Το φάντασμα της οδού Στουρνάρα…

Το φάντασμα της οδού Στουρνάρα…
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Τον Οκτώβριο του 1925 ο ιατρός Λειβαδάς εγκαταστάθηκε στο νέο του σπίτι στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στην οδό Στουρνάρα.

Από τις πρώτες κιόλας μέρες ο ίδιος, η σύζυγός του και η υπηρέτριά τους άρχισαν να αντιλαμβάνονται διάφορους, αναίτιους κρότους, οι οποίοι προέρχονταν από διαφορετικά σημεία μέσα στην καινούρια τους εστία.

Η νεόδμητη οικία ήταν απομονωμένη και έτσι είχαν αποκλείσει το ενδεχόμενο οι ανεξήγητοι θόρυβοι να προέρχονταν από γειτονικό ή όμορο σπίτι.

Όλοι οι ένοικοι αντιλαμβάνονταν τους κρότους, επομένως ήταν όλοι τους τρομοκρατημένοι, καθώς δεν έβρισκαν καμία λογική εξήγηση στο τι τους προκαλούσε.

Συχνά άκουγαν ανθρώπινα βήματα, σαν κάποιος να περπατούσε δίπλα τους, χωρίς φυσικά να μπορούν να τον δουν.

Ενίοτε, βροντεροί κρότοι ξεπηδούσαν αιφνιδιαστικά από τους τοίχους, το πάτωμα, ακόμα κι από το ταβάνι.

Αργότερα, λες και τα έπιπλα και τα οικιακά αντικείμενα είχαν αποκτήσει αυτόνομη οντότητα και πρωτοβουλία, άλλαζαν διαρκώς θέση από μόνα τους, προξενώντας τριγμούς και κάθε λογής ήχους.

Πριν πέσουν για ύπνο, ο κύριος και η κυρία Λειβαδά συνήθιζαν να τακτοποιούν τα παπούτσια τους μέσα στα κομοδίνα τους. Μα, τις νύχτες τα παπούτσια δραπέτευαν κι έπεφταν με πάταγο στη μέση του δωματίου. Το ζεύγος ξυπνούσε πανικόβλητο και βρισκόταν μπροστά στο παράλογο θέαμα.

Μια νύχτα, η υπηρέτρια βγήκε ξεφωνίζοντας από την κουζίνα, τόσο που ξεσήκωσε τη γειτονιά στο πόδι. Εκμυστηρεύτηκε στην κυρία της πως ήρθε αντιμέτωπη με πραγματικό φάντασμα, το οποίο σχεδόν την διαπέρασε.

Ένα άλλο βράδυ, η κυρία Λειβαδά είδε την καταπακτή του δωματίου, η οποία οδηγούσε σ’ ένα μικρό υπόγειο, να ανασηκώνεται χωρίς να την κρατάει ανθρώπινο χέρι. Τρόμαξε τόσο, που άρχισε να ουρλιάζει κι έτρεξε στην κρεβατοκάμαρα της υπηρέτριά της.

Όταν κατόπιν επέστρεψε ο σύζυγός της από ιατρική επίσκεψη, του διηγήθηκε τα πάντα. Έψαξαν όλοι μαζί με σχολαστικότητα, μήπως και εντοπίσουν κάποιον λαθραίο επισκέπτη ή οτιδήποτε ύποπτο. Μάταια όμως…

Όλα αυτά ώθησαν τα μέλη της οικογένειας να εγκαταλείψουν το ολοκαίνουριο σπίτι τους και να εγκατασταθούν προσωρινά σε ξενοδοχείο, μέχρι να ηρεμήσουν και να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

Το άρθρο συντάχθηκε από τον Κ. Λόντο, Αντιπρόεδρο του Συνδέσμου των “Φίλων της Μεταψυχικής” και δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 16/02/1963…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ", στις 16/02/1963
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 16/02/1963

Σχετικά άρθρα

Το πόλτεργκαϊστ του Παγκρατίου, το 1930… Στις αρχές Αυγούστου του 1930, οι κάτοικοι του Παγκρατίου, στην Αθήνα, ήταν...τουλάχιστον ανάστατοι, όσο και τρομοκρατημένοι, από τα όσα ακατανόητα και φοβερά...διαδραματίζονταν στην οδό Αστυδάμαντος 39, στην οικία του Ιωάννη Τομπόπουλου...
Οι έρευνες του Καθηγητή Στήβενσον… "Προσπαθώ να αποδείξω επιστημονικά, δηλαδή πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η...μετενσάρκωση είναι γεγονός."
Διαβόητοι βρυκόλακες και η ιστορία τους… Μια άλλη παρόμοια περίπτωση ήταν αυτή του αρματολού Arnold Paole, από το χωριό Meduegna της...Σερβίας, όπου το 1726 σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή...
Η στοιχειωμένη έπαυλη του Ροδόλφο Βαλεντίνο… Η δημοσιογράφος και η επιστάτρια αναστατώθηκαν και κυρίως, τις διαπέρασε ένα...αίσθημα φρίκης. Προσπαθούσαν να βρουν μια λογική ερμηνεία για το φαινόμενο...
Η καλόγρια που βγαίνει από τον πίνακα… Λένε ότι η καλόγρια αυτή έβγαινε κάθε βράδυ από την κορνίζα της και κτυπούσε...ελαφρά τις πόρτες των δωματίων...
Φαντάσματα και μυστηριώδη όντα στην Ιαπωνία… Οι Ιάπωνες ήταν πολύ προληπτικοί άνθρωποι. Πίστευαν ακόμη στους δαίμονες, τους...βρυκόλακες, τα κακά πνεύματα που έφερναν τη δυστυχία και τα φαντάσματα...
Τα Καβείρια παραμένουν μυστήρια… Το τι πραγματικά συνέβαινε κατά τις τελετές των Καβείρων ίσως να μην το μάθουμε...ποτέ...
Η ιστορία που έγινε αστικός θρύλος… Από τότε, αυτή η καταπληκτική ιστορία απέκτησε διαστάσεις αστικού θρύλου και...συναντάται σε διαφορετικά μέρη και με διαφορετικές παραλλαγές...
Το τρίχρονο κορίτσι, που προστατευόταν από ένα φάντασμα… Η μικρούλα Τζίνετ Τόμσον, ηλικίας μόλις τριών ετών, ζούσε σ' ένα στοιχειωμένο...σπίτι της αγγλικής πρωτεύουσας, αλλά δεν ένιωθε κανέναν απολύτως φόβο...
Φαντάσματα, που είχαν λόγο να επιστρέψουν… Το 1876, δύο φίλοι, ο εισαγγελέας Ντεφαλκέν και ο ιατρός Πονκέρ, είχαν δώσει μια...περίεργη αμοιβαία υπόσχεση. Ο πρώτος απ' τους δυο τους που θα πέθαινε, θα έπρεπε να...αναγγείλει τον θάνατό του στον άλλο, ώστε να εξακριβώσουν την ύπαρξη ή μη, της...μεταθανάτιας ζωής...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.