Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Δ)…

Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Α)…
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο φίλος του κυρίου Μπ. δεν άργησε να επανέλθει στα λογικά του, να ξαναβρεί την ψυχραιμία του και να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του. Ήταν άνθρωπος οξυδερκής και έμπιστος. Όταν οι δύο φίλοι διαπίστωσαν πως το φάντασμα συνέχιζε το θορυβώδες και καταστροφικό έργο του σε άλλα δωμάτια του στοιχειωμένου σπιτιού, πετώντας αντικείμενα εδώ κι εκεί, λούφαξαν στις θέσεις τους.

Τότε, ο επισκέπτης σκέφτηκε να πραγματοποιήσουν ένα πείραμα.

-Έχω μια ιδέα!
-Δηλαδή τι;
-Να… Να δούμε αν όντως τα έπιπλα “χορεύουν” εκεί πάνω.
-Μα, αμφιβάλλεις; Δεν ακούς τι γίνεται;
-Φυσικά, αλλά νομίζω πως πρέπει να κάνουμε ένα πείραμα. Με μια κιμωλία θα σημειώσουμε στο πάτωμα, εντός κύκλου, το μέρος στο οποίο ακουμπούν τα πόδια των επίπλων. Εάν, λοιπόν, αύριο δεν είναι στις σημειωμένες θέσεις τους, τότε θα ξέρουμε πως πράγματι “χορεύουν”.
-Ωραιότατη η ιδέα σου και σε συγχαίρω!

Επειδή ο κύριος Μπ. ήταν έμπορος, πάντοτε υπήρχε εύκαιρη και μια κιμωλία. Έτσι, οι δυο φίλοι σημάδεψαν τα πόδια των επίπλων. Έπειτα, πήγαν και πάλι στο καθιστικό, πήραν μια βαθιά ανάσα και περίμεναν.

Στο ταλαιπωρημένο σπίτι βασίλευε νεκρική σιγή. Μια ανατριχιαστική και συνάμα, ανησυχητική βουβαμάρα.

Ξαφνικά, ακούστηκε ένας εκκωφαντικός κρότος στην κουζίνα. Αμέσως, ακολούθησε η πτώση της βαριάς πιατοθήκης, βιαστικά βήματα στον διάδρομο και συγχρόνως, άνοιξαν διάπλατα και οι δυο πόρτες της μεγάλης σάλας, με έναν κρότο πρωτοφανή. Τότε, τα έπιπλα ξεκίνησαν και πάλι τον δαιμονισμένο τους χορό.

Ο κύριος Μπ. ετοιμάστηκε κάτι να πει στον φίλο του, όταν εκείνος τον διέκοψε απότομα:

-Σώπα, γιατί κάτι παράξενο ακούω…

Όντως, εκείνη τη στιγμή κάτι μπερδεμένες και ακαταλαβίστικες λέξεις ακούγονταν από το δωμάτιο της σάλας. Ακολούθησε κάτι που έμοιαζε με φιλονικία και ύστερα, σχηματίστηκε πεντακάθαρα η φράση: “Βοήθεια, πνίγομαι…”

Ο φίλος του κυρίου Μπ. ταράχτηκε τόσο πολύ, που δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί. Τράβηξε μηχανικά το περίστροφό του κι άρχισε να πυροβολεί σε διάφορες κατευθύνσεις, νομίζοντας ότι αντιμετώπιζε άγνωστους κακοποιούς.

Ο κρότος των πυροβολισμών αναστάτωσε ολόκληρη την οικογένεια και σχεδόν όλη τη συνοικία. Ο κύριος Μπ., φοβούμενος μήπως είχε τίποτε τρεχάματα με την Αστυνομία, έσβησε ευθύς τα φώτα του σπιτιού και καθησύχασε τη γυναίκα, τα παιδιά και τον αδερφό του.

Σε απάντηση των πυροβολισμών, αντήχησε ένα βάρβαρο κι απειλητικό μούγκρισμα, σαν πυκνόρρευστη ροή οχετού. Επιτέλους, οι δύο φίλοι, αφού έπαψαν οι μυστηριώδεις θόρυβοι, έκαναν τον σταυρό τους ευλαβικά και μπήκαν άτολμα στη μεγάλη σάλα.

Εκεί βρέθηκαν ενώπιον μιας συγκλονιστικής έκπληξης. Τα έπιπλα είχαν πράγματι μετακινηθεί, σε σημείο που είχε στοιβαχτεί το ένα πάνω στο άλλο, ενώ, προφανώς, τα σημάδια από τις κιμωλίες καταδείκνυαν πού θα έπρεπε να βρίσκονται κανονικά.

Ο φίλος του κυρίου Μπ. ήταν σίγουρος πλέον πως το σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη ήταν στοιχειωμένο και τον συμβούλεψε να πάρει άμεσα την οικογένειά του και να φύγουν γρήγορα από τον καταραμένο εκείνο χώρο, πριν τους βρει κανένα μεγαλύτερο κακό.

Η ώρα είχε πάει κιόλας μία μετά τα μεσάνυχτα, όταν έπεσαν να κοιμηθούν.

Θα είχαν περάσει περίπου τέσσερις εφιαλτικοί μήνες από τότε που η οικογένεια του κυρίου Μπ. είχε εγκατασταθεί στη διώροφη οικία της οδού Μαυρομιχάλη. Αν και το κάθε βράδυ ήταν χειρότερο από το προηγούμενο, εκείνη η κατάσταση δεν συνηθιζόταν. Με το που έπιανε να σκοτεινιάζει, ο τρόμος κατοικοέδρευε μέσα του με μια επιβολή θανατερή.

Όμως, ένα πρωί συνέβη κάτι τόσο φριχτό, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο των δύο αδερφών του κυρίου Μπ., δηλαδή της γεροντοκόρης αδερφής του Ειρήνης και του αδερφού του Νότη.

Τα δυο αδέρφια κοιμούνταν στο ίδιο δωμάτιο. Αν και πάντοτε ξυπνούσαν νωρίς, εκείνο το πρωί δεν κατέβηκαν για πρωινό. Μόλις η ώρα πήγε εννιά, η κυρία Φανή, η σύζυγος του κυρίου Μπ., ένιωσε άξαφνα ένα κακό προαίσθημα να τη διαπερνά σε όλο της το κορμί, σαν βαθιά μαχαιριά. Τινάχτηκε επάνω και με τεράστιες δρασκελιές, βρέθηκε έξω από την πόρτα του δωματίου τους. Δίχως να χτυπήσει, όρμησε μέσα στην κάμαρα.

Είδε και τα δύο αδέρφια του άντρα της να κείτονται καταγής, ακριβώς κάτω από τα κρεβάτια τους. Σύρθηκε στο πάτωμα, βγάζοντας μια σπαρακτική κραυγή και τους έπιασε τα χέρια, που ήταν άκαμπτα και παγερά, σαν χέρια νεκρών. Οι όψεις, δε, των προσώπων τους ήταν κέρινες κι ωχρές.

-Θεέ μου! Βοήθεια! Πέθαναν… κραύγαζε με πόνο η δύστυχη γυναίκα.

Τα παιδιά της κατέφτασαν στο δωμάτιο τρομαγμένα, προσπαθώντας να συλλάβουν και να σχηματοποιήσουν στο μυαλουδάκι τους το μέγεθος της οδύνης. Ξέσπασαν σε κλάματα για τους αγαπημένους θείους τους.

Το χέρι του πεσμένου θείου Νότη για μια στιγμή σάλεψε ελαφρά. Άνοιξε αμυδρά τα βλέφαρά του, κοίταξε τριγύρω με βλέμμα χαμένο, απλανές, σβηστό κι έπειτα, σαν να συνειδητοποίησε τι είχε προηγηθεί, έβγαλε ένα άγριο κι απόκοσμο ουρλιαχτό και πετάχτηκε όρθιος, σαν κεραυνοχτυπημένος, με μάτια γουρλωμένα, έξω από τις κόγχες τους.

Συνεχίζεται…

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 05/09/1913…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΣΚΡΙΠ", στις 05/09/1913
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΣΚΡΙΠ”, στις 05/09/1913

Σχετικά άρθρα

Το φάντασμα της πράσινης γυναίκας και η αδιευκρίνιστη σκιά του… Το φάντασμα αυτό ήταν η παράδοξη οπτασία μιας ηλικιωμένης γυναίκας. Μάλιστα,...εξέπεμπε πράσινη αχλή, που το πλαισίωνε τρομακτικά κατά την εμφάνισή του κι έτσι,...οι χωρικοί το είχαν ονομάσει "το φάντασμα της πράσινης γιαγιάς"...
Όταν ο Αλέξανδρος ο Μέγας πέθανε… Όταν ο Αλέξανδρος ο Μέγας πέθανε, ο θάνατός του είχε συγκλονίσει ολόκληρη την...οικουμένη. Και για την πομπή και την είσοδο του περίφημου άρματός του...
Στοιχειωμένοι πύργοι… Μερικοί χωρικοί υποστήριζαν ότι είδαν να βγαίνει από τον παραπλήσιο ποταμό Windrush...ένα πελώριο και τρομακτικό νερόφιδο, να τον κουβαλάει στη ράχη του και να τον...περνάει στην αντίπερα όχθη, όπου και εξαφανίστηκε ως δια μαγείας...
Έκρηξη αγνώστου αντικειμένου πάνω από την Κάρπαθο… Ξαφνικά, ακούστηκε μία ισχυρή έκρηξη και το παράξενο αντικείμενο εξαφανίστηκε...
Ο Άρματρος από την Ατλαντίδα… Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ποτέ δεν είχε διαβάσει βιβλία σχετικά με τη μυθική...ήπειρο και συχνά ευχόταν να είχε διαλέξει ο ιερέας κάποιον άλλο, για να του...συγγράψει τα έργα του, καθώς εκείνη ήταν πολύ απασχολημένη με τα δικά της...
Οι έρευνες για τη μεταβίβαση της σκέψης… "Οι νόμοι της κυβερνητικής ορίζουν την εξ αποστάσεως μετάδοση της σκέψης",...θεωρούσε ο Καθηγητής Leonid Vasiliev, Διευθυντής των εργαστηρίων...
Το μυστηριώδες έμβρυο, που δίχασε μια ολόκληρη χώρα… Τον Οκτώβριο του 1970, μια έγκυος γυναίκα, η οποία ισχυριζόταν έντρομη ότι το έμβρυο,...που έφερε στα σπλάχνα της, μπορούσε να μιλά, εξετάστηκε από ομάδα...
Η Θεωρία της Κοίλης Γης, όπως διατυπώθηκε από έναν Έλληνα ιατρό, το 1925… Τον Φεβρουάριο του 1925, σε ένα τριαντασέλλιδο φυλλάδιο με τίτλο "Το μυστήριον του...Κόσμου", ένας Αθηναίος γιατρός, ο Χρ. Μπενής, ανέλυε τη θεωρία του περί της ύπαρξης...αθρώπων στο εσωτερικό της Γης...
Τα θαύματα των Θιβετιανών μοναχών… Ο διάσημος Αμερικανός δημοσιογράφος, φωτογράφος και εξερευνητής Harrison Forman...επισκέφτηκε το Θιβέτ κατά το έτος 1932 και κατόρθωσε να εισχωρήσει...
Οι απόψεις του Καθηγητή Παύλου Σαντορίνη για το φαινόμενο των ιπτάμενων δίσκων…... Στο ερώτημα, γιατί τα εξωγήινα αυτά όντα δεν μας δίνουν μια απτή απόδειξη της...ύπαρξής τους, η άποψη του Καθηγητή Σαντορίνη ήταν ότι τα όντα αυτά...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.