Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Μπούρτζι (Μέρος Θ)…

Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας - Μπούρτζι (Μέρος Θ)...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Το 1932, ο Χρήστος Αγγελομάτης, συγγραφέας και δημοσιογράφος της εφημερίδας “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ”, δημοσίευσε μια σειρά εξαιρετικά ενδιαφερόντων άρθρων, με θέμα “Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας”.

Χρήστος Αγγελομάτης (1903 - 1979)
Χρήστος Αγγελομάτης (1903 – 1979)

Τούτο που ακολουθεί είναι το ένατο άρθρο, που αναφέρεται στη συγκλονιστική ιστορία του κάστρου του Μπούρτζι, στο Ναύπλιο.

Η Ξανθή Λογοθέτη, λοιπόν, γύρισε και κοίταξε τον άνθρωπο, που μόλις μπήκε στο κελί, που την είχαν ρίξει οι στρατιώτες. Ήταν ο Giordano Aquilio, ο Βενετσιάνος φρούραρχος του κάστρου του Μπούρτζι.

Ο φρούραρχος προχώρησε αργά προς το μέρος της και στάθηκε απέναντί της. Η κορμοστασιά του δε μαρτυρούσε πλέον τον ίδιο αγέρωχο Αξιωματικό. Κάποια μεγάλη μεταβολή είχε συμβεί μέσα του εντός λίγων ωρών και αυτή η μεταβολή είχε γλυκάνει κάπως την πάντοτε αγριωπή του όψη. Η Ξανθή, δε, από έμφυτη υπερηφάνεια, όρθωσε το ανάστημά της και περίμενε να ακούσει τι ήθελε, κοιτάζοντάς τον κατάματα.

Κι αφού πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα, σε τόνο που πάσχιζε να τον κάνει σταθερό, της είπε:

-Ξέρω πως είσαι η Ξανθή Λογοθέτη, η κόρη του άρχοντα Ιωάννη Λογοθέτη. Εσύ, όμως, ξέρεις γιατί έχεις συλληφθεί;
-Δεν ξέρω, αλλά αδιαφορώ και να μάθω. Μου αρκεί που συνελήφθην. Μα, θα ήθελα μόνο να ρωτήσω από πότε οι ευγενείς Βενετσιάνοι Αξιωματικοί συλλαμβάνουν Ελληνίδες κόρες, που το μόνο ίσως κακό που κάνουν είναι να μένουν στα σπίτια τους, για να περιποιούνται τα λουλούδια του κήπου τους; είπε η Ξανθή.
-Τι σε περιμένει, δεν μπορώ να σου το πω. Κάτι άλλο, όμως, θέλω να μάθω. Αν σε απάλλασσα από κάθε κατηγορία και σε έσωζα από την τρομακτική ποινή, που σου επιφυλάσσεται, θα δεχόσουν να γίνεις γυναίκα μου; ρώτησε ο Giordano Aquilio, με τα μάτια κατεβασμένα.

Η νεαρή τον κοίταζε κατάπληκτη. Ποτέ της δεν περίμενε ν’ ακούσει παρόμοια πρόταση. Απάντησε, δίχως να διστάσει:

-Δεν ξέρω, αν για να φτάσει η φιλοδοξία σας εκεί που επιθυμείτε, έπρεπε να χρησιμοποιήσετε ως μέσο τη σύλληψή μου. Πάντως, μία είναι η αλήθεια. Το τέχνασμά σας αυτό, ούτε τίμιο, ούτε ηθικό είναι! Στα μάτια μου είστε άνανδρος! Είμαι έτοιμη να αποδεχτώ όποια ποινή μου επιβάλλετε.
-Μα, δε λυπάσαι τον εαυτό σου; ψιθύρισε ντροπιασμένος ο σπουδαίος, κατά τ’ άλλα, Βενετσιάνος φρούραρχος.
-Όχι, αφού δεν πρόκειται να σώσω τον εαυτό μου με τη λύση που προτείνατε, αποκρίθηκε υπερήφανα η Ξανθή.
-Τα νιάτα σου δεν τα λυπάσαι; ξαναρώτησε ξέπνοα ο Giordano.

Η κοπέλα δεν απάντησε, μόνο έστρεψε το κεφάλι της απ’ την άλλη, φανερά αηδιασμένη. Τότε, ο φρούραρχος απομακρύνθηκε με βήμα αργό και ψυχή νεκρωμένη. Έσυρε πίσω του τη βαριά πόρτα του κελιού της και εξαιρετικά βαρύθυμος, άρχισε να κατεβαίνει αργά τα σκαλιά του πύργου.

Το θρυλικό Κάστρο του Μπούρτζι, το 1932
Το θρυλικό Κάστρο του Μπούρτζι, το 1932

Τις ώρες εκείνες, ο άρχοντας Ιωάννης Λογοθέτης ήταν βυθισμένος στο μεγαλύτερο πένθος. Μόλις πληροφορήθηκε τη σύλληψη της κόρης τους από τους Βενετούς, με την αγωνία στην καρδιά και τρεμάμενα μέλη, κατευθύνθηκε στο Διοικητήριο. Αλλά εκεί κανείς δεν τον δέχτηκε. Οι φρουροί, εφαρμόζοντας τις διαταγές που είχαν, τον απέπεμψαν, γελώντας με τον πόνο και την τραγωδία τούτου του δυστυχή πατέρα.

Κι ύστερα πάλι, όταν θέλησε να επιβιβαστεί σε κάποιο πλοίο, για να περάσει απέναντι στο ζοφερό Μπούρτζι, οι σκοποί του λιμανιού τον εμπόδισαν ξανά, όπως είχαν διαταχθεί από τους προϊσταμένους τους. Μην έχοντας τι άλλο να κάνει, επέστρεψε στο σπίτι του, ανέβηκε στο δωμάτιό του και σωριάστηκε σ’ ένα κάθισμα. Με τα χέρια του βαστούσε το κεφάλι του, δαγκώνοντας τα χείλη του. Άφησε απλά τον εαυτό του να κυλήσει στο πάτωμα κι έμεινε εκεί, κυλισμένος καταγής, μέχρι το πρωί.

Για την όμορφη Ξανθή, ξημέρωσε η τελευταία, η στερνή, η πιο πικρή ημέρα της σύντομης ζωής της. Όλη νύχτα πελαγοδρομούσε μες στις σκέψεις της, βουτηγμένη στον ανείπωτο πόνο της, νηστική και διψασμένη, μέχρι που έπεσαν πάνω της οι πρώτες αχτίδες του ήλιου.

Πίσω από τα κάγκελα του πύργου, αντίκριζε για τελευταία φορά η Ξανθή τον ήλιο...
Πίσω από τα κάγκελα του πύργου, αντίκριζε για τελευταία φορά η Ξανθή τον ήλιο…

Ξάφνου, μια οχλαγωγία έσπασε τη μελαγχολική σιγή. Βήματα πολλών ανθρώπων, που ανέβαιναν γοργά τα πέτρινα σκαλοπάτια του πύργου. Η Ξανθή έσιαξε, κατά πώς είχε μάθει μια ζωή, το φόρεμα και τα μαλλιά της και περίμενε. Η πόρτα του κελιού άνοιξε διάπλατα και πέντε στρατιώτες πάνοπλοι εισέβαλαν μέσα.

-Ακολούθησέ με! πρόσταξε ο επικεφαλής των στρατιωτών Αξιωματικός.
-Τόσοι πάνοπλοι στρατιώτες για μια ανυπεράσπιστη γυναίκα! κάγχασε ειρωνικά η νεαρή Ελληνοπούλα και ευθύς προχώρησε προς την έξοδο.

Οι στρατιώτες τάχθηκαν δεξιά και αριστερά της και με αυτή την τάξη, την οδήγησαν στην πύλη της εισόδου, εκεί στο τρομερό Μπούρτζι. Στην πύλη, την περίμεναν κι άλλοι στρατιώτες και ανάμεσά τους, με το βλέμμα πάντα χαμηλωμένο, ο Βενετσιάνος φρούραρχος, ο Εξοχότατος Giordano Aquilio.

Συνεχίζεται…

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ”, στις 19/10/1932…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ", στις 19/10/1932
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ”, στις 19/10/1932

Σχετικά άρθρα

Το μυστήριο του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου… Πριν από τον θάνατό του, ο Μεγάλος Αλέξανδρος είχε εκφράσει την επιθυμία να τον...θαψουν στην Όαση της Σίβα, κοντά στον ουράνιο πατέρα του, τετρακόσια μίλια δυτικά...από την κοιλάδα του Νείλου...
Πόσες φορές ζει ο άνθρωπος; Πολλοί πνευματιστές, με επικεφαλής κυρίως τον γνωστό Άγγλο συγγραφέα και...πνευματιστή Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, πίστευαν στη μετεμψύχωση και υποστήριζαν...
Υπερφυσικές μαζικές επιθέσεις σε χωριό της Γιουγκοσλαβίας… Όταν όμως έφτασαν σε ένα σημείο και αφού είχαν δει μερικές σκιές να χάνονται στο...σκοτάδι, δε μπορούσαν πλέον να προχωρήσουν, καθώς δεν τους το επέτρεπαν οι...δυνάμεις τους...
Η πιθανότητα ύπαρξης ζωής στο εσωτερικό της Σελήνης… "Η πιθανότητα να διαβιούν ζώντες οργανισμοί στην επιφάνεια της Σελήνης είναι ίσως...μικρή, αλλά όχι αδύνατη", ανέφερε χαρακτηριστικά...
Οι αδελφές Fox: Οι γυναίκες που το 1848 θεμελίωσαν τον πνευματισμό… Δεν είναι λίγα τα περιστατικά αξιόπιστων ανθρώπων στην παγκόσμια ιστορία, που...ισχυρίστηκαν ότι κακοποιά πνεύματα τάραζαν την οικιακή τους ηρεμία και...προξενούσαν αλλόκοτους θορύβους, κρότους, συρσίματα, έως και εκσφενδονισμούς...επίπλων...
Παράξενο ουράνιο φαινόμενο στην Αμαλιάδα, το 1951… Στη μία το μεσημέρι εκείνης της ημέρας, στο βορειοανατολικό άκρο της πόλης,...εμφανίστηκε ένας φωτεινός δίσκος, ο οποίος διέγραφε κύκλους πάνω από την πόλη...
Η αποστολή του Ναυάρχου Μπερντ στην Ανταρκτική, το 1946… Η αποστολή του Ναυάρχου Μπερντ, με τους 4000 άνδρες και τα 13 πλοία, είχε ήδη...επιστρέψει, τον Απρίλιο του 1947, από μία σύντομη χειμερινή εξόρμηση στην...Ανταρκτική, η οποία είναι η μεγαλύτερη άγνωστη περιοχή του κόσμου...
Τα διάσημα φαντάσματα του Βρετανικού Κοινοβουλίου… Πολλοί εργαζόμενοι της Βουλής επιβεβαίωναν τα λόγια του υπηρέτη, μαρτυρώντας πως...και οι ίδιοι είχαν συναντήσει την κυρία του να περιφέρεται στους διαδρόμους, τη...στιγμή που εκείνη κι ο υπηρέτης της συνομιλούσαν στο διαμέρισμά της...
Οι απαρχές του θρύλου του βρυκόλακα… Μία παραλλαγή, μάλιστα, που παρουσιάζει τη Λαοδάμεια να πεθαίνει στην αγκαλιά του...άντρα της, μας δείχνει που πρέπει να αναζητήσουμε την αρχή της μυθοπλασίας αυτής:...έχουμε να κάνουμε με μία παλιά ιστορία βρυκολάκων...
Οι Νεράιδες, σύμφωνα με τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη (Μέρος Α)… Σύμφωνα με τον σπουδαίο Έλληνα λαογράφο Νικόλαο Πολίτη, οι Νεράιδες, όπως...καταδεικνύει το όνομά τους, που παράγεται από τη λέξη "νερό"...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.