Διτοπισμός…

Διτοπισμός…
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σύμφωνα με τα λεξικά, διτοπισμός ορίζεται ως η εκ θαύματος παρουσία ενός ανθρώπου σε δύο διαφορετικά σημεία την ίδια ακριβώς στιγμή.

Ο Ποινικός Κώδικας παγκοσμίως δε συμπεριλαμβάνει αυτόν τον όρο στους κώδικές του, γιατί κάπως έτσι θα άνοιγε ένα παράθυρο που θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν οι εγκληματίες ως δικαιολογία, για να απαλλαγούν από τα εγκλήματά τους.

Εν τούτοις, η σύγχρονη επιστήμη δεν είναι τόσο κατηγορηματική.

Στην Αφρική υπάρχει ένας μύθος, μια ιστορία που λέγεται από γενιά σε γενιά, για έναν νεαρό τεμπέλη Αφρικανό, που προκειμένου να μη διαταράξει τον νυχτερινό ύπνο του για να πάει «προς νερού του», έστελνε τον… δεύτερο εαυτό του. Επομένως, κατάφερνε να βρίσκεται ταυτοχρόνως σε δυο διαφορετικά μέρη.

Ένας Ευρωπαίος, που έζησε για πολλά χρόνια στην Αφρική, διηγήθηκε μια παρεμφερή ιστορία. Σε ένα από τα κυνήγια του, είχε πάρει μαζί του, όπως συνηθιζόταν, έναν Αφρικανό οδηγό που γνώριζε άριστα την περιοχή. Όμως, προχώρησε περισσότερο από το αναμενόμενο μέσα στη ζούγκλα και βρέθηκε σ’ ένα μικρό, απομονωμένο χωριό, σε απόσταση δύο ημερών πεζοπορίας από την αποθήκη πυρομαχικών, όπου προμηθευόταν τα χρειαζούμενα.

Λοιπόν, το επόμενο ξημέρωμα έστειλε τον οδηγό του πίσω στην αποθήκη, για να του φέρει τα απαραίτητα πολεμοφόδια για το κυνήγι. Λογικά, θα τον περίμενε να επιστρέψει σε τέσσερις ημέρες.

Το βράδυ της δεύτερης μέρας, όμως, ο Ευρωπαίος επισκέφτηκε την καλύβα του Φύλαρχου και εκεί είδε έκπληκτος και εξοργισμένος τον οδηγό του να κοιμάται σε μια γωνιά της καλύβας. Τον ξύπνησε με φωνές, αποκαλώντας τον τεμπέλη και του ζήτησε τα πολεμοφόδια που του ήταν αναγκαία.

Ο οδηγός του είπε να μην ταράζεται άδικα και τον βεβαίωσε πως θα τα είχε κιόλας την επόμενη ημέρα, πράγμα αδιανόητο αν θυμηθούμε πως επρόκειτο για μια διαδρομή δυο ημερών.

Πράγματι, την επόμενη ημέρα είχε πάρει όσα είχε ζητήσει, μαζί με ένα γράμμα από τον αποθηκάριο του χώρου πυρομαχικών, όπου εξηγούσε στον αποσβολωμένο Ευρωπαίο τα καθέκαστα: «Κύριε, ο οδηγός σας είναι παράξενος τύπος. Με ξύπνησε μέσα στη νύχτα χτυπώντας τον τοίχο της καλύβας μου και κραυγάζοντας να σας στείλω τα πυρομαχικά σας. Όταν του είπα να μπει μέσα, για να τα πάρει μόνος του, μου είπε πως δεν είχε καιρό και πως ήταν προτιμότερο να τα στείλω με έναν αχθοφόρο. Ελπίζω να μη με κορόιδεψαν. Σας εύχομαι καλό κυνήγι».

Κατάπληκτος ο κυνηγός, πρόσεξε την ημερομηνία, που ήταν η προχθεσινή! Τότε, πίεσε τον οδηγό του να του εξηγήσει τι πραγματικά είχε συμβεί, γιατί δε μπορούσε να βγάλει κάποιο λογικό συμπέρασμα. Ο οδηγός στο τέλος παραδέχτηκε πως πήγε… στον ύπνο του, επειδή ένιωθε πολύ εξαντλημένος από τη συνεχή πεζοπορία.

Ο κυνηγός δεν τον πίστεψε ούτε για μια στιγμή κι έκανε διάφορες εικασίες, που όμως μετά από λίγο καταρρίπτονταν. Επομένως, η υπόθεση έμεινε ανεξιχνίαστη, καθώς ο αποθηκάριος επιβεβαίωνε πως η φωνή που είχε ακούσει μέσα στη νύχτα, ήταν αυτή του οδηγού.

Μια άλλη γνωστή περίπτωση διτοπισμού συνδέθηκε με έναν ανώτατο υπάλληλο του Γαλλικού Υπουργείου των Οικονομικών.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο εν λόγω Γάλλος ήταν υπολοχαγός του Πεζικού. Μια μέρα, σε κάποια επίθεση, ο λόχος του εισήλθε σ’ ένα χωριό, το οποίο κατείχαν οι Γερμανοί από την έναρξη των εχθροπραξιών.

Ο ίδιος ζούσε στο Παρίσι και είχε ταξιδέψει μόνο μέχρι τη Μασσαλία. Παρόλο που δεν είχε επισκεφθεί ποτέ το συγκεκριμένο χωριουδάκι, κατάλαβε αμέσως πως του ήταν οικείο: οι δρόμοι, τα καταστήματα, οι πλατείες και τα σπίτια.

Ευθύς, πλησίασε τον αξιωματικό του και του ζήτησε να οδηγήσει εκείνος το λόχο. Του είπε αποφασιστικά : «Τώρα, πάμε προς μια πλατεία, που έχει μια βρύση στη μέση της. Δεξιά, υπάρχει ένα καφενείο με γαλάζια πρόσοψη, που το διευθύνει ένας γέρος».

Ο αξιωματικός τον ρώτησε αν είχε ξαναβρεθεί στο χωριό, αλλά εκείνος απάντησε: «Όχι, ποτέ. Αλλά, το έχω ονειρευθεί!»

Αρχικά, τον αμφισβήτησαν, μα μετά από λίγο, όλα όσα τους έλεγε, επιβεβαιώνονταν.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», στις 28/04/1962…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ", στις 28/04/1962
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», στις 28/04/1962

Αξιολογήστε το άρθρο

Επιλογή βαθμολογίας

Μέση βαθμολογία / 5. Βαθμολογία - σύνολο αξιολογήσεων:

Σχετικά άρθρα

Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Το Κάστρο της Πάτρας (Μέρος Γ)… "Το Κάστρο της Πάτρας είναι στοιχειωμένο και το στοιχειό του το καλό, η δική μας η...Πατρινέλα κατέβαινε απ' τα νότια τείχη, εκεί που στέκει μαρμαρωμένη..."
Απόδειξη της μετά θάνατον ζωής από διάσημο Αμερικανό, το 1936… Το 1936, σ' ένα αμερικανικό περιοδικό δημοσιεύθηκε ένα μακροσκελές άρθρο,...αφιερωμένο στη μετά θάνατον ζωή, από έναν πνευματιστή...
Το στοιχειωμένο πανδοχείο της Ishbel MacDonald… Η Ishbel MacDonald ανέλαβε τις νέες της υποχρεώσεις ως ιδιοκτήτριας εξοχικού ξενοδοχείου...από την Κυριακή 5 Ιανουάριου, αφού προηγουμένως είχε διατελέσει...
Η τηλεκινητική «Κλειώ»… Η "Κλειώ", τότε, κράτησε τα χέρια της ανοιχτά πάνω από την πυξίδα μετακινώντας τα...αριστερά και δεξιά σε μικρή απόσταση από το αντικείμενο, συγκεντρώνοντας τη σκέψη...της σε αυτό...
Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Το Κάστρο του Ρίου (Μέρος ΣΤ)… Ο φόνος του σκοπού στις φυλακές του Κάστρου του Ρίου και η απόπειρα δραπέτευσης...των πέντε καταδίκων αναστάτωσε, όπως ήταν φυσικό...
Το στοιχειωμένο σπίτι της Λεωφόρου Κηφισίας… Κλήθηκε, τότε, ο Άγγελος Τανάγρας για να ερευνήσει το φαινόμενο, ο οποίος...συνέστησε την απομάκρυνση της υπηρέτριας και της κόρης της...
Περίπτωση αστρικής προβολής στα χρόνια της Κατοχής… Ο Κώστας Γιαννόπουλος ήταν δικηγόρος και πρώην διευθυντής του Υπουργείου...Γεωργίας. Στις 6 Μαΐου του 1943, έφυγε από το γραφείο του, στην οδό Φιλελλήνων, στο...κέντρο της Αθήνας, κατά τις 8...
Οι βρυκόλακες της Σλαβονίας… Ο ήλιος του Μαΐου του 1732 πλημμύριζε με το ξανθό του φως την πολυτελή αίθουσα των...ανακτόρων του Βελιγραδίου, όπου ο Δούκας Κάρολος Αλέξανδρος...
Παράξενες περιπτώσεις μετεμψύχωσης… Άλλωστε, σύμφωνα με τους πνευματιστές, υπήρξαν πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι είχαν...δείξει φανερά σημεία μετεμψύχωσης, καθώς ένιωθαν ένα περίεργο και επίμονο...
Τα θαύματα των Θιβετιανών μοναχών… Ο διάσημος Αμερικανός δημοσιογράφος, φωτογράφος και εξερευνητής Harrison Forman...επισκέφτηκε το Θιβέτ κατά το έτος 1932 και κατόρθωσε να εισχωρήσει...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.