Ο μετεωρίτης του Οργκέιγ…

Στις 14 Μαΐου του 1864, στο μικρό χωριό Οργκέιγ της περιφέρειας Ταρν-Ε-Γκαρόν της νότιας Γαλλίας, έπεσε ένας μετεωρίτης, ο οποίος απασχόλησε την διεθνή επιστημονική κοινότητα για περισσότερο από έναν αιώνα.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης είχε μέγεθος κεφαλιού μικρού παιδιού. Ούτε ο μετεωρίτης των 50.000 τόνων του Μπέριγκερ, που άνοιξε έναν κρατήρα 1.200 μέτρων στην Αριζόνα, ούτε ο μετεωρίτης Βρέντορφ Ρινγκ Στάκτσαρ, βάρους εννέα δισεκατομμυρίων τόνων που πέφτοντας στη Νότια Αφρική, με δύναμη που αντιστοιχούσε σε έκρηξη τεσσάρων εκατομμυρίων τόνων ΤΝΤ και είχε ώς αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός κρατήρα διαμέτρου 130 χιλιομέτρων, απέκτησαν τη φήμη του μετεωρίτη του Οργκέιγ. Η πέτρα αυτή που ήρθε από τον ουρανό περιείχε 15% οργανικές ύλες.

“Είμαι βέβαιος ότι τα οργανικά συστατικά που βρίσκονται στον μετεωρίτη του Οργκέιγ είναι εξωγήινης προελεύσεως”, δήλωνε ο Ρόμπερτ Κλέιτον του Ινστιτούτου Πυρηνικών Μελετών “Ενρίκο Φέρμι” του Πανεπιστημίου του Σικάγο.

Η αναλογία του Άνθρακα-13 που περιεχόταν στον μετεωρίτη του Οργκέιγ ήταν 6% ανώτερη από την υπάρχουσα στη Γη, ισχυριζόταν ο Ρόμπερτ Κλέιτον.

Πάντως, η παρουσία οργανικών υλών στον συγκεκριμένο μετεωρίτη δεν απεδείκνυε ότι αυτές οι ουσίες προέρχονταν από ζωντανούς οργανισμούς. Ο ίδιος ο Παστέρ ανέλυσε ένα κομμάτι αυτού του μετεωρίτη, για να εξακριβώσει αν περιείχε μικροοργανισμό. Δεν βρήκε το παραμικρό ίχνος.

Η συζήτηση, όμως, για την πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης ζωής μέσα στο ηλιακό σύστημα, λόγω των πολλών χημικών στοιχείων, των απαραίτητων για την ζωή που περιείχε αυτή η πέτρα, συνεχίστηκε.

Το 1961, ένας Αμερικανός Χημικός, ο Μπαρτόλομιου Νάγκυ, αφού εξέτασε σε βάθος ένα κομμάτι του μετεωρίτη του Οργκέιγ, βρήκε ίχνη μικροοργανισμών, ίδιων με τα θαλάσσια φύκια.

Τρεις καθηγητές, ο Άντερς από το Σικάγο, ο Μπριγκς από τη Νέα Ζηλανδία και ο Γάλλος Ντε Φλαντρ, συνέχισαν τα πειράματα του Νάγκυ το 1962. Και οι τρεις απέρριψαν την ιδέα ότι ο μετεωρίτης μπορούσε να περιέχει μικροοργανισμούς εξωγήινης προελεύσεως. Αν ο Νάγκυ βρήκε μικροοργανισμούς, θα τους “μάζεψε” ο μετεωρίτης καθώς περνούσε τη γήινη ατμόσφαιρα, ισχυρίζονταν οι τρεις καθηγητές, των οποίων το κύρος κλόνιζε τη θεωρία του Νάγκυ.

Ο Νάγκυ, όμως, βρήκε στήριξη στη θεωρία του από τον καθηγητή Ρόμπερτ Κλαίητον, ο οποίος ισχυριζόταν ότι μόνο η βιολογική ενέργεια μπορούσε να προκαλέσει τη συγκέντρωση του Άνθρακα-13, που δεν εξηγείται με καμία χημική ή φυσική διεργασία.

Αυτό, σύμφωνα με τον Κλαίητον, ήταν η απόδειξη ότι ο μετεωρίτης του Οργκέιγ περιείχε ζωντανούς οργανισμούς, ενώ βρισκόταν έξω από τη γήινη ατμόσφαιρα.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, στις 06/07/1963…