Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Μπούρτζι (Μέρος Ε)…

Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας - Μπούρτζι (Μέρος Ε)...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σε αυτό το πέμπτο άρθρο, που αναφέρεται ενδελεχώς στο στοιχειωμένο κάστρο του Μπούρτζι στο Ναύπλιο, ο Χρήστος Αγγελομάτης, συγγραφέας και δημοσιογράφος της εφημερίδας “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ”, σε μια σειρά εξαιρετικά ενδιαφερόντων άρθρων, με τίτλο “Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας”, μας παρουσιάζει τη συνέχεια της ιστορίας του.

Χρήστος Αγγελομάτης (1903 - 1979)
Χρήστος Αγγελομάτης (1903 – 1979)

-Θυμάσαι, Γιάννη, τι μας είπε η άγνωστη φωνή; ρώτησε ο μπάρμπα-Θόδωρος τον σύντροφό του,
-Ναι, ότι στα υπόγεια, κάτω απ’ τον μεγάλο πύργο, θα βρούμε το μυστικό, που δε γνωρίζουμε ακόμη, απάντησε ο Γιάννης στωικά.
-Ας δοκιμάσουμε να το αποκαλύψουμε, είπε πάλι ο Θόδωρος.

Ο Γιάννης δεν έφερε αντίρρηση και σε λίγο, οι δύο σύντροφοι περνούσαν απ’ τον έναν πύργο, στον οποίο διέμεναν, στον άλλον, που υψωνόταν καταμεσής του κάστρου. Την εποχή εκείνη, οι πολεμίστρες ήταν κλεισμένες κι έτσι, οι δυο δήμιοι δεν μπορούσαν να βλέπουν τη θάλασσα. Σήκωναν μόνο το κεφάλι κι έβλεπαν τον ουρανό, που ήταν μια πλάκα μολυβιού πέρα ως πέρα στον ορίζοντα.

Κάτω απ’ τον πύργο υπήρχαν δυο στρογγυλά κελιά και από αυτά, μια πέτρινη ελικοειδής σκάλα οδηγούσε στα υπόγεια του Μπούρτζι. Οι δυο δήμιοι άναψαν ένα φανάρι κι άρχισαν να κατεβαίνουν. Η φλόγα φώτιζε αμυδρά τα μουχλιασμένα σκαλοπάτια κι άφηνε κατασκότεινο το βάθος.

Η κάθοδος συνεχιζόταν για κάμποση ώρα, καθώς είχαν να κατεβούν περισσότερα από τριακόσια σκαλοπάτια, για να φτάσουν στα υπόγεια, στα οποία ζήτημα ήταν αν είχαν κατεβεί ποτέ οι δύο σύντροφοι.

Μόλις έφτασαν, αναρωτήθηκαν:

-Και τώρα, τι κάνουμε;
-Θα κοιτάξουμε καλά κάθε γωνιά, κάθε σπιθαμή και κάθε πέτρα, τους τοίχους και το πάτωμα, μήπως και ανακαλύψουμε το μυστικό, που μας είπε η φωνή του φαντάσματος, αποκρίθηκε ο Γιάννης.

Αφού έψαξαν προσεκτικά και δε βρήκαν τίποτε για τόση ώρα, άρχισαν να απογοητεύονται ότι μάταια μπήκαν σε τέτοιο κόπο. Ξάφνου, ο Θόδωρος αναφώνησε:

-Μα, τι είναι τούτο εδώ;

Πράγματι, ο Γιάννης πλησίασε στο σημείο που του έδειχνε ο Θόδωρος και είδε στη μέση του νοτισμένου πέτρινου δαπέδου έναν μεγάλο μεταλλικό κρίκο, στερεωμένο σε μια πλάκα. Πάλεψαν και οι δυο πολλή ώρα, μέχρι να κατορθώσουν να την ανασηκώσουν. Τότε, πρόβαλλε στα μάτια τους μια ακόμη πέτρινη σκάλα, που κατέβαινε ακόμη βαθύτερα, σε ένα μικρό δωματιάκι.

-Τι λες; Κατεβαίνουμε; ρώτησε ο μπάρμπα-Γιάννης.
-Κατεβαίνουμε, απάντησε αποφασιστικά ο μπάρμπα-Θόδωρος.

Το δωμάτιο ήταν τόσο μικρό, που μετά βίας μπορούσαν να κουνήσουν τα μέλη τους εκεί μέσα. Γι’ αυτό, στάθηκαν στα χαμηλότερα σκαλιά κι έφεγγαν με το φανάρι, για να βλέπουν καλύτερα. Τεράστιες αράχνες έπεφταν από την οροφή στο δάπεδο και σε μια γωνιά, είδαν κάτι αναπάντεχο, που τους έκαμε να ανατριχιάσουν. Ένας σκελετός, ανάμεσα σ’ έναν σωρό από χρυσοστολισμένα ράκη. Ο νεκρός, που είχε γίνει μια μάζα από άμορφα οστά, θα είχε ριχθεί ντυμένος και με το πέρασμα του χρόνου, τα κομψά και βαρύτιμα ενδύματά του είχαν μετατραπεί σε απαίσια κουρέλια.

Η είσοδος των κελιών των δημίων, στο Μπούρτζι. Ο εικονιζόμενος είναι ο ενοικιαστής του κάστρου, Παναγιώτης Κωστούρος, 1932
Η είσοδος των κελιών των δημίων, στο Μπούρτζι. Ο εικονιζόμενος είναι ο ενοικιαστής του κάστρου, Παναγιώτης Κωστούρος, 1932

Οι δύο δήμιοι σιωπούσαν για αρκετά λεπτά, ανήμποροι και να κινηθούν. Τέλος, ο Θόδωρος έσπασε τη σιγή, ψιθυρίζοντας:

-Ποιος να ήταν άραγε τούτος ο δυστυχής; Τι μυστήρια κρύβει αυτό εδώ το κάστρο…

Κι ο Γιάννης, σαν να ξαναβρήκε τον εαυτό του, πλησίασε θαρρετά και ύψωσε το φανάρι πάνω από τον σκελετό. Οι δέσμες του ασθενικού φωτός έπεσαν πάνω στο κρανίο. Και τι περίεργο, αλήθεια, ήταν εκείνο το κρανίο! Είχε ένα μέτωπο φοβερά εξογκωμένο και δύο θεόρατες κόγχες ματιών. Σκιάχτηκε και πισωπάτησε ένα βήμα.

Ξάφνου, διέκρινε κάτι παράξενο. Κάτω από τον σωρό τον οστών και ανάμεσα στα χρυσοστολισμένα κουρέλια, άσπριζαν μερικά φύλλα χαρτιού, εμφανώς πολυκαιρισμένα. Ο Γιάννης τα μάζεψε σχεδόν ευλαβικά κι είδε ότι τα φύλλα αυτά ήταν γραμμένα από τη μια μεριά με κόκκινο μελάνι, αλλά η γλώσσα τού ήταν άγνωστη. Στην αρχή κάθε φύλλου, ήταν τυπωμένο ένα λιοντάρι, παρόμοιο με εκείνα που ήταν χαραγμένα και στο Μπούρτζι και στο Παλαμήδι και στην Ακροναυπλία.

-Σίγουρα στα χαρτιά αυτά θα βρούμε το μυστικό, για το οποίο μας πληροφόρησε το φάντασμα. Ας ανεβούμε στα κελιά μας, πνίγομαι εδώ μέσα. Μα, ας πάρουμε μαζί μας και το σπαθί του νεκρού, είπε ο Γιάννης και ο Θόδωρος ακολούθησε, σύμφωνος απολύτως.

Όταν βρέθηκαν πια στο κάτω κελί του πύργου, περιεργάζονταν τα παράξενα χαρτιά που άντεξαν στον χρόνο, σαν να είχαν κάτι σημαντικό να πουν και εξέταζαν προσεκτικά το παλαιό σπαθί, που βρήκαν στο μυστικό εκείνο δώμα του υπογείου. Είχε ολόχρυση λαβή και πάνω στο ατσάλι του, ήταν χαραγμένο κομψά ένα στέμμα και δυο υπερμεγέθη κεφαλαία γράμματα, δεμένα σ’ ένα σύμπλεγμα καλλιγραφικό.

Το επόμενο πρωί, όταν καταλάγιασε πια η θαλασσοταραχή, ο ένας από τους δημίους πήρε τη βάρκα και τράβηξε για το Ναύπλιο αντίκρυ. Εκεί, όπως ήταν υποχρεωτικό για τους δημίους, ζήτησε, σαν πάντα, δύο στρατιώτες και συνοδευόμενος από αυτούς, κίνησε για το σπίτι ενός γνωστού του, που ήξερε να γράφει και να ομιλεί ξένες γλώσσες. Του έδωσε τα χαρτιά και του γύρεψε να τα διαβάσει.

Το Παλαμήδι, σε φωτογραφία του 1934, τραβηγμένη από το Κάστρο του Μπούρτζι (δεξιά)
Το Παλαμήδι, σε φωτογραφία του 1934, τραβηγμένη από το Κάστρο του Μπούρτζι (δεξιά)

Τα παλαιά αυτά φύλλα χαρτιού, γραμμένα στα ιταλικά, ήταν, επί της ουσίας, μια έκθεση ενός Βενετσιάνου Αξιωματικού, που υπήρξε κάποτε φρούραρχος στο Μπούρτζι.

Συνεχίζεται…

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ”, στις 14/10/1932…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ", στις 14/10/1932
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ”, στις 14/10/1932

Σχετικά άρθρα

Η στρατιά των βρυκολάκων του στοιχειωμένου Φραγκοκάστελλου (Μέρος Β)… Η στρατιά των βρυκολάκων στο στοιχειωμένο Φραγκοκάστελλο εμφανιζόταν στον κάμπο...γύρω από το ενετικό αυτό κάστρο, στα τέλη κάθε άνοιξης. Οι Δροσουλίτες...
Η άμμος που τραγουδά… ..."ο ήχος προερχόταν απ' αυτούς που κατοικούσαν τον υψηλότερο των επτά κατώτερων...κόσμων"...
Το φαινόμενο της αυτόματης γραφής… Ο επιφανής γραφολόγος και ψυχολόγος Bert Hellinger, ο οποίος εξέτασε σχολαστικά...μακροσκελείς επιστολές γραμμένες με το χέρι της Grace Rosser, αλλά κατ’ εντολήν του...νεκρού αρραβωνιαστικού της, αποφάνθηκε μετά βεβαιότητας ότι ο γραφικός...χαρακτήρας ανήκε στον αποθανόντα Gordon Burdick...
Μία παράξενη επερώτηση στο Αγγλικό Κοινοβούλιο… Λεγόταν πως χρησιμοποιούσε το φάντασμα του Κινέζου Σιγκ Βιγκ Βι, για να...θεραπεύσει τους πελάτες της...
Ο “Γυφτοβασίλης”… Η μεταφυσική εκδοχή της αιτίας αυτών των περιστατικών είχε αρχίσει να...καλλιεργείται μεταξύ των κατοίκων...
Τα φαντάσματα του Βασιλικού Οίκου της Σουηδίας… Οι δύο μετέωρες γυναίκες δεν άγγιζαν το έδαφος...
Ο άνθρωπος που δεν είχε κοιμηθεί για 67 χρόνια… Ο πρώτος, που ανακάλυψε τον άνθρωπο-φαινόμενο της αϋπνίας, υπήρξε ο Προϊστάμενος...της Δενδροκομικής Υπηρεσίας του Δήμου, Χρήστος Αντωνίου, ο οποίος ενημέρωσε και...τους δημοσιογράφους της εφημερίδας "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ" σχετικά...
Το θαύμα της Παναγίας την παραμονή του Ευαγγελισμού, το 1929… Την παραμονή του Ευαγγελισμού του 1929, ο κόσμος διαρκώς προσερχόταν στον Ιερό Ναό...Ευαγγελιστρίας, στον Πειραιά, ενώ ο συνωστισμός του πλήθος ήταν τόσο μεγάλος, ώστε...νόμιζε κανείς ότι ήταν Μεγάλη Εβδομάδα. Οι ευσεβείς χριστιανοί έκαναν τον σταυρό...τους και γονάτιζαν μπροστά από την εικόνα της Θεομήτορος...
Ο αέναος κύκλος της μετεμψύχωσης… Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν μια πλάκα 3.000 χρόνων π.Χ., που έγραφε: "Πριν γεννηθεί το...παιδί, έχει ζήσει. Με τον θάνατο δεν τελειώνει τίποτα..."
Ανακάλυψη μυστηριώδους αρχαίου σπηλαίου στον Ισθμό της Κορίνθου, το 1958… Το τείχος εντοπίστηκε κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου. Ο αρχαιολόγος και ο γιος του...έκαναν τον περίπατό τους, όταν αντιλήφθηκαν μερικούς λίθους...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.