίας… Κλήθηκε, τότε, ο Άγγελος Τανάγρας για να ερευνήσει το φαινόμενο, ο οποίος...συνέστησε την απομάκρυνση της υπηρέτριας και της κόρης της...
Επιδημία υστερικής αφωνίας… ...κατά διαστήματα κάποιο γυναικείο χέρι τον χτυπούσε στο στόμα κι από τη στιγμή...εκείνη, έχανε τη φωνή του....
Θα νικηθεί ο Θάνατος; ...ο οργανισμός τους βρισκόταν αναζωογονημένος, σαν αυτός ο προσωρινός θάνατος να...έδινε μία καινούρια νεότητα...
Το κορίτσι με τις βελόνες… Η νεαρή Julien Landrieaux, που ήταν υπηρέτρια σε μια Γαλλική επαρχία, άρχισε εντελώς...απρόσμενα να βγάζει βελόνες από διάφορα μέρη του σώματός της, από τα χέρια, από τον...λαιμό και ιδίως από τα μάτια...
Καταπληκτικά οράματα στην Αγουλινίτσα Ηλείας, το 1928… Το 1928, οι κάτοικοι της κωμόπολης Αγουλινίτσας Ηλείας και των περιχώρων της...διατελούσαν για αρκετές εβδομάδες σε ζωηρά συγκίνηση, εξαιτίας...
Η συνέντευξη του Άγγελου Τανάγρα το 1928 για το “Τηλέφωνο των Πνευμάτων” του Thomas Edison…... Για το θέμα ζητήθηκε η άποψη του Άγγελου Τανάγρα, ο οποίος παραχώρησε σχετική...συνέντευξη στην εφημερίδα "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" και η οποία δημοσιεύθηκε...
Το φάντασμα του “Έφιππου Βαρόνου” Ακούγονταν πρώτα άγρια ποδοβολητά και μετά τον έβλεπαν να ιππεύει το άσπρο του...άλογο που έτρεχε με γρήγορους καλπασμούς...
Οι θεωρίες σχετικά με την καταγωγή του Κόμη Δράκουλα… Οι σημειώσεις του Ιβάν του Μέγα χρονολογούνταν περίπου το 1490 μ.Χ...
Το Σπίτι του Μυστηρίου (Μέρος Β’)… Ήταν πια ολοφάνερο. Το σπίτι είχε αποκτήσει μια δική του, αλλόκοτη οντότητα, που...έμοιαζε πως κούρνιαζε στα σανιδώματά του και στους θεμέλιους λίθους του...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.