Οιδίποδας και Ακενατόν: Μία παράξενη θεωρία…

Οιδίποδας και Ακενατόν: Μία παράξενη θεωρία...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Με την έκδοση του βιβλίου του «Οιδίποδας και Ακενατόν» το 1960, ο Ρώσος συγγραφέας Immanuel Velikovsky εξέταζε τον θρύλο του Οιδίποδα, δίνοντας μία άλλη διάσταση.

Immanuel Velikovsky (10/06/1895 - 17/11/1979)
Immanuel Velikovsky (10/06/1895 – 17/11/1979)

Ο Velikovsky υποστήριζε πως ο Βασιλιάς των Θηβών, ο Οιδίποδας, που έλυσε τα αινίγματα της Σφίγγας, δεν ήταν άλλος από τον Αμένοφι Δ’ ή Ακενατόν.

Οιδίποδας και Σφίγγα
Οιδίποδας και Σφίγγα

Οι ανασκαφές της Τελ ελ-Αμάρνα και της Κοιλάδας των Βασιλέων, καθώς και η μελέτη των κειμένων του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, επέτρεπαν στον ερευνητή να διακρίνει στην Αρχαία Αίγυπτο όλους τους ήρωες του ελληνκού θρύλου. Η άποψη αυτή φαινόταν, εκ πρώτης όψεως, απίθανη, γιατί πώς να θεωρούσε κανείς τον Οιδίποδα, τον έναν και τον αυτό άνθρωπο, τον άτυχο γιο της Ιοκάστης και του Λαΐου, φονέα του πατέρα του και σύζυγο της μητέρας του και τον Ακενατόν, τον πρώτο Φαραώ, ο οποίος αντικατέστησε τη λατρεία του Άμμωνος με τη μονοθεϊκή και καθολική θρησκεία του Άτον, τον εισηγητή της πίστεως σε ένα μοναδικό θεό, τον ηλιακό δίσκο;

Τελ ελ-Αμάρνα
Τελ ελ-Αμάρνα

Ο Velikovsky επεχείρησε μία πραγματική αστυνομική έρευνα, από την οποία συμπέρανε ότι ο Φαραώ, όπως έδειχναν όλα τα ομοιώματά του, είχε τις κνήμες του παθολογικά πρησμένες. Τόσο στην ελλήνική, όσο και στην αραβική αιγυπτιακή γλώσσα, η λέξη «οιδίπους» σημαίνει «πρησμένα πόδια» και η κνήμη έχει και στις δύο γλώσσσες την ίδια ονομασία.

Η αιγύπτια Βασίλισσα Τιγύ ήταν, κατά τον Velikovsky, το πρόσωπο-κλειδί της αποδείξεως. Ήταν η μητέρα του Ακενατόν και σύζυγός του. Έτσι, η Τιγύ ήταν η Ιοκάστη και η καταπληκτική αυτή ένωση πραγματοποιήθηκε χάρις στο γεγονός ότι ο Ακενατόν συγγένευε με τον βασιλικό οίκο της Μηδείας, όπου τέτοιοι γάμοι δεν είχαν τίποτα το επιλήψιμο, ενώ καταδικάζονταν αυστηρά και στην Ελλάδα, αλλά και στην Αίγυπτο.

Τιγύ
Τιγύ

Εξάλλου, κανένα ίχνος από τη νεανική ηλικία του Ακενατόν δεν είχε ανακαλυφθεί ως τότε. Ο Ακενατόν εμφανίζεται ιστορικά μόνο την επομένη του θανάτου του πατέρα του. Τότε, η Τιγύ-Ιοκάστη γίνεται αντιβασίλισσα με τη βοήθεια του αδελφού της, του Άι, που δεν είναι άλλος από τον Κρέοντα.

Ακενατόν
Ακενατόν

Ο νεαρός Ακενατόν παντρεύεται, σε πρώτο γάμο, την εξαδέλφη του Νεφερτίτη, κόρη του Άι. Η βασιλομήτωρ Τιγύ δεν παραιτείται από τις φιλοδοξίες της και τελικά, κατανικά την αντίπαλό της Νεφερτίτη, που είναι ταυτοχρόνως νύφη και ανηψιά της. Αλλά, ο Άι-Κρέοντας στρέφεται εναντίον του ασεβούς βασιλιά, που οι ειρηνιστικές του ιδέες προκαλούν, στο μεταξύ, την καταστροφή της χώρας και τελικά, ο Ακενατόν εκδιώκεται από τον θρόνο.

Νεφερτίτη
Νεφερτίτη

Και τους δύο εχθρούς αδελφούς, ο Velikovsky τους αναγνωρίζει ως Τουταγχαμών-Ετεοκλή και Σεμενκαρέ Πολυνίκη. Η αδελφή Αντιγόνη ήταν, κατά την άποψή του, η πριγκήπισσα Μεριτατέν. Και οι τρεις τους ήταν παιδιά του Ακενατόν και της Νεφερτίτης. Έτσι και στη δεύτερη γενιά, οι Αιγύπτιοι ήρωες αντιστοιχούσαν σ’εκείνους του ελληνικού θρύλου.

Άι
Άι

Στην Κοιλάδα των Βασιλέων, ανάμεσα στον τάφο που προοριζόταν αρχικά για τη βασίλισσα Τιγύ, όπου πράγματι φαίνεται πως ετάφη κρυφά ο Σεμενκαρέ και στον γεμάτο θησαυρούς τάφο του Τουταγχαμών, προστατευόμενος του Άι-Κρεόντα, ένας τρίτος τάφος, ένας απλός λάκκος που δεν του είχαν δώσει σημασία όταν ανακαλύφθηκε, ήταν η κρύπτη ενός ανθρώπου που είχε ενταφιαστεί ζωντανός: της Αντιγόνης της Αιγύπτου, που είχε καταδικαστεί σε αργό θάνατο, επειδή είχε θάψει τον αδελφό της Σεμενκαρέ, με τον οποίο ήταν ενωμένη σε γάμο.

Σεμενκαρέ
Σεμενκαρέ

Η Μεριτατέν-Αντιγόνη, κόρη της Νεφερτίτης, επιτέλεσε όχι μόνο το καθήκον της ως αδελφής, αλλά και ως συζύγου, για να διατηρήσει ζωντανή την ψυχή του αγαπημένου της νεκρού. Το ομοίωμά της εικονίζεται στα τέσσερα αλαβάστρινα κιβώτια, που υπήρχαν δίπλα στην δεύτερη μούμια, η οποία βρέθηκε στον τάφο της Τιγύ.

Μεριτατέν
Μεριτατέν

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», στις 20/09/1963…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", στις 20/09/1963
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», στις 20/09/1963

Σχετικά άρθρα

Ο βρυκόλακας της Βόνιτσας… Μνημόσυνα, τρισάγια, λειτουργίες, ξόρκια και εξορκισμοί δεν κατάφεραν να...εμποδίσουν τον Βρυκόλακα της Βόνιτσας να ισοπεδώνει το ίδιο του το σπίτι...
Εμφάνιση φωτεινού Σταυρού πάνω από μοναστήρι του Υμηττού, το 1925… Η οριζόντια γραμμή του ουρανίου αυτού Σταυρού έκλινε προς τα δεξιά, ενώ προς τα...κάτω, μέρος της κάθετης γραμμής σχημάτιζε έναν μικρότερο Σταυρό, διά της...παρεμβολής μιας άλλης, μικρότερης οριζόντιας γραμμής...
Τα οράματα της Παναγίας στο Λεβίδι Αρκαδίας, το 1938… Όταν επέστρεψαν πίσω στο Λεβίδι, ειδοποίησαν τους ιερείς Δημ. Κουτσουράκη, Θ....Δραβίλα και Γ. Κοντοράβδη, οι οποίοι κατέφτασαν άμεσα και άρχισαν...
Οι έρευνες για την Κιβωτό του Νώε… Έχει πράγματι εντοπιστεί η βιβλική Κιβωτός; Οι εξερευνητικές αποστολές από τα...τέλη του 19ου αιώνα...
Μυστηριώδης πτητική μηχανή πάνω από τα Κουφάλια Θεσσαλονίκης… Το άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο κινούνταν αργά και παντελώς αθόρυβα,...εκπέμποντας φως, όχι σε μεγάλο ύψος και με κατεύθυνση από τα βόρεια προς τα νότια...
A.T.I.A. πάνω από χωριό των Γρεβενών, το 1980… Οι κάτοικοι του χωριού Φιλιππαίοι των Γρεβενών έγιναν αυτόπτες μάρτυρες ενός...παράδοξου, όσο και εντυπωσιακού φαινομένου, τον Δεκέμβριο του 1980...
Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Β)… Στο στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, τα μέλη της οικογένειας Μπ. ήταν...ανάστατα από τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Όμως, η εξάντλησή τους από το ταξίδι και...τη μετακόμιση νίκησε τον αρχικό τους φόβο...
Ο αρχαιότερος γρίφος… Ο παλαιότερος γρίφος, που σώζεται ως σήμερα, οφείλεται σε δυο αρχαίους Έλληνες...αρχιτέκτονες, τον Σαύρο και τον Βάτραχο...
Ο μυστηριώδης διάδρομος… ...εξήντα αρχαιολόγοι προσπαθούσαν να λύσουν το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μυστήριο,...που παρουσιάστηκε ποτέ...
Το αίνιγμα του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου… Η χρυσή σαρκοφάγος, στην οποία τοποθετήθηκε η σορός του Μεγάλου Αλεξάνδρου,...αντικαταστάθηκε από μια γυάλινη από τον Πτολεμαίο ΧΙ και φαίνεται πως αργότερα...λεηλατήθηκαν όλα τα πολύτιμα κτερίσματα..
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.