Το φάντασμα της Άνδρου…

Το φάντασμα της Άνδρου…
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο Θεόδωρος Καΐρης υπήρξε δικηγόρος στη Μεσαριά της Άνδρου, όπου και πέθανε το 1957. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα αφιέρωσε στην εκπόνηση της χειρόγραφης μελέτης του για την “αθανασία της ψυχής”.

Κατά τις τελευταίες του στιγμές, καθώς ψυχορραγούσε, ζήτησε από τους οικείους του μολύβι και χαρτί, όπου έγραψε τη στερνή του επιθυμία. Εξηγούσε ότι δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το πνευματικό του έργο, γι’ αυτό ήθελε τα παιδιά του να συνεχίσουν την εργασία του και να τη φέρουν εις πέρας.

Όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Καΐρης, κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Μεσαριάς. Το δωμάτιό του όμως σφραγίστηκε από ειρηνοδίκη, επειδή ο γιος του έλειπε στην Αθήνα. Μετά την κηδεία, στο σπίτι είχε απομείνει η σύζυγός του αποθανόντος, Μόσχω Καΐρη, μαζί με την εγγονή της και μια ηλικιωμένη υπηρέτρια.

Το ίδιο κιόλας βράδυ, περίπου κατά τις 10:30, άρχισαν να ακούγονται από το διπλανό σφραγισμένο δωμάτιο, όπου και άφησε την τελευταία του πνοή ο γηραιός Θεόδωρος Καΐρης, κρότοι από βήματα. Βήματα βαριά ,γεροντικά, που έμοιαζαν με τον τρόπο που συνήθιζε να περπατάει ο νεκρός.

Επίσης, ακούγονταν ήχοι από βιβλία που αποσύρονταν και επανατοποθετούνταν στη βιβλιοθήκη, όπως κι ένα διαρκές ξεφύλλισμα βιβλίων.

Ακόμη, ισχυροί κρότοι ταρακουνούσαν την κλειδωμένη πόρτα, σαν να προσπαθούσε κάποιος αγωνιωδώς να βγει από εκεί μέσα. Οι ισχυροί αυτοί κρότοι συνοδεύονταν συχνά από ήχους πριονίσματος.

Κάποιες στιγμές, μάλιστα, ακούγονταν βήματα κι έξω από το δωμάτιο του παππού, στην τραπεζαρία, όπου έκαιγε το καντηλάκι στη μνήμη του εκλιπόντος. Τα βήματα συχνά έφταναν και μέχρι έξω από το δωμάτιο της γιαγιάς, που εκείνες τις μέρες το μοιραζόταν με την εγγονή της.

Ενίοτε, το καντήλι έβγαζε έναν δυνατό κρότο, σαν να έσπαγε με σφοδρότητα το γυαλί του, αλλά όταν έσπευδαν οι γυναίκες, για να διαπιστώσουν τη ζημιά, δεν έβλεπαν τίποτα ασυνήθιστο.

Η μικρούλα εγγονή είχε ήδη αρχίσει να φοβάται με τα όσα συνέβαιναν στο σπίτι. Η γιαγιά της, για να την καθησυχάσει, της είπε αρχικά ότι τα ποντίκια έκαναν όλη αυτή τη φασαρία.

Η μικρή όμως παρέμενε τρομοκρατημένη. Έτσι η γιαγιά της ζήτησε να μη φοβάται κι αναγκάστηκε να της πει πως ο παππούς της ήταν αυτός που ευθυνόταν για τα όσα παράξενα συνέβαιναν στο σπίτι τους. Της εξήγησε πως το πνεύμα του δεν ήταν έτοιμο και δεν ήθελε να εγκαταλείψει το σπιτικό τους.

Υπήρξαν φορές που η θλιμμένη χήρα του, όταν ξεκινούσαν η φασαρία και ο πανικός, απευθυνόταν στον νεκρό σύζυγό της, λέγοντάς του: “Θόδωρε, σε ακούμε που περπατάς. Έλα μπροστά μου να σε δω!”.

Ο Θεόδωρος Καΐρης είχε μυήσει τη γυναίκα του στις ιδέες του, ώστε εκείνη να μη φοβάται καθόλου τον θάνατο. Πολλά βράδια, μάλιστα, πήγαινε ολομόναχη στο νεκροταφείο, με την ελπίδα ότι θα τον δει μπροστά της.

Τα φαινόμενα αυτά διήρκησαν ακριβώς για σαράντα ημέρες και μετά, δεν ξανασυνέβη τίποτα που να σχετιζόταν με το υπερφυσικό, προς μεγάλη απογοήτευση της Μόσχως Καΐρη, που έβρισκε παρηγοριά στις… επισκέψεις του συζύγου της.

Το άρθρο συντάχθηκε από τον Κ. Λόντο, Αντιπρόεδρο του Συνδέσμου των “Φίλων της Μεταψυχικής” και δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 09/03/1963…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ", στις 09/03/1963
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 09/03/1963

Σχετικά άρθρα

Ιπτάμενος δίσκος σχήματος ξυπνητηριού πάνω από τη Λέσβο, το 1954… Η παράξενη αυτή μηχανή ήταν στρογγυλή, κατάφωτη και είχε το σχήμα των...συνηθισμένων ξυπνητηριών. Κινούνταν με αργό ρυθμό, άλλοτε κυκλικά κι άλλοτε...κατακόρυφα. Αφού έμεινε ορατή για τουλάχιστον δέκα λεπτά, κατόπιν εξαφανίστηκε...απότομα...
Το φάντασμα της Μεγάλης Αικατερίνης… Τη νύχτα της 3ης Νοεμβρίου του 1796, η νεαρή Κυρία των Τιμών της Αυτοκράτειρας της...Ρωσίας, Αικατερίνης της Μεγάλης, αγρυπνούσε στον προθάλαμο...
Το στοίχειωμα της Αμφιλοχίας… Όταν, όμως, διαπίστωσαν πως τα κλειδωμένα ρούχα στην κασέλα βρίσκονταν...αδικαιολογήτως καταστραμμένα, υποψιάστηκαν πως κάτι υπερφυσικό συνέβαινε...
Δράκοντες και φίδια στην αρχαιότητα… Οι αρχαίοι Έλληνες, με το όνομα δράκοντες, εννοούσαν μερικά φανταστικά και...τερατώδη θηρία, με κεφάλι λιονταριού, κορμί γίδας, ουρά φιδιού...
Το κατώφλι του Μυστηρίου… Υπάρχουν πολλές καταγεγραμμένες περιπτώσεις, κυρίως από αξιόπιστους...πνευματιστές, όπου οι νεκροί επιστρέφουν στον κόσμο μας, προκειμένου να...φανερώσουν...
Το φάντασμα του “Έφιππου Βαρόνου” Ακούγονταν πρώτα άγρια ποδοβολητά και μετά τον έβλεπαν να ιππεύει το άσπρο του...άλογο που έτρεχε με γρήγορους καλπασμούς...
Παρέλαση φαντασμάτων πάνω σε απόκοσμο πίνακα… "Θαυμάσια δουλειά έκανες!", της ψέλλισε ικανοποιημένος ο απόκοσμος επισκέπτης, που...της ζήτησε να πραγματοποιήσει, επίσης, και το σκίτσο της αδερφής του...
Θέαση ιπτάμενου “πούρου” στη Λέσβο, το 1954… Τον Οκτώβριο του 1954, ένας κυνηγός από τη Λέσβο, ο Σπύρος Χωριανέλης, ανέφερε την...εμπειρία που έζησε στην περιοχή του χωριού Στύψη...
Το φάντασμα της πράσινης γυναίκας και η αδιευκρίνιστη σκιά του… Το φάντασμα αυτό ήταν η παράδοξη οπτασία μιας ηλικιωμένης γυναίκας. Μάλιστα,...εξέπεμπε πράσινη αχλή, που το πλαισίωνε τρομακτικά κατά την εμφάνισή του κι έτσι,...οι χωρικοί το είχαν ονομάσει "το φάντασμα της πράσινης γιαγιάς"...
Οι κέρινες κούκλες, που σκορπούν τον θάνατο… Όλες αυτές οι κέρινες κούκλες είχαν φυσικό μέγεθος και είχαν, επίσης, τοποθετηθεί...σε φυσικές στάσεις. Μια από αυτές καθόταν μπροστά στο πιάνο, άλλη ήταν ξαπλωμένη...στο ντιβάνι, μια άλλη καθόταν αναπαυτικά σε μια βαθιά πολυθρόνα και ούτω καθεξής...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.