Το φάντασμα της Άνδρου…

Το φάντασμα της Άνδρου…
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο Θεόδωρος Καΐρης υπήρξε δικηγόρος στη Μεσαριά της Άνδρου, όπου και πέθανε το 1957. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα αφιέρωσε στην εκπόνηση της χειρόγραφης μελέτης του για την “αθανασία της ψυχής”.

Κατά τις τελευταίες του στιγμές, καθώς ψυχορραγούσε, ζήτησε από τους οικείους του μολύβι και χαρτί, όπου έγραψε τη στερνή του επιθυμία. Εξηγούσε ότι δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το πνευματικό του έργο, γι’ αυτό ήθελε τα παιδιά του να συνεχίσουν την εργασία του και να τη φέρουν εις πέρας.

Όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Καΐρης, κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Μεσαριάς. Το δωμάτιό του όμως σφραγίστηκε από ειρηνοδίκη, επειδή ο γιος του έλειπε στην Αθήνα. Μετά την κηδεία, στο σπίτι είχε απομείνει η σύζυγός του αποθανόντος, Μόσχω Καΐρη, μαζί με την εγγονή της και μια ηλικιωμένη υπηρέτρια.

Το ίδιο κιόλας βράδυ, περίπου κατά τις 10:30, άρχισαν να ακούγονται από το διπλανό σφραγισμένο δωμάτιο, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή ο γηραιός Θεόδωρος Καΐρης, κρότοι από βήματα. Βήματα βαριά ,γεροντικά, που έμοιαζαν με τον τρόπο που συνήθιζε να περπατάει ο νεκρός.

Επίσης, ακούγονταν ήχοι από βιβλία που αποσύρονταν και επανατοποθετούνταν στη βιβλιοθήκη, όπως κι ένα διαρκές ξεφύλλισμα βιβλίων.

Ακόμη, ισχυροί κρότοι ταρακουνούσαν την κλειδωμένη πόρτα, σαν να προσπαθούσε κάποιος αγωνιωδώς να βγει από εκεί μέσα. Οι ισχυροί αυτοί κρότοι συνοδεύονταν συχνά από ήχους πριονίσματος.

Κάποιες στιγμές, μάλιστα, ακούγονταν βήματα κι έξω από το δωμάτιο του παππού, στην τραπεζαρία, όπου έκαιγε το καντηλάκι στη μνήμη του εκλιπόντος. Τα βήματα συχνά έφταναν και μέχρι έξω από το δωμάτιο της γιαγιάς, που εκείνες τις μέρες το μοιραζόταν με την εγγονή της.

Ενίοτε, το καντήλι έβγαζε έναν δυνατό κρότο, σαν να έσπαγε με σφοδρότητα το γυαλί του, αλλά όταν έσπευδαν οι γυναίκες, για να διαπιστώσουν τη ζημιά, δεν έβλεπαν τίποτα ασυνήθιστο.

Η μικρούλα εγγονή είχε ήδη αρχίσει να φοβάται με τα όσα συνέβαιναν στο σπίτι. Η γιαγιά της, για να την καθησυχάσει, της είπε αρχικά ότι τα ποντίκια έκαναν όλη αυτή τη φασαρία.

Η μικρή όμως παρέμενε τρομοκρατημένη. Έτσι η γιαγιά της ζήτησε να μη φοβάται κι αναγκάστηκε να της πει πως ο παππούς της ήταν αυτός που ευθυνόταν για τα όσα παράξενα συνέβαιναν στο σπίτι τους. Της εξήγησε πως το πνεύμα του δεν ήταν έτοιμο και δεν ήθελε να εγκαταλείψει το σπιτικό τους.

Υπήρξαν φορές που η θλιμμένη χήρα του, όταν ξεκινούσαν η φασαρία και ο πανικός, απευθυνόταν στον νεκρό σύζυγό της, λέγοντάς του: “Θόδωρε, σε ακούμε που περπατάς. Έλα μπροστά μου να σε δω!”.

Ο Θεόδωρος Καΐρης είχε μυήσει τη γυναίκα του στις ιδέες του, ώστε εκείνη να μη φοβάται καθόλου τον θάνατο. Πολλά βράδια, μάλιστα, πήγαινε ολομόναχη στο νεκροταφείο, με την ελπίδα ότι θα τον δει μπροστά της.

Τα φαινόμενα αυτά διήρκησαν ακριβώς για σαράντα ημέρες και μετά, δεν ξανασυνέβη τίποτα που να σχετιζόταν με το υπερφυσικό, προς μεγάλη απογοήτευση της Μόσχως Καΐρη, που έβρισκε παρηγοριά στις… επισκέψεις του συζύγου της.

Το άρθρο συντάχθηκε από τον Κ. Λόντο, Αντιπρόεδρο του Συνδέσμου των “Φίλων της Μεταψυχικής” και δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 09/03/1963…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ", στις 09/03/1963
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 09/03/1963

Σχετικά άρθρα

Παράξενο ουράνιο φαινόμενο στην Αμαλιάδα, το 1951… Στη μία το μεσημέρι εκείνης της ημέρας, στο βορειοανατολικό άκρο της πόλης,...εμφανίστηκε ένας φωτεινός δίσκος, ο οποίος διέγραφε κύκλους πάνω από την πόλη...
Παράξενο φωτεινό αντικείμενο πάνω από το Πασαλιμάνι, το 1964… Οι αμέριμνοι περιπατητές στο Πασαλιμάνι αιφνιδιάστηκαν, στα τέλη Ιουλίου του 1964,...όταν είδαν τη νύχτα πάνω από τα κεφάλια τους και ανάμεσα από τις αχτίδες του...μισογεμισμένου φεγγαριού ένα περίεργο φωτεινό αντικείμενο, με υπέρλαμπρη ουρά,...να κατευθύνεται από τα δυτικά προς τα ανατολικά...
Μυστηριώδεις δυνάμεις Αγίων και θαυματοποιών… Εξάλλου, ο Στράβων έγραφε ότι οι ιέρειες της Αρτέμιδος στην Καππαδοκία βάδιζαν με...γυμνά τα πέλματά τους πάνω σε πυρακτωμένα κάρβουνα, δίχως να καίγονται...
Νεολιθικά ευρήματα στη Λάρισα… Οι ανασκαφές που διενεργούνταν έξω από την Λάρισα και συγκεκριμένα σε απόσταση...μόλις πέντε χιλιομέτρων από την πόλη, δίπλα στις όχθες του Πηνειού ποταμού,...θεωρήθηκαν μεγάλης σημασίας για τον ελληνικό πολιτισμό.
Οι ενοράσεις μιας Αγγλίδας, κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο… Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί από τους συγγενείς και...τους γνωστούς μου βρίσκονταν στο μέτωπο. Ήταν, λοιπόν, λογικό ο νους μου να...περιστρέφεται διαρκώς γύρω απ' αυτούς...
Ο μικρός Άλαν… Μέσα σε λίγες μέρες, ολόκληρο το σπίτι σειόταν πια από περίεργα και ανεξήγητα...χτυπήματα. Αντικείμενα εκσφενδονίζονταν, έπιπλα αιωρούνταν και ξαφνικοί κρότοι...τους πάγωναν το αίμα...
Η μετεμψύχωση της Ραμκούλι… Τότε, η Ραμκούλι, χωρίς καμιά δυσκολία, ανέφερε ένα σωρό λεπτομέρειες και γεγονότα...από την προηγούμενη ζωή της. Ανάμεσα σε άλλα, είπε ότι δύο από τους τρεις γιους της...είχαν παντρευτεί και ανέφερε τα ονόματα των γυναικών τους...
Η ιστορία της Αμίνας… Η περίπτωση της Αμίνας δεν είναι η μοναδική, γι’ αυτό πολλοί επιστήμονες και...φιλόσοφοι δε διστάζουν να ασχοληθούν με τη μετεμψύχωση...
Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Δ)… Θα είχαν περάσει περίπου τέσσερις εφιαλτικοί μήνες από τότε που η οικογένεια του...κυρίου Μπ. είχε εγκατασταθεί στη διώροφη οικία της οδού Μαυρομιχάλη. Αν και το...κάθε βράδυ ήταν χειρότερο από το προηγούμενο...
“Γέννησις τέρατος εις την Σύρον”… Το άτυχο πλάσμα έζησε, μόλις, δύο ημέρες και μετά τον θάνατό του ταριχεύθηκε και...εκτέθηκε σε κοινή θέα...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.