Ο Βρυκόλακας της Μυκόνου…

Ο Βρυκόλακας της Μυκόνου...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο Γάλλος ιατρός και βοτανολόγος Joseph Pitton de Tournefort είχε περιοδεύσει σε διάφορα μέρη, με βασικό μέλημά του τη συλλογή και καταγραφή φυτών. Ο δρόμος του τον έφερε και στην Ελλάδα την εποχή της Τουρκοκρατίας, από το 1700 μέχρι το 1702, όπου κυρίως περιηγήθηκε στα νησιά των Κυκλάδων.

Joseph Pitton de Tournefort (05/06/1656 - 28/12/1708)
Joseph Pitton de Tournefort (05/06/1656 – 28/12/1708)

Στο βιβλίο του “Relation d’ un voyage du Levant”, που εκδόθηκε το 1717, διηγούνταν μια πολύ περίεργη ιστορία, που είχε συμβεί στη δική μας Μύκονο. Ο Tournefort υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας μιας σκηνής εντελώς παράδοξης, όπου ένας ενταφιασμένος νεκρός επέστρεψε στον κόσμο των ζωντανών.

Ο βρυκόλακας αυτός, όσο ζούσε, ήταν ένας απλός χωρικός του νησιού, αλλά ήταν κι ένας άνθρωπος από φυσικού του γκρινιάρης, αντιπαθητικός, φιλόνικος και πολύ εριστικός. Άγνωστο πώς και από ποιον, μια μέρα βρέθηκε σκοτωμένος σε μιαν εξοχή.

"Relation d' un voyage du Levant", το βιβλίο του Joseph Pitton de Tournefort, που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το 1717
“Relation d’ un voyage du Levant”, το βιβλίο του Joseph Pitton de Tournefort, που εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το 1717

Δυο μέρες μετά την ταφή του, διαδόθηκε σ’ όλο το μικρό χωριό η φήμη ότι πολλοί τον είχαν δει τη νύχτα να περπατάει με μεγάλες δρασκελιές, ότι έμπαινε στα σπίτια κι αναποδογύριζε τα έπιπλα και ότι έσβηνε τα λυχνάρια τους, για να μένουν τα σπίτια τους μες στο σκοτάδι, που επιζητούσε η μαύρη του ψυχή.

Στην αρχή, οι περισσότεροι κάτοικοι του νησιού γελούσαν με την απίστευτη διάδοση. Σε λίγο καιρό, όμως, η κατάσταση έγινε ανυπόφορη, καθώς οι καταστροφές που πραγματοποιούσε ο βρυκόλακας πολλαπλασιάστηκαν και εντάθηκαν, επομένως πείσθηκαν όλοι για την βδελυρή του ύπαρξη.

Ο χάρτης της Μυκόνου, από το βιβλίο του Tournefort
Ο χάρτης της Μυκόνου, από το βιβλίο του Tournefort

Έτσι, τελέστηκαν λειτουργίες, λιτανείες και εξορκισμοί, αλλά η αγριότητα δεν έπαψε ούτε για μια στιγμή. Τότε, οι προύχοντες της Μυκόνου, μαζί με τους παπάδες, έκαναν μεγάλο συμβούλιο και αποφάσισαν να αφήσουν να περάσουν τα εννιάμερα του μακαρίτη και τη δέκατη ημέρα πια, να κάνουν λειτουργία στην εκκλησία του νεκροταφείου. Σκοπός τους ήταν να εκδιωχθεί ο Διάβολος, που -όπως όλοι πίστευαν- είχε φωλιάσει στο σώμα του κακόψυχου χωρικού.

Μετά τη λειτουργία, λοιπόν, ξέθαψαν το πτώμα του, του άνοιξαν τα στήθη και του ξερίζωσαν την καρδιά. Το πτώμα ανέδυε μια οσμή σιχαμερή και για να την καταπολεμήσουν, έκαιγαν διαρκώς λιβάνι. Πολλοί ήταν οι παριστάμενοι, που ορκίζονταν πως είχαν δει μαύρο καπνό να βγαίνει από το κορμί του βρυκολακιασμένου και ότι το σώμα του ήταν ζεστό κι εύκαμπτο, ενώ το αίμα του είχε ένα ολοκάθαρο ροζ χρώμα.

Ορθόδοξος Έλληνας ιερωμένος, όπως απεικονίζεται στο βιβλίο του Tournefort
Ορθόδοξος Έλληνας ιερωμένος, όπως απεικονίζεται στο βιβλίο του Tournefort

Παρά τις διαμαρτυρίες του Joseph Pitton de Tournefort και της συντροφιάς του, οι Μυκονιάτες πήραν τη σκληρή απόφαση να κάψουν την καρδιά του. Έπειτα, ξανάθαψαν το κακοποιημένο πτώμα κι έφυγαν ήσυχοι από το νεκροταφείο.

Αλλά, ο βρυκόλακας εξακολουθούσε να εμφανίζεται και να βασανίζει τους άμοιρους νησιώτες. Οικογένειες ολόκληρες εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και γύρευαν καταφύγιο στην εξοχή. Δε μιλούσαν για τίποτα άλλο, παρά μονάχα για τον βρυκόλακα και για την αγωνία τους να γλιτώσουν από εκείνο το καταραμένο πλάσμα της κόλασης.

Πρωί και βράδυ συγκροτούσαν εναγωνίως συμβούλια και πραγματοποιούσαν λιτανείες επί τρεις μέρες στη σειρά. Υποχρέωσαν τους παπάδες και τους καλόγερους να νηστεύουν και να τριγυρνούν στα σπίτια, ραντίζοντάς τα με αγιασμό. Όμως, τίποτα δεν άλλαξε κι έτσι, ο βρυκόλακας εξακολουθούσε να τους ταλαιπωρεί ανενόχλητος.

Το λιμάνι της Μυκόνου, την εποχή που την επισκέφτηκε ο Tournefort και απεικονίστηκε στο βιβλίο του
Το λιμάνι της Μυκόνου, την εποχή που την επισκέφτηκε ο Tournefort και απεικονίστηκε στο βιβλίο του

Μα, μια μέρα, την ώρα που οι παπάδες, κρατώντας αναμμένες λαμπάδες, έψελναν και πάλι ευχές πάνω από τον τάφο του βρυκόλακα, που τον ξέθαβαν κάθε τρεις και λίγο κι έμπηγαν στο σώμα του σπαθιά, ένας Αλβανός γύρισε και τους είπε: “Δε βλέπετε, ανόητοι άνθρωποι, ότι τα σπαθιά σας σχηματίζουν στη λαβή τους τον σταυρό; Αυτός ο σταυρός εμποδίζει τον Διάβολο να βγει από το σώμα του βρυκολακιασμένου. Πρέπει να μεταχειριστείτε καλύτερα τα τουρκικά σπαθιά”.

Έτσι κι έκαναν και κατάφεραν να γλιτώσουν από τον βρυκόλακα, που είχε διαλύσει την ηρεμία και τη γαλήνη των κατοίκων του πανέμορφου αυτού κυκλαδίτικου νησιού.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 08/10/1931…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "ΜΠΟΥΚΕΤΟ", στις 08/10/1931
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 08/10/1931

Σχετικά άρθρα

Ο βρυκόλακας της Μονμάρτης… Η αλήθεια δεν άργησε να φανεί. Μια γεροδεμένη χωριατοπούλα, που άστραφτε ολόκληρη...από υγεία και ζωντάνια, λίγο καιρό μετά την πρόσληψή της, άρχισε να παρουσιάζει τα...ίδια φαινόμενα...
Τα Καβείρια παραμένουν μυστήρια… Το τι πραγματικά συνέβαινε κατά τις τελετές των Καβείρων ίσως να μην το μάθουμε...ποτέ...
Τον θάνατο του Ναυάρχου Μελά ανήγγειλε πρώτος ένας νεκρός… Καθ’ όλη τη διάρκεια της πνευματιστικής επικοινωνίας, το τηλέφωνο του σπιτιού...χτυπούσε ασταμάτητα, παρά το γεγονός ότι το ακουστικό του ήταν κατεβασμένο...
Ο Άρματρος από την Ατλαντίδα… Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ποτέ δεν είχε διαβάσει βιβλία σχετικά με τη μυθική...ήπειρο και συχνά ευχόταν να είχε διαλέξει ο ιερέας κάποιον άλλο, για να του...συγγράψει τα έργα του, καθώς εκείνη ήταν πολύ απασχολημένη με τα δικά της...
Οι μυστηριώδεις κάτοικοι των πύργων… Οι μυστηριώδεις κάτοικοι των πύργων, των κάστρων, των επαύλεων και των θεάτρων της...Αγγλίας εξακολουθούν να συναρπάζουν με την αέναη παρουσία τους...
Οι κέρινες κούκλες, που σκορπούν τον θάνατο… Όλες αυτές οι κέρινες κούκλες είχαν φυσικό μέγεθος και είχαν, επίσης, τοποθετηθεί...σε φυσικές στάσεις. Μια από αυτές καθόταν μπροστά στο πιάνο, άλλη ήταν ξαπλωμένη...στο ντιβάνι, μια άλλη καθόταν αναπαυτικά σε μια βαθιά πολυθρόνα και ούτω καθεξής...
Φαντάσματα και στοιχειωμένοι τόποι, που προκαλούν ανατριχίλα… Μετά από συστηματική έρευνα, που είχε πραγματοποιήσει Άγγλος δημοσιογράφος τη...δεκαετία του 1930, αποδείχτηκε ότι σχεδόν σε κάθε αγγλική επαρχία υπήρχαν...στοιχειωμένα σπίτια ή τόποι, που κυριεύονταν από φαντάσματα...
Επιδημία υστερικής αφωνίας… ...κατά διαστήματα κάποιο γυναικείο χέρι τον χτυπούσε στο στόμα κι από τη στιγμή...εκείνη, έχανε τη φωνή του....
Το απειλητικό φάντασμα… Και οι δύο ανέφεραν ότι έβλεπαν μία "λευκή, αγνή μορφή με σχήμα ανθρωπίνου σώματος"...να περιφέρεται στα δωμάτια του σπιτιού...
Τα όνειρα κατά τους αρχαίους συγγραφείς… Τα "θεϊκά όνειρα" απασχολούσαν τους συγγραφείς και πρώτον απ' όλους τον...Αριστοτέλη. Άλλωστε, για την εξήγησή τους υπήρχαν οι "υποκριτές", δηλαδή οι...ερμηνευτές των ονείρων...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.