Τα μετά θάνατον δακτυλικά αποτυπώματα του Sir Arthur Conan Doyle…

Τα μετά θάνατον δακτυλικά αποτυπώματα του Sir Arthur Conan Doyle...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο μέγας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και πνευματιστής Sir Arthur Conan Doyle άφησε τη στερνή πνοή του στις 7 Ιουλίου του 1930, σε ηλικία 71 ετών, από καρδιακή προσβολή, στο σπίτι του στο Crowborough της Αγγλίας.

Δύο μόλις ημέρες αργότερα, αυτό που πρωτίστως απασχολούσε τους πνευματιστές συνεργάτες και φίλους του ήταν εάν ο εσχάτως αποθανών θα κατόρθωνε να επικοινωνήσει μαζί τους από τον άλλο κόσμο και εάν ήταν εφικτό να ελεγχθεί η ταυτότητά του μέσω των δακτυλικών αποτυπωμάτων του.

Η κηδεία του Sir Arthur Conan Doyle, στο σπίτι του, στο Crowborough
Η κηδεία του Sir Arthur Conan Doyle, στο σπίτι του, στο Crowborough

Οι πιθανότητες ήταν πολλές και στηρίζονταν όλες στα πειράματα ενός γνωστού μέντιουμ της εποχής, τη διάσημη Mina “Margery” Crandon, η οποία ήταν σύζυγος ενός ευκατάστατου Αμερικανού χειρουργού.

Σε προηγούμενες συνεδριάσεις τους, δακτυλικά αποτυπώματα χαράχθηκαν και πάρθηκαν πάνω σε μαλακό κερί από εξωπλασματικό χέρι, με τη βοήθεια της Margery. Κατόπιν, το μέντιουμ κάλεσε έναν ειδικό του τμήματος των δακτυλικών αποτυπωμάτων της Αστυνομίας της Βοστόνης, ώστε να βεβαιωθεί εάν ο Αστυνομικός θα μπορούσε να εξιχνιάσει σε ποιον ανήκε το φασματώδες εκείνο χέρι, που παρουσιάστηκε ενώπιόν τους κατά τη διάρκεια πνευματιστικής τους συγκέντρωσης.

Mina "Margery" Crandon (1888 - 1941)
Mina “Margery” Crandon (1888 – 1941)

Ο εμπειρογνώμων Αστυνομικός προέβη σε πολλές έρευνες και εν τέλει, πήρε τα δακτυλικά αποτυπώματα από τη λαβή του ξυραφιού, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει ο αδελφός της Margery λίγες ώρες πριν ξεψυχήσει. Τα αποτυπώματα αυτά διαπιστώθηκε πως ήταν απαράλλαχτα με το ίχνος, που είχε αφήσει το εξωπλασματικό χέρι.

Μερικούς μήνες νωρίτερα, ο Sir Arthur Conan Doyle είχε συναντηθεί με το μέντιουμ και του είχε προξενήσει τεράστια εντύπωση η μέθοδος αυτή εν σχέσει με τον Πνευματισμό, η οποία, κατά την άποψή του, παρουσίαζε μια νέα αφετηρία για τις ψυχικές έρευνες. Έτσι, έλαβε ένα αντίγραφο των αρχικών αποτυπωμάτων επί του ξυραφιού και ένα άλλο αντίγραφο από τα ίχνη, που είχε αφήσει το χέρι από το Υπερπέραν, κατά τη διάρκεια της πνευματιστικής συνεδρίασης. Στη συνέχεια, ζήτησε από τη Scotland Yard να τα εξετάσουν και να τα συγκρίνουν. Το πόρισμα απέδειξε ότι και τα δυο ήταν πανομοιότυπα.

Sir Arthur Conan Doyle (22/05/1859 - 07/07/1930)
Sir Arthur Conan Doyle (22/05/1859 – 07/07/1930)

Στενοί φίλοι του διατείνονταν πως ο Sir Arthur Conan Doyle είχε αφήσει άθικτα τα δακτυλικά του αποτυπώματα, ούτως ώστε να ελεγχθεί κάθε επικοινωνία του, που πιθανώς θα είχε μετά τον θάνατό του, από το Υπερπέραν με τη Γη. Όμως, εκπρόσωπος της Scotland Yard δήλωσε πως κατά την τελευταία του επίσκεψη στα γραφεία τους, ο εσχάτως αποθανών δεν είχε αφήσει τα αποτυπώματά του, ώστε να ελεγχθούν μετά τον θάνατό του.

Πάντως, ο γραμματέας της αγγλικής πνευματιστικής εταιρίας “Society for Psychical Research” θεωρούσε βέβαιο πως ο Sir Arthur Conan Doyle είχε αφήσει τα δακτυλικά του αποτυπώματα, σε περίπτωση εμφάνισης του πνεύματός του μετά θάνατον και συμπλήρωσε ότι ο συγγραφέας παρακολουθούσε στενά τα αποτελέσματα των ερευνών της Margery.

Όλοι οι πνευματιστές εξέφραζαν την πεποίθησή τους ότι ο αποθανών, που είχε αφήσει έναν συνθηματικό κώδικα στη λατρεμένη του σύζυγο, ο οποίος θα επέτρεπε τη μεταξύ τους αναγνώριση μετά θάνατον, σύντομα θα πραγματοποιούσε τις πρώτες του απόπειρες επαφής και ομιλίας από τον άλλο κόσμο, αρχίζοντας από την οικογένειά του.

Η οικογένεια του Sir Arthur Conan Doyle κατέστησε σαφές στο κοινό πως δεν επρόκειτο να θρηνήσει για τον χαμό του μεγάλου συγγραφέα. Συμμεριζόταν απολύτως τις απόψεις του ότι η ζωή είναι ένα σύντομο πέρασμα από τη γη, ενώ το πνεύμα και η ψυχή διατηρούνται ανέπαφα, συνεχίζοντας το αέναο ταξίδι τους…

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Η ΒΡΑΔΥΝΗ”, στις 15/07/1930…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η ΒΡΑΔΥΝΗ", στις 15/07/1930
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Η ΒΡΑΔΥΝΗ”, στις 15/07/1930

Σχετικά άρθρα

Αληθινά φαντάσματα ή απλές φαντασίες; Η κοπέλα, τρέμοντας ολόκληρη, αναγνώρισε ευθύς τον πατέρα της. Η οπτασία του...έμεινε για λίγες στιγμές κι ύστερα, χάθηκε για πάντα..
Το πόλτεργκαϊστ της Δραπετσώνας, το 1937… Τον Άγγελο Τανάγρα συνόδευσε επίσης και εκ μέρους του Διοικητή του Αστυνομικού...Τμήματος Δραπετσώνας, ο Αστυνόμος Σαρρηγιάννης, ώστε να παράσχει τις υπηρεσίες...του...
Η κατάρα των Βίκινγκς… ...οι ντόπιοι θυμήθηκαν τον παλιό θρύλο της πανέμορφης Σνέφριντ...
Μία μακάβρια προφητεία για ένα τραγικό ταξίδι… Η άυλη παρουσία του είχε σκοπό να ενημερώσει τους παρισταμένους για μια παλιά και...ήσσονος σημασίας προφητεία, που όμως αφορούσε τον ίδιο άμεσα και μάλλον...καθοριστικά...
Μία παράξενη επερώτηση στο Αγγλικό Κοινοβούλιο… Λεγόταν πως χρησιμοποιούσε το φάντασμα του Κινέζου Σιγκ Βιγκ Βι, για να...θεραπεύσει τους πελάτες της...
Το “μήνυμα” των κατοίκων της Αφροδίτης, σύμφωνα με τον Τζορτζ Αντάμσκι… Ο Αντάμσκι είχε γίνει, επίσης, δεκτός από τη Βασίλισσα της Ολλανδίας, Τζουλιάνα,...στα Ανάκτορα Soestdijk, επί μιάμιση ώρα, παρουσία του Πρίγκιπα Βερνάρδου και πολλών...διαπρεπών Ολλανδών επιστημόνων...
Το αίνιγμα του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου… Η χρυσή σαρκοφάγος, στην οποία τοποθετήθηκε η σορός του Μεγάλου Αλεξάνδρου,...αντικαταστάθηκε από μια γυάλινη από τον Πτολεμαίο ΧΙ και φαίνεται πως αργότερα...λεηλατήθηκαν όλα τα πολύτιμα κτερίσματα..
Πρωθυπουργός με τεράστια πνευματιστική δράση… Ο William Lyon Mackenzie King ήταν ο 10ος πρωθυπουργός του Καναδά, ο οποίος μάλιστα υπήρξε ο...διασημότερος πολιτικός άντρας της χώρας του. Ο Mackenzie King πίστευε βαθιά στον...πνευματισμό και λάμβανε μέρος σε ποικίλες πνευματιστικές συνεδριάσεις, κατά τη...διάρκεια των οποίων ερχόταν σε επαφή με τα πνεύματα της μητέρας του, αλλά και του...Προέδρου Theodore Roosevelt.
Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Ε)… Τον τελευταίο καιρό, κανένα φως δεν έμενε στο σπίτι αναμμένο. Κατανάλωναν στοίβες...από σπίρτα, μέχρι να καταφέρουν να ανάψουν μια λάμπα ή ένα κερί. Κι όταν το...κατόρθωναν με πολύ μόχθο κι εκνευρισμό, ξαφνικές ριπές ψυχρού αέρα το έσβηναν...αμέσως...
Το “ανήσυχο” φάντασμα… Την υπόσχεσή του, όμως, δεν την τήρησε μετά την οικονομική ανάκαμψή του και γι αυτό...τον λόγο η ψυχή του δεν έβρισκε ανάπαυση μετά τον θάνατό του...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.