Σίλλας Νιούτον…

Σίλλας Νιούτον…
0
(0)

Από τον Ιούνιο του 1947, όταν ο Αμερικανός πιλότος Άρνολντ Κέννεθ είδε πρώτος εννέα αντικείμενα με σφαιρικό σχήμα να πετούν με καταπληκτική ταχύτητα, δεν πέρασε ούτε μία ημέρα σχεδόν που να μην αναφερόταν και νέα εμφάνιση ιπτάμενων δίσκων.

Η Αμερικανική Αεροπορία είχε ιδρύσει το Αεροπορικό Κέντρο Τεχνικών Ερευνών, με σκοπό την εξακρίβωση της προέλευσης αυτών των μυστηριωδών ιπτάμενων αντικειμένων. Την 1η Δεκεμβρίου του 1953, ανακοινώθηκε επίσημα ότι θα λειτουργούσαν 75 ειδικές βάσεις σε όλο τον κόσμο, εξοπλισμένες με τον πλέον σύγχρονο φωτογραφικό εξοπλισμό, με σκοπό τη λύση αυτού του μυστηρίου.

Οι επιστήμονες, διστακτικοί στην αρχή, είχαν αρχίσει να παραδέχονται την ύπαρξη αυτών των αντικειμένων. Την πιο καταπληκτική ανακοίνωση επάνω σε αυτό θέμα την έκανε ο διακεκριμένος Αμερικανός Φυσικός Σίλας Νιούτον, ο οποίος σε μία διάλεξη επιβεβαίωσε, όχι μόνο την ύπαρξη των ιπτάμενων δίσκων, αλλά και ότι τρία από αυτά τα μηχανήματα βρίσκονταν στην κατοχή της Αμερικανικής Αεροπορίας και εξετάζονταν ήδη επισταμένως.

Φρανκ Σκάλλυ (28/04/1892 - 23/06/1964)
Φρανκ Σκάλλυ (28/04/1892 – 23/06/1964)

Η πληροφορία αυτή ήρθε σε γνώση του Νιούτον, μέσω του δημοσιογράφου Φρανκ Σκάλλυ, ο οποίος είχε μιλήσει με έναν από τους επιστήμονες που είχαν επιφορτιστεί με την εξέταση των τριών ιπτάμενων δίσκων. Για λόγους ασφαλείας, το όνομα του επιστήμονα αυτού αναφερόταν με τα αρχικά “Δρ. Τζι.”.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τις αποκαλύψεις του δημοσιογράφου, στο κέντρο θερμοπυρηνικών ερευνών του Λος Άλαμο, ήταν εγκατεστημένα τεράστια ειδικά τηλεσκόπια, που παρακολουθούσαν το Διάστημα, προκειμένου να εντοπίσουν άγνωστα σκάφη που προσέγγιζαν τον πλανήτη.

Σίλλας Νιούτον
Σίλλας Νιούτον

Ένα από τα τηλεσκόπια αυτά εντόπισε το 1948 σε απόσταση 800 χιλιομέτρων από το Ντένβερ, ένα περίεργο σκάφος, το οποίο προσγειώθηκε στην έρημο των Αζτέκων, στο Νέο Μεξικό. Αμέσως, ειδοποιήθηκε η πλησιέστερη αεροπορική βάση από την οποία απογειώθηκε ένα σμήνος αεριωθουμένων, ενώ ειδική φρουρά αλεξιπτωτιστών έπεσε στην περιοχή.

Όταν ο Δρ. Τζι. έφτασε στην περιοχή μαζί με τους συνεργάτες του, είδαν ένα σκάφος, το οποίο ταίριαζε στην περιγραφή που είχε δώσει ο Άρνολντ Κέννεθ. Είχε διάμετρο 30 μέτρων και ύψος 67 εκατοστών. Στο μέσο όμως, υπήρχε μία καμπίνα διαμέτρου 4,40 μέτρων και ύψους 1,85 μέτρων.

Όταν ύστερα από αρκετές προσπάθειες βρέθηκε η είσοδος του σκάφους, η οποία δε διακρινόταν, οι επιστήμονες μπήκαν στο εσωτερικό του και βρέθηκαν μπροστά σε ένα καταπληκτικό θέαμα. Μέσα στην καμπίνα βρίσκονταν 16 περίεργα πλάσματα, τα οποία έμοιαζαν ανατομικά με ανθρώπους και είχαν ύψος από 90 εκατοστά έως 1 μέτρο. Στο κεφάλι τους υπήρχε ένα μαλακό τρίχωμα, που έμοιαζε με φτέρωμα πουλιών. Τα πλάσματα ήταν όλα νεκρά.

Μέσα στην καμπίνα βρέθηκαν πολλά έγγραφα και σημειώσεις γραμμένα σε ιδεογραφική γραφή, τα οποία δεν είχε καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει ο Αμερικανικός Στρατός. Αφού πάρθηκε ένας μεγάλος αριθμός φωτογραφιών, οι τεχνικοί ανέλαβαν το δύσκολο έργο της διάλυσης του σκάφους, προκειμένου να μελετηθεί σχολαστικά. Ο θάλαμος της μηχανής παρέμενε ερμητικά κλειστός, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλαν για να τον ανοίξουν, συμπεριλαμβανομένων τη χρήση ιδιαιτέρως υψηλών θερμοκρασιών, στις οποίες δεν παρουσίασε καμία μεταβολή.

Ο Δρ. Τζι. εξέτασε δύο ακόμη ιπτάμενους δίσκους. Ο ένας προσγειώθηκε στην Αριζόνα, είχε διάμετρο 21,6 μέτρα και 16μελές πλήρωμα, το οποίο βρέθηκε νεκρό.

Ο δεύτερος δίσκος προσγειώθηκε στην κοιλάδα του Παραδείσου, στο Φοίνιξ της Αριζόνα. Ήταν μικρότερος και είχε δύο άτομα πλήρωμα, τα οποία βρέθηκαν νεκρά.

Πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι τα σκάφη αυτά προέρχονταν από τον πλανήτη Άρη, άποψη με την οποία διαφωνούσε ο Δρ. Τζι. “Εξ’ όσων γνωρίζω, οι συνθήκες που επικρατούν σε αυτό τον πλανήτη, δεν επιτρέπουν την διαβίωση ατόμων με διάπλαση παρόμοιας με της δικής μας. Είναι πιθανότερο να έρχονται από την Αφροδίτη, όπου αν και η νέφωση που την περιβάλλει δεν επιτρέπει την λεπτομερείς παρατηρήσεις, πιστεύεται ότι επικρατούν κατάλληλες συνθήκες”.

Η θεωρία αυτή του Δρ. Τζι. ενισχυόταν και από τις παρατηρήσεις του Δρ. Βάλτερ Λη Μουρ, ο οποίος είχε εντοπίσει με τα τηλεσκόπιό του άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα να κατευθύνονται προς την Αφροδίτη.

Ο Δρ. Τζι., ειδικός στον ηλεκτρομαγνητισμό, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ιπτάμενοι δίσκοι κινούνταν εκμεταλλευόμενοι τις ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις του ηλιακού συστήματος. Μέσω δύο μαγνητικών ακτίνων, οι οποίες με την διαδοχική εναλλαγή τους προκαλούσαν την περιστροφική κίνηση των σκαφών και η οποία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και ατμοσφαιρικής αντίστασης, μπορούσε να φτάσει σε πολύ υψηλές ταχύτητες.

Οι μαγνητικές αυτές ακτίνες δικαιολογούσαν την έλλειψη οπλισμού αυτών των σκαφών, κατά την άποψη του ανώνυμου επιστήμονα, καθώς οι ίδιες αποτελούσαν ένα είδος πανίσχυρου όπλου.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρουμε ότι η ιστορία που έφερε στο φως της δημοσιότητας ο δημοσιογράφος Φρανκ Σκάλλυ αμφισβητήθηκε έντονα.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 02/10/1954…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ", στις 02/10/1954
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΕΜΠΡΟΣ”, στις 02/10/1954

Αξιολογήστε το άρθρο

Επιλογή βαθμολογίας

Μέση βαθμολογία 0 / 5. Βαθμολογία - σύνολο αξιολογήσεων: 0

Καμία αξιολόγηση ως τώρα...

Αν βρίσκετε ενδιαφέρουσα τη θεματολογία μας...

Ακολουθήστε μας στα social media!

guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

0 σχόλια
Inline Feedbacks
View all comments