Ο ιππότης που σφαγίασε τον τρομερό Δράκο της Ρόδου, το 1342…

Ο ιππότης που σφαγίασε τον τρομερό Δράκο της Ρόδου, το 1342...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Το 1342, στα χρόνια των Ιπποτών, τότε που διοικούσε τη Ρόδο, ως Μέγας Μάγιστρος, ο Helion de Villeneuve, συνέβη στο νησί μια ιστορία, που φάνταζε βγαλμένη από παραμύθι. Κι όμως, δεν ήταν…

Helion de Villeneuve (1270 -1346)
Helion de Villeneuve (1270 -1346)

Τον καιρό εκείνο, λοιπόν, εμφανίστηκε στη Ρόδο ένα τέρας φοβερό, που είχε το σχήμα ενός γιγαντιαίου κροκόδειλου. Τα τέσσερα πόδια του πλάσματος ήταν οπλισμένα με τεράστια, γαμψά νύχια, ενώ στη ράχη του έφερε δυο μικρές φτερούγες, που τον βοηθούσαν να τρέχει γρηγορότερα κι από το καλύτερο άλογο. Το κεφάλι του ήταν μακρύ και πλατύ, ενώ τα αυτιά του ομοίαζαν με του μουλαριού. Το σαγόνι του είχε ένα βαθύ σκίσιμο και το στόμα του ήταν αρματωμένο με διπλή σειρά από μεγάλα, κοφτερά δόντια. Τα μάτια του ήταν πύρινα και το κτηνώδες κορμί του ήταν σιδερόχρωμο, σκεπασμένο με χοντρά λέπια, εκτός από την κοιλιά του, που ήταν γυμνή και λευκοπράσινη.

Το τρομερό θεριό είχε διαλέξει για φωλιά του μιαν υγρή σπηλιά στον λόφο, που σήμερα ονομάζεται Μόντε Σμιθ. Από τη σπηλιά εκείνη, ξεχυνόταν ένα μικρό ποταμάκι, του οποίου το νερό, λίγο παρακάτω, γινόταν άφαντο, καθώς έπεφτε σ’ έναν βάλτο βρωμερό, γιομάτο αναθυμιάσεις.

Ο δράκος αυτός, υπόλειμμα ίσως δεινοσαύρων ή ιχθυοσαύρων, κατέτρωγε πρόβατα, δαμάλια, άλογα, ακόμα και ανθρώπους. Τα τεράστια και σκληρά λέπια του, που σκέπαζαν σαν άτρωτος θώρακας το υπερμέγεθες σώμα του, το έκαναν αδιαπέραστο από το σίδερο και το ατσάλι. Πολλοί από τους Ιππότες του νησιού, πάνοπλοι και αποφασισμένοι, θέλησαν να το εξολοθρεύσουν, αλλά ο δράκος τους κατασπάραζε μαζί με την αρματωσιά τους.

Τότε, ο Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, Helion de Villeneuve, απαγόρευσε με βαρύτατες ποινές να επαναληφθούν παρόμοιες επικίνδυνες απόπειρες.

Όμως, ένας τολμηρός και θαρραλέος Προβηγκιανός Ιππότης, ο Dieudonne de Gozon, συνέλαβε κρυφά ένα ευφυές σχέδιο, ώστε να απαλλάξει το νησί από την κατάρα του φοβερού κτήνους.

Dieudonne de Gozon, άγνωστη ημερομηνία γέννησης, πέθανε το 1353
Dieudonne de Gozon, άγνωστη ημερομηνία γέννησης, πέθανε το 1353

Έτσι, προτού αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο τον ασύλληπτο εκείνο κίνδυνο, αποτραβήχτηκε στον οικογενειακό του πύργο στην Προβηγκία, όπου κατασκεύασε ένα μηχάνημα όμοιο σχεδόν με το θεριό, που σκόπευε να εξοντώσει. Έφτιαξε, λοιπόν, ένα ψεύτικο ομοίωμα, έναν μηχανικό δράκο, που όταν τον κούρντιζε, μιμούνταν τις κινήσεις, την ορμή και την άμυνα του αληθινού.

Έπειτα, ο Ιππότης de Gozon αγόρασε δυο μεγάλα μαντρόσκυλα, που τα εκγύμναζε καθημερινά, ώστε να αρπάζουν το μηχανικό ομοίωμα από την κοιλιά. Παράλληλα, συνήθιζε το άλογό του να πλησιάζει άφοβα τον δράκο. Αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευση στην Προβηγκία, επέστρεψε στη Ρόδο μαζί με το άλογο και τα σκυλιά του, χωρίς να φανερώσει το σχέδιό του σε κανέναν, παρά μονάχα είχε ορμηνεύσει δυο έμπιστους υπηρέτες του, στους οποίους είχε δώσει λεπτομερείς οδηγίες.

Κατόπιν, ο Dieudonne de Gozon πήγε στον ναό του Αγίου Στεφάνου για να προσευχηθεί και να πάρει κουράγιο κι αμέσως μετά, ντυμένος με την ιπποτική φορεσιά του, κατευθύνθηκε άφοβα προς τον έρημο βάλτο, για να αντιμετωπίσει το φοβερό θηρίο, ψάχνοντας εδώ κι εκεί.

Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στον λόφο του Αγίου Στεφάνου ή Μόντε Σμιθ στη Ρόδο (γκραβούρα του 1828)
Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στον λόφο του Αγίου Στεφάνου ή Μόντε Σμιθ στη Ρόδο (γκραβούρα του 1828)

Κάποια στιγμή, ο δράκος πετάχτηκε από την κρυψώνα του και όρμησε κατά πάνω στον ατρόμητο και πολυμήχανο Ιππότη, σφυρίζοντας με μανία και χτυπώντας με πάταγο τις πανίσχυρες φτερούγες του. Ο Ιππότης προχώρησε με πρωτοφανή σιγουριά και αυτοπεποίθηση προς το κτήνος, σημαδεύοντάς το με τη λόγχη του στη ράχη. Μα, τα λέπια του ήταν τόσο σκληρά, ώστε η λόγχη του έσπασε και το θηρίο ούτε που λαβώθηκε.

Το άλογο του de Gozon άρχισε να οπισθοχωρεί τρομαγμένο, αλλά τα δυο μαντρόσκυλα εξερέθιζαν με θάρρος το θεριό, το οποίο τα έβαλε μαζί τους. Ο Ιππότης επωφελήθηκε από τον αντιπερισπασμό, για να πηδήσει από το άλογό του, που με κόπο συγκρατούσε. Τράβηξε, τότε, το σπαθί του κι άρχισε να παροτρύνει με φωνές τα δυο σκυλιά του. Το ένα από αυτά άρπαξε τον δράκο από την κοιλιά, ενώ ο de Gozon έχωσε μέσα στο στόμα του το σπαθί του και το στριφογύριζε, μεγαλώνοντας την πληγή και καθηλώνοντας το τέρας σε ένα σημείο, ακίνητο στη θέση του.

Ο Δράκος της Ρόδου, όπως απεικονίστηκε από τον Γερμανό Ιησουίτη ιερέα Athanasius Kircher (1602 - 1680)
Ο Δράκος της Ρόδου, όπως απεικονίστηκε από τον Γερμανό Ιησουίτη ιερέα Athanasius Kircher (1602 – 1680)

Λίγο πριν ξεψυχήσει το τρομερό κτήνος, με όση δύναμη του είχε απομείνει, με ένα μανιώδες κοπάνημα της βαριάς ουράς του, χτύπησε τον Ιππότη, τον αναποδογύρισε και καταπλάκωσε τα πόδια του με το ασήκωτο, λαβωμένο του κορμί. Εκείνη τη στιγμή, ο δράκος της Ρόδου άφησε την τελευταία του πνοή πάνω στο σώμα του γενναίου Ιππότη.

Το βάρος του σκοτωμένου τέρατος και η δυσωδία που απέπνεε, έφερναν λιποθυμιά στον de Gozon. Όμως, έτρεξαν αμέσως οι υπηρέτες του και με μεγάλο κόπο και υπεράνθρωπη προσπάθεια, κατόρθωσαν να τον απεγκλωβίσουν από το πτώμα. Έπειτα, του έβγαλαν την πανοπλία και ράντισαν το πρόσωπό του με κρύο νερό από το γειτονικό ρυάκι.

Μόλις συνήρθε ο Ιππότης και είδε το άψυχο κουφάρι του δράκου, γονάτισε κι ευχαρίστησε τον Θεό. Μετά, καβαλίκεψε το άλογό του και κατευθύνθηκε στην πόλη.

Πίνακας του Jean-Victor Vincent Adam (1801 - 1866), στον οποίο απεικονίζεται ο Dieudonne de Gozon να σκοτώνει τον Δράκο της Ρόδου
Πίνακας του Jean-Victor Vincent Adam (1801 – 1866), στον οποίο απεικονίζεται ο Dieudonne de Gozon να σκοτώνει τον Δράκο της Ρόδου

Στο μεταξύ, η αναπάντεχη είδηση είχε ήδη εξαπλωθεί σε όλο το νησί. Ο λαός της Ρόδου έσπευσε να υποδεχθεί τον σωτήρα του με παράφορο και ειλικρινή ενθουσιασμό και ο Dieudonne de Gozon οδηγήθηκε θριαμβευτικά στην πόλη. Ήταν ο ήρωας, ο θριαμβευτής, ο λυτρωτής τους. Ο λαός ζητωκραύγαζε και οι κυρίες τον έραιναν με άνθη.

Αλλά ο Μέγας Μάγιστρος Helion de Villeneuve είχε εντελώς διαφορετική γνώμη. Πίστευε πως ο Ιππότης είχε παραβεί τις διαταγές του και έπρεπε να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Αγνοώντας επιδεικτικά τις ικεσίες των υπόλοιπων Ιπποτών, διέγραψε τον de Gozon από το Τάγμα και τον πέταξε στη φυλακή, απογοητεύοντας τον λαό της Ρόδου.

Μετά από κάμποσο καιρό και αφού πια ο Μάγιστρος είχε υποκύψει στις πιέσεις, απελευθέρωσε τον παράτολμο Ιππότη και τον διόρισε Ύπαρχο στη διακυβέρνηση του νησιού. Η απόφασή του αυτή έγινε δεκτή με εκδηλώσεις χαράς και ενθουσιασμού από τους κατοίκους του νησιού, που θεωρούσαν τον de Gozon σωτήρα και λυτρωτή τους.

Ο Dieudonne de Gozon χρίστηκε τελικά Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη από το 1346 έως το 1353 και γεύτηκε για πολλά χρόνια την αγάπη και τον θαυμασμό των Ροδιτών.

Εν τω μεταξύ, οι Ιππότες του Τάγματος είχαν φροντίσει να κόψουν το κεφάλι του δράκου. Το κάρφωσαν πάνω από τη Θαλασσινή Πύλη της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου, όπου έμεινε εκεί μέχρι το 1837. Τότε, οι εργάτες που επισκεύαζαν το φρούριο, αναγκάστηκαν να το πετάξουν, καθώς πια από την πολυκαιρία είχε αρχίσει να θρυμματίζεται.

Η Θαλασσινή Πύλη της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου
Η Θαλασσινή Πύλη της Μεσαιωνικής Πόλης της Ρόδου

Η είδηση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 16/10/1930…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "ΜΠΟΥΚΕΤΟ", στις 16/10/1930
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 16/10/1930

Σχετικά άρθρα

Η αλλόκοσμη φωτογραφία που συνταράσσει την Αθήνα του 1908… ...καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο περί μίας γνήσιας φωτογραφίας που δεν...είχε παραποιηθεί...
Το στοίχειωμα στη Δυτική Μακεδονία… Σε μια πόλη της Δυτικής Μακεδονίας, που παραλείπεται επίτηδες το όνομα της...περιοχής, αλλά και των προσώπων, επειδή ήταν περίπου σύγχρονο με την περίοδο...
Ένα παράξενο ουράνιο φαινόμενο… Μέσα σε πέντε λεπτά, χιλιάδες πολίτες που κυκλοφορούσαν στην οδό Σταδίου και την...Ομόνοια, βρέθηκαν να στέκονται ακίνητοι και εκστατικοί μπροστά σ' αυτό το...φαινόμενο...
Ο Αλή Πασάς, η Μαύρη Μαγεία και η Φιλοσοφική Λίθος… "Ο Αλή Πασάς, μέσα στο σαράι του, είχε ένα μυστικό δωμάτιο, όπου έκρυβε έναν δίσκο,...τοποθετημένο οριζοντίως. Πάνω του ήταν χαραγμένα καβαλιστικά σημεία, της μεγάλης...αραβικής μαγείας..."
Το Σπίτι του Μυστηρίου (Μέρος Α’)… Μετά από λίγο, το σπίτι άρχισε να σείεται από κρότους και τραντάγματα, που...έμοιαζαν σαν να περπατούσε κάποιος με βαριά παπούτσια πάνω σε σανιδένιο πάτωμα,...πότε αργά και στιβαρά και πότε βιαστικά και με πάταγο...
Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Ε)… Τον τελευταίο καιρό, κανένα φως δεν έμενε στο σπίτι αναμμένο. Κατανάλωναν στοίβες...από σπίρτα, μέχρι να καταφέρουν να ανάψουν μια λάμπα ή ένα κερί. Κι όταν το...κατόρθωναν με πολύ μόχθο κι εκνευρισμό, ξαφνικές ριπές ψυχρού αέρα το έσβηναν...αμέσως...
Το τέρας του Πόρτλαντ… Ο λόγος ήταν η εμφάνιση ενός παράξενου πλάσματος, το οποίο είχε αρκετά μέτρα μήκος...και έβγαζε δυνατές κραυγές...
Το φάντασμα της οδού Στουρνάρα… Όλοι οι ένοικοι αντιλαμβάνονταν τους κρότους, επομένως ήταν όλοι τους...τρομοκρατημένοι, καθώς δεν έβρισκαν καμία λογική εξήγηση στο τι τους προκαλούσε...
Το ναυάγιο των Αντικυθήρων… "Μια λιτανεία από φριχτά φαντάσματα... Ένας σωρός από άνδρες, γυναίκες και γιγαντιαία άλογα..."
Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Α)… Το δυσοίωνο σπίτι στεκόταν στην οδό Μαυρομιχάλη. Ήταν μια συνηθισμένη, διώροφη...μονοκατοικίας της εποχής. Ένα πελώριο ενοικιαστήριο βρισκόταν στην εξώθυρά του....Κοιτώντας το απέξω, τίποτε δεν προμήνυε την ύπαρξη φαντασμάτων...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

Κάνετε το πρώτο σχόλιο!

avatar