Ο ιππότης που σφαγίασε τον τρομερό Δράκο της Ρόδου, το 1342…

Ο ιππότης που σφαγίασε τον τρομερό Δράκο της Ρόδου, το 1342...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Το 1342, στα χρόνια των Ιπποτών, τότε που διοικούσε τη Ρόδο, ως Μέγας Μάγιστρος, ο Helion de Villeneuve, συνέβη στο νησί μια ιστορία, που φάνταζε βγαλμένη από παραμύθι. Κι όμως, δεν ήταν…

Helion de Villeneuve (1270 -1346)
Helion de Villeneuve (1270 -1346)

Τον καιρό εκείνο, λοιπόν, εμφανίστηκε στη Ρόδο ένα τέρας φοβερό, που είχε το σχήμα ενός γιγαντιαίου κροκόδειλου. Τα τέσσερα πόδια του πλάσματος ήταν οπλισμένα με τεράστια, γαμψά νύχια, ενώ στη ράχη του έφερε δυο μικρές φτερούγες, που τον βοηθούσαν να τρέχει γρηγορότερα κι από το καλύτερο άλογο. Το κεφάλι του ήταν μακρύ και πλατύ, ενώ τα αυτιά του ομοίαζαν με του μουλαριού. Το σαγόνι του είχε ένα βαθύ σκίσιμο και το στόμα του ήταν αρματωμένο με διπλή σειρά από μεγάλα, κοφτερά δόντια. Τα μάτια του ήταν πύρινα και το κτηνώδες κορμί του ήταν σιδερόχρωμο, σκεπασμένο με χοντρά λέπια, εκτός από την κοιλιά του, που ήταν γυμνή και λευκοπράσινη.

Το τρομερό θεριό είχε διαλέξει για φωλιά του μιαν υγρή σπηλιά στον λόφο, που σήμερα ονομάζεται Μόντε Σμιθ. Από τη σπηλιά εκείνη, ξεχυνόταν ένα μικρό ποταμάκι, του οποίου το νερό, λίγο παρακάτω, γινόταν άφαντο, καθώς έπεφτε σ’ έναν βάλτο βρωμερό, γιομάτο αναθυμιάσεις.

Ο δράκος αυτός, υπόλειμμα ίσως δεινοσαύρων ή ιχθυοσαύρων, κατέτρωγε πρόβατα, δαμάλια, άλογα, ακόμα και ανθρώπους. Τα τεράστια και σκληρά λέπια του, που σκέπαζαν σαν άτρωτος θώρακας το υπερμέγεθες σώμα του, το έκαναν αδιαπέραστο από το σίδερο και το ατσάλι. Πολλοί από τους Ιππότες του νησιού, πάνοπλοι και αποφασισμένοι, θέλησαν να το εξολοθρεύσουν, αλλά ο δράκος τους κατασπάραζε μαζί με την αρματωσιά τους.

Τότε, ο Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, Helion de Villeneuve, απαγόρευσε με βαρύτατες ποινές να επαναληφθούν παρόμοιες επικίνδυνες απόπειρες.

Όμως, ένας τολμηρός και θαρραλέος Προβηγκιανός Ιππότης, ο Dieudonne de Gozon, συνέλαβε κρυφά ένα ευφυές σχέδιο, ώστε να απαλλάξει το νησί από την κατάρα του φοβερού κτήνους.

Dieudonne de Gozon, άγνωστη ημερομηνία γέννησης, πέθανε το 1353
Dieudonne de Gozon, άγνωστη ημερομηνία γέννησης, πέθανε το 1353

Έτσι, προτού αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο τον ασύλληπτο εκείνο κίνδυνο, αποτραβήχτηκε στον οικογενειακό του πύργο στην Προβηγκία, όπου κατασκεύασε ένα μηχάνημα όμοιο σχεδόν με το θεριό, που σκόπευε να εξοντώσει. Έφτιαξε, λοιπόν, ένα ψεύτικο ομοίωμα, έναν μηχανικό δράκο, που όταν τον κούρντιζε, μιμούνταν τις κινήσεις, την ορμή και την άμυνα του αληθινού.

Έπειτα, ο Ιππότης de Gozon αγόρασε δυο μεγάλα μαντρόσκυλα, που τα εκγύμναζε καθημερινά, ώστε να αρπάζουν το μηχανικό ομοίωμα από την κοιλιά. Παράλληλα, συνήθιζε το άλογό του να πλησιάζει άφοβα τον δράκο. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευση στην Προβηγκία, επέστρεψε στη Ρόδο μαζί με το άλογο και τα σκυλιά του, χωρίς να φανερώσει το σχέδιό του σε κανέναν, παρά μονάχα είχε ορμηνεύσει δυο έμπιστους υπηρέτες του, στους οποίους είχε δώσει λεπτομερείς οδηγίες.

Κατόπιν, ο Dieudonne de Gozon πήγε στον ναό του Αγίου Στεφάνου για να προσευχηθεί και να πάρει κουράγιο κι αμέσως μετά, ντυμένος με την ιπποτική φορεσιά του, κατευθύνθηκε άφοβα προς τον έρημο βάλτο, για να αντιμετωπίσει το φοβερό θηρίο, ψάχνοντας εδώ κι εκεί.

Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στον λόφο του Αγίου Στεφάνου ή Μόντε Σμιθ στη Ρόδο (γκραβούρα του 1828)
Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στον λόφο του Αγίου Στεφάνου ή Μόντε Σμιθ στη Ρόδο (γκραβούρα του 1828)

Κάποια στιγμή, ο δράκος πετάχτηκε από την κρυψώνα του και όρμησε κατά πάνω στον ατρόμητο και πολυμήχανο Ιππότη, σφυρίζοντας με μανία και χτυπώντας με πάταγο τις πανίσχυρες φτερούγες του. Ο Ιππότης προχώρησε με πρωτοφανή σιγουριά και αυτοπεποίθηση προς το κτήνος, σημαδεύοντάς το με τη λόγχη του στη ράχη. Μα, τα λέπια του ήταν τόσο σκληρά, ώστε η λόγχη του έσπασε και το θηρίο ούτε που λαβώθηκε.

Το άλογο του de Gozon άρχισε να οπισθοχωρεί τρομαγμένο, αλλά τα δυο μαντρόσκυλα εξερέθιζαν με θάρρος το θεριό, το οποίο τα έβαλε μαζί τους. Ο Ιππότης επωφελήθηκε από τον αντιπερισπασμό, για να πηδήσει από το άλογό του, που με κόπο συγκρατούσε. Τράβηξε, τότε, το σπαθί του κι άρχισε να παροτρύνει με φωνές τα δυο σκυλιά του. Το ένα από αυτά άρπαξε τον δράκο από την κοιλιά, ενώ ο de Gozon έχωσε μέσα στο στόμα του το σπαθί του και το στριφογύριζε, μεγαλώνοντας την πληγή και καθηλώνοντας το τέρας σε ένα σημείο, ακίνητο στη θέση του.

Ο Δράκος της Ρόδου, όπως απεικονίστηκε από τον Γερμανό Ιησουίτη ιερέα Athanasius Kircher (1602 - 1680)
Ο Δράκος της Ρόδου, όπως απεικονίστηκε από τον Γερμανό Ιησουίτη ιερέα Athanasius Kircher (1602 – 1680)

Λίγο πριν ξεψυχήσει το τρομερό κτήνος, με όση δύναμη του είχε απομείνει, με ένα μανιώδες κοπάνημα της βαριάς ουράς του, χτύπησε τον Ιππότη, τον αναποδογύρισε και καταπλάκωσε τα πόδια του με το ασήκωτο, λαβωμένο του κορμί. Εκείνη τη στιγμή, ο δράκος της Ρόδου άφησε την τελευταία του πνοή πάνω στο σώμα του γενναίου Ιππότη.

Το βάρος του σκοτωμένου τέρατος και η δυσωδία που απέπνεε, έφερναν λιποθυμιά στον de Gozon. Όμως, έτρεξαν αμέσως οι υπηρέτες του και με μεγάλο κόπο και υπεράνθρωπη προσπάθεια, κατόρθωσαν να τον απεγκλωβίσουν από το πτώμα. Έπειτα, του έβγαλαν την πανοπλία και ράντισαν το πρόσωπό του με κρύο νερό από το γειτονικό ρυάκι.

Μόλις συνήρθε ο Ιππότης και είδε το άψυχο κουφάρι του δράκου, γονάτισε κι ευχαρίστησε τον Θεό. Μετά, καβαλίκεψε το άλογό του και κατευθύνθηκε στην πόλη.

Πίνακας του Jean-Victor Vincent Adam (1801 - 1866), στον οποίο απεικονίζεται ο Dieudonne de Gozon να σκοτώνει τον Δράκο της Ρόδου
Πίνακας του Jean-Victor Vincent Adam (1801 – 1866), στον οποίο απεικονίζεται ο Dieudonne de Gozon να σκοτώνει τον Δράκο της Ρόδου

Στο μεταξύ, η αναπάντεχη είδηση είχε ήδη εξαπλωθεί σε όλο το νησί. Ο λαός της Ρόδου έσπευσε να υποδεχθεί τον σωτήρα του με παράφορο και ειλικρινή ενθουσιασμό και ο Dieudonne de Gozon οδηγήθηκε θριαμβευτικά στην πόλη. Ήταν ο ήρωας, ο θριαμβευτής, ο λυτρωτής τους. Ο λαός ζητωκραύγαζε και οι κυρίες τον έραιναν με άνθη.

Αλλά ο Μέγας Μάγιστρος Helion de Villeneuve είχε εντελώς διαφορετική γνώμη. Πίστευε πως ο Ιππότης είχε παραβεί τις διαταγές του και έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Αγνοώντας επιδεικτικά τις ικεσίες των υπόλοιπων Ιπποτών, διέγραψε τον de Gozon από το Τάγμα και τον πέταξε στη φυλακή, απογοητεύοντας τον λαό της Ρόδου.

Μετά από κάμποσο καιρό και αφού πια ο Μάγιστρος είχε υποκύψει στις πιέσεις, απελευθέρωσε τον παράτολμο Ιππότη και τον διόρισε Ύπαρχο στη διακυβέρνηση του νησιού. Η απόφασή του αυτή έγινε δεκτή με εκδηλώσεις χαράς και ενθουσιασμού από τους κατοίκους του νησιού, που θεωρούσαν τον de Gozon σωτήρα και λυτρωτή τους.

Ο Dieudonne de Gozon χρίστηκε τελικά Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη από το 1346 έως το 1353 και γεύτηκε για πολλά χρόνια την αγάπη και τον θαυμασμό των Ροδιτών.

Εν τω μεταξύ, οι Ιππότες του Τάγματος είχαν φροντίσει να κόψουν το κεφάλι του δράκου. Το κάρφωσαν πάνω από τη Θαλασσινή Πύλη της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου, όπου έμεινε εκεί μέχρι το 1837. Τότε, οι εργάτες που επισκεύαζαν το φρούριο, αναγκάστηκαν να το πετάξουν, καθώς πια από την πολυκαιρία είχε αρχίσει να θρυμματίζεται.

Η Θαλασσινή Πύλη της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου
Η Θαλασσινή Πύλη της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου

Η είδηση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 16/10/1930…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "ΜΠΟΥΚΕΤΟ", στις 16/10/1930
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 16/10/1930

Σχετικά άρθρα

Τραγικά φαντάσματα… Για πολύ καιρό, το φάντασμα του Παυσανία παρουσιαζόταν μέσα στον ναό,...συνοδευόμενο από θορύβους και τρομακτικούς κρότους. Το φάντασμά του...εξαφανίστηκε...
Ανακάλυψη μυστηριώδους αρχαίου σπηλαίου στον Ισθμό της Κορίνθου, το 1958… Το τείχος εντοπίστηκε κοντά στον Ισθμό της Κορίνθου. Ο αρχαιολόγος και ο γιος του...έκαναν τον περίπατό τους, όταν αντιλήφθηκαν μερικούς λίθους...
Ο άνθρωπος που άκουγε “μυστηριώδεις φωνές”… Οι εσωτερικές αυτές φωνές τον είχαν σώσει πολλές φορές από τεχνικά σφάλματα,...ακόμα δε, κι από βέβαιο θάνατο...
Οι στοιχειωμένοι θησαυροί της Κρήτης… "Βέρος" λεγόταν στην Κρήτη, από την εποχή των Ενετών, ο στοιχειωμένος θησαυρός....Κανείς δεν τολμούσε να αγγίξει κρυμμένο θησαυρό, αν τον έβρισκε τυχαία...
Η περίπτωση της Αντιμάχειας… Το ιπτάμενο αυτό αντικείμενο πετούσε με μεγάλη ταχύτητα, ενώ συγχρόνως εξέπεμπε...εκτυφλωτικό φως...
Υπάρχει πράγματι το τέρας του Λοχ Νες; Στην έκθεση, επίσης, υπολογίστηκαν ότι το αντικείμενο είχε μήκος 27 μέτρων, ύψος 1,5...μέτρου και κινούνταν με ταχύτητα 16 χιλιομέτρων την ώρα...
Μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του Άγγελου Τανάγρα, το 1965… Δεν "καλούνται" τα πνεύματα των νεκρών. Οι νεκροί δε δίνουν "σήματα", ούτε..."ενεργούν". Αυταπατώνται, όσοι πιστεύουν ότι τα "τραπεζάκια" ...
Το πόλτεργκαϊστ της Δραπετσώνας, το 1937… Τον Άγγελο Τανάγρα συνόδευσε επίσης και εκ μέρους του Διοικητή του Αστυνομικού...Τμήματος Δραπετσώνας, ο Αστυνόμος Σαρρηγιάννης, ώστε να παράσχει τις υπηρεσίες...του...
Έντονα τηλεκινητικά φαινόμενα στην Αθήνα, το 1937 (Μέρος Α)… Πρωτοφανή τηλεκινητικά φαινόμενα είχαν σημειωθεί από άυλες δυνάμεις της...ανθρώπινης υπόστασης και ιδιαιτέρως ανάστατοι ήταν οι περίοικοι του τέρματος...
Το αίνιγμα της ύπαρξης του Λεύκιππου… Ο Δημόκριτος υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σοφούς της αρχαιότητας....Ασχολήθηκε με τη γεωμετρία, την αστρονομία, τη βιολογία, την κοσμολογία...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.