Οι ερωτικές επιστολές που βρέθηκαν στη μούμια μιας Αιγύπτιας νεαρής γυναίκας…

Οι ερωτικές επιστολές που βρέθηκαν στη μούμια μιας Αιγύπτιας νεαρής γυναίκας…
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο Γερμανός Καθηγητής Hugo Ibscher ήταν αυθεντία στην έρευνα και ανασύσταση των αρχαίων χειρογράφων. Χάρις σ’ αυτόν, κατορθώθηκε να ξαναζωντανέψουν αρχαία κείμενα, τα οποία για πολύ καιρό θεωρούνταν ότι ήταν αδύνατο να αναγνωστούν πλέον, λόγω της κακής κατάστασης στην οποία είχαν ανευρεθεί.

Αρχαία κείμενα, τα οποία έριξαν φως σε περιπλοκότατα προβλήματα που αφορούσαν στους πανάρχαιους πολιτισμούς και τα οποία μας κληροδότησαν τις απαραίτητες λεπτομέρειες για τις δοξασίες, τα ήθη, τα έθιμα, τις θρησκείες και προπαντός για την καθημερινή ζωή των ανθρώπων των τόσο μακρινών εκείνων εποχών.

Ομολογουμένως, απαιτείται εξαιρετική υπομονή, επιμονή και πειθαρχία, ώστε να επιδιορθωθεί ένα παλαιότατο χειρόγραφο, πάνω στο οποίο μερικές χιλιάδες χρόνια έχουν αφήσει τα καταστρεπτικά τους ίχνη. Επίσης, για αυτή την ιδιαιτέρως κοπιαστική και σχολαστική εργασία, χρειάζονται σοβαρές επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις.

Τη δεκαετία του 1930, λοιπόν, ο Καθηγητής Hugo Ibscher ήταν ίσως ο μοναδικός ειδικός στον πλανήτη, που εξασκούσε το σπανιότατο αυτό επάγγελμα της επισκευής των αρχαίων χειρογράφων, φανερώνοντας τα πολύτιμα σκονισμένα μυστικά τους.

Άλλωστε, με το χρονοβόρο έργο του, ο Δόκτωρ Ibscher αποκάλυψε την περίεργη, όσο και τρυφερή ιστορία μιας νεαρής Αιγύπτιας, που είχε ζήσει πριν από μερικές χιλιετίες.

Ο Hugo Ibscher (28/09/1874 - 26/05/1943) εν μέσω των κουτιών των πανάρχαιων παπύρων του
Ο Hugo Ibscher (28/09/1874 – 26/05/1943) εν μέσω των κουτιών των πανάρχαιων παπύρων του

Αλλά ας δούμε την ιστορία του κοριτσιού, όπως αποκαλύφθηκε μέσω της μούμιας της…

Κατά το 1902, ο Hugo Ibscher παρέλαβε μια μούμια από την Αίγυπτο. Ήταν μια γυναίκα της μεσαίας κοινωνικής τάξης της εποχής εκείνης, όπως φάνηκε από την ποιότητα της σαρκοφάγου της, που ήταν πολύ πιο λιτή από τις συνήθεις πλουμιστές σαρκοφάγους των Βασιλέων και Αυλικών του Φαραώ.

Εν τούτοις, επάνω στο πρόσωπο της μούμιας αυτής είχε αποτεθεί μια πλάκα, επί της οποίας αναπαριστάνονταν τα χαρακτηριστικά της νεαρής, κατά τρόπο συμβατικό βεβαίως, αλλά οπωσδήποτε πιστό προς τους κανόνες της καλλονής μιας Αιγύπτιας γυναίκας: πρόσωπο στενό και επίμηκες, μάτια μεγάλα με τεντωμένα τα βλέφαρα και στόμα μικροκαμωμένο.

Η νεκρή αναπαυόταν μέσα σ’ ένα φέρετρο διακοσμημένο απλά, αλλά καλλιτεχνικά. Μπορεί να μην ανήκε στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα της αρχαίας Αιγύπτου, ασφαλώς, όμως, θα κατείχε μια πολύ καλή θέση. Θα ήταν ίσως σύζυγος κάποιου Αξιωματικού των στρατευμάτων του Φαραώ ή κάποιου μονάρχη, κυβερνήτη μιας αιγυπτιακής επαρχίας.

Θα μπορούσε να ήταν η γυναίκα ενός τολμηρού πλοιάρχου, από εκείνους που ταξίδευαν με τα καράβια τους σε χώρες μακρινές, για να αγοράσουν χρυσό και μπαχαρικά, ώστε να τα φέρουν στους θεοποιημένους Φαραώ τους, για να τους ανταμείψουν πλουσιοπάροχα. Σίγουρα, πάντως, είχε πεθάνει πολύ πρόωρα, πάνω στο θάλος της νιότης της.

Ο Hugo Ibscher κρατώντας τη νεκρική μάσκα της νεαρής Αιγύπτιας
Ο Hugo Ibscher κρατώντας τη νεκρική μάσκα της νεαρής Αιγύπτιας

Η μούμια της νεαρής Αιγύπτιας κίνησε ζωηρότατα το ενδιαφέρον του Γερμανού Καθηγητή, ο οποίος αντιλήφθηκε αμέσως ότι είχε ξεχωριστή σημασία. Έτσι, την εξέτασε με προσήλωση και σχολαστικότητα και συμπέρανε ότι η μουμιοποίησή της είχε γίνει με μεθόδους εντελώς πρωτοποριακές.

Πράγματι, στις μούμιες τις αρχαιότερες της 19ης Δυναστείας των Φαραώ, δηλαδή του 13ου αιώνα π.Χ., η μουμιοποίηση γινόταν με την αφαίρεση μόνο των σπλάχνων από το πτώμα και της εμβύθισης της σορού σε λουτρό καυστικού νατρίου, το οποίο ξήραινε τη σάρκα και τους μύες. Αργότερα, όμως, ο τρόπος του βαλσαμώματος βελτιώθηκε κατά πολύ.

Αληθινός καλλιτέχνης, ικανότατος στην πολυπλοκότατη αυτή εργασία, ο βαλσαμωτής πραγματοποίησε διάφορες κατάλληλες εντομές πάνω στο δέρμα της νεκρής, το ανασήκωσε, αφαίρεσε το λίπος και το αντικατέστησε με κερί, αλλά και με κομμάτια υφάσματος, εμποτισμένα με ρητίνες. Επομένως, έμενε μόνο το δέρμα, χωρίς τις σάρκες και η μούμια, παραγεμισμένη υποδορίως, έδινε πλέον την εντύπωση ζωντανού σώματος, διατηρώντας την αρχική μορφή του ιδιοκτήτη της.

Αυτή ακριβώς η περίτεχνη και πολυσύνθετη διαδικασία είχε εφαρμοστεί και στη συγκεκριμένη μούμια, που έφυγε από τη γαλήνη του τάφου της, για να εκτεθεί στην αδιακρισία ενός σοφού επιστήμονα.

Αλλά κάτι άλλο προσέλκυσε την αμέριστη προσοχή του Καθηγητή Hugo Ibscher. Το φέρετρο, εντός του οποίου αναπαυόταν η νέα, ήταν ελαφρώς ραγισμένο στο κάτω τμήμα του, προς τα πόδια δηλαδή. Καθώς το περιεργαζόταν ο Γερμανός ερευνητής, παρατήρησε πως το ράγισμα μεγάλωνε προς το εσωτερικό του φέρετρου και είδε τότε πως ήταν κούφιο.

Μέσα σ’ αυτή την ασυνήθιστη κοιλότητα εντόπισε μια άμορφη μάζα. Το έμπειρο μάτι του αναγνώρισε ευθύς ότι επρόκειτο για μια δέσμη φύλλων παπύρων στη χείριστη κατάσταση, σχεδόν πολτοποιημένη. Αλλά ο ικανότατος επιστήμονας δεν απελπίστηκε. Αντιθέτως, μάλιστα…

Καταπιάστηκε με πάθος να ξεκολλήσει αρχικά αυτή την άμορφη μάζα των προαιώνιων παπύρων μέσα από τη βαθιά εσοχή. Το έργο του ήταν δυσχερέστατο. Κατόπιν, με πρωτόγνωρη και παροιμιώδη υπομονή, άρχισε να κόβει τους παπύρους με λεπτά ξυραφάκια σε πολύ μικρά τεμάχια, τα οποία έπαιρνε στη συνέχεια με τσιμπίδες και τα τοποθετούσε σε μια γυάλινη πλάκα.

Ο Hugo Ibscher συγκολλώντας τα τεμάχια των κατεστραμμένων παπύρων
Ο Hugo Ibscher συγκολλώντας τα τεμάχια των κατεστραμμένων παπύρων

Με τον τρόπο αυτό κατόρθωνε κάθε δυο-τρεις μήνες να συναρμολογεί κι ένα φύλλο παπύρου, χωρίς να έχει μεγάλα κενά. Για τις τριάντα γυάλινες πλάκες, πάνω στις οποίες προσαρμόστηκε ολόκληρος ο πάπυρος, χρειάστηκαν 25 χρόνια! 25 χρόνια συνεχούς και κοπιώδους εργασίας και για το μυαλό και για τα μάτια!

Τέλος, μόλις αποπερατώθηκε η συναρμολόγηση, οι πάπυροι έπρεπε να διαβαστούν. Και φυσικά, δεν επρόκειτο για το ευκολότερο μέρος της εργασίας. Καταρχάς, η ιερογλυφική γραφή που είχε χρησιμοποιηθεί, δεν ήταν η αρχαιότερη εκείνη ωραία γραφή των πρώτων αιγυπτιακών χρόνων, αλλά μια διαφορετική, απλοποίηση της αρχαίας ιερογλυφικής. Ήταν ένα είδος δημοτικής γλώσσας των Αιγυπτίων, που έμοιαζε με σύστημα στενογραφίας και οι συντομογραφίες ήταν τόσο άφθονες, ώστε καθιστούσαν δυσκολότατη την ανάγνωση και κατανόησή της.

Άλλωστε, για την ανάγνωση των κειμένων αυτών δεν απαιτούνταν μόνο τέλεια γνώση του λεξιλογίου και της γραμματικής, αλλά και των ηθών και των εθίμων της εποχής, κατά την οποία έζησε η νεαρή γυναίκα. Και η προσπάθεια γινόταν ακόμα πιο ακανθώδης, λόγω των πολλών κενών των χειρογράφων, που έπρεπε να συμπληρωθούν με την κοινή λογική, αλλά και με τη φαντασία.

Έπρεπε να δουλέψει εντατικά μερικά ακόμα χρόνια, στο σύνολο τριάντα σχεδόν και πλέον ο Γερμανός παπυρολόγος, ώστε να καταφέρει να αποκαλύψει την ιδιωτική αλληλογραφία της Αιγύπτιας κόρης. Και το γεγονός αυτό είναι εντελώς μοναδικό σε όλη την αιγυπτιακή αρχαιολογία!

Καθένα από τα φύλλα παπύρων που βρέθηκαν μέσα στην κοιλότητα του φέρετρου ήταν και μια ερωτική επιστολή, την οποία η νεαρή γυναίκα είχε λάβει από τον μνηστήρα της, ο οποίος ήταν ιερέας του θεού Άμμων-Ρα. Ως γνωστόν, οι ιερείς της αρχαίας Αιγύπτου μπορούσαν να νυμφευτούν και το αξίωμά τους ήταν κληρονομικό.

Η μούμια της νεαρής Αιγύπτιας, όπως αποστάλθηκε στον Γερμανό παπυρολόγο Hugo Ibscher
Η μούμια της νεαρής Αιγύπτιας, όπως αποστάλθηκε στον Γερμανό παπυρολόγο Hugo Ibscher

Ο Δόκτωρ Hugo Ibscher εκτιμούσε ότι μια μέρα θα ήταν σε θέση να δώσει στη δημοσιότητα την πιστή μετάφραση των ερωτικών αυτών επιστολών, οι οποίες θα μας δώσουν πολλές πληροφορίες για την αισθηματική ζωή των Αιγυπτίων κυρίων και κυριών.

Οι ερωτικές επιστολές που βρέθηκαν στη μούμια αυτής της Αιγύπτιας νεαρής γυναίκας, προερχόμενες από τον αγαπημένο της, για να τη συντροφεύουν στη μακαριστή αιωνιότητα, καταμαρτυρούν αδιάψευστα πως το ανθρώπινο γένος, με όλες τις μεταβολές του, κυβερνάται πάντοτε από την ακατανίκητη δύναμη του έρωτα, σε όλους τους τόπους και σε όλες τις εποχές.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΒΡΑΔΥΝΗ», στις 12/10/1934…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η ΒΡΑΔΥΝΗ", στις 12/10/1934
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΒΡΑΔΥΝΗ», στις 12/10/1934

Αξιολογήστε το άρθρο

Επιλογή βαθμολογίας

Μέση βαθμολογία / 5. Βαθμολογία - σύνολο αξιολογήσεων:

Σχετικά άρθρα

Το αίνιγμα του Στόουνχεντζ… Επιπλέον, υπάρχει ένας θρύλος ότι οι ογκόλιθοι μεταφέρθηκαν στο Στόουνχεντζ από...την Ιρλανδία, με σκοπό να καλύψουν τους τάφους των ανδρών του Uther Pendragon, του τρανού...Ουαλού Βασιλιά...
Ο Πύργος της Βαβέλ… Το ζιγκουράτ του Τσόγκα-Ζανμπίλ έγινε η αιτία να δημιουργηθεί ο θρύλος του Πύργου...της Βαβέλ...
Ο σκελετός Κύκλωπα, που ανακαλύφθηκε στην Κοζάνη το 1931… Μια άλλη περιγραφή Κύκλωπα, ίσως η πιο γνωστή, παρουσιάστηκε στην "Οδύσσεια" του...Ομήρου, όπου ο πολυμήχανος Οδυσσέας τύφλωσε τον μονόφθαλμο Κύκλωπα...
Έχει βρεθεί, πράγματι, η Ατλαντίδα; Οι φωτογραφίες εικόνιζαν τείχη και σκάλες, που βρίσκονταν σε βάθος 70 μέτρων στον...Ατλαντικό Ωκεανό, σε απόσταση 275 μιλίων νοτιοδυτικά των πορτογαλικών...
Ανακάλυψη ανθρώπινου κρανίου τόσο παλαιού, που δεν μπορούσε να το εξηγήσει η Επιστήμη…... Εν κατακλείδι, η ανακάλυψη ανθρώπινου κρανίου τόσο παλαιού, δεν μπορούσε να...εξηγηθεί από την Επιστήμη, καθώς ο πρώτος άνθρωπος στη Γη έχει ηλικία μόλις...
Παράξενα ευρήματα που σχετίζονται με την Ατλαντίδα… Η Ατλαντίδα βρισκόταν εκεί που την τοποθετούσε η αιγυπτιακή παράδοση, όπως μας...μετέφερε ο Πλάτωνας, δηλαδή πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες...
Το μυστήριο της Ατλαντίδας (Μέρος Γ)… Όμως, το παραδοξότερο ήταν ένα φαινόμενο που παρατήρησαν αρκετοί ψαράδες της...περιοχής. Η θάλασσα φαινόταν να χαμηλώνει μέχρι ενός ορισμένου σημείου...
Οι μεγάλοι κοιλιόδουλοι της Ιστορίας… Αλλά και ο Κλαύδιος, ο σύζυγος της διαβόητης Μεσσαλίνας, υπήρξε περιώνυμος...κοιλιόδουλος. Είχε δημιουργήσει μια ειδική υπηρεσία πλοίων...
Ο βουνάνθρωπος… Ένας Γάλλος αεροπόρος, που έτυχε να περάσει δυο φορές με το αεροπλάνο του επάνω...από τη νότια Μικρά Ασία, παρατήρησε ένα αξιοπερίεργο και μοναδικό φαινόμενο.
Πώς οι Γάλλοι απέκτησαν την Αφροδίτη της Μήλου… Τελικά, ο d' Urville, όταν συγκέντρωσε τα χρήματα χάρις σ' έναν φίλο του, επέστρεψε στη...Μήλο, αλλά τη στιγμή εκείνη, το άγαλμα ήδη φορτωνόταν πάνω σε μια...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.