Το φριχτό στοίχειωμα του συνοικισμού Συγγρού, το 1928 (Μέρος 36ο)…

Το φριχτό στοίχειωμα του συνοικισμού Συγγρού, το 1928 (Μέρος 36ο)…

Ο μπάρμπα-Νικόλας Βλάχος δε φάνηκε να εξεπλάγη διόλου από την άφιξη των ξένων στο χωριό του. Δεν είχε σχεδόν καμία ανάγκη να τους ρωτήσει τον σκοπό της επίσκεψής τους. Προτίμησε να τους μιλήσει για τον καιρό, για τους μετανάστες της Αμερικής που επέστρεφαν εκείνον τον καιρό στην πατρίδα, για τον αμαξιτό δρόμο που έκανε με προσωπική εργασία το χωριό του και που ολοκληρώθηκε δύο μέρες πριν. Γύρω από την κατάσταση της κόρης και του σπιτικού του, ούτε υπαινιγμό δεν έκανε.

-Οι κύριοι ήρθαν να μάθουν τι συμβαίνει με την Χαρίκλεια, τον διέκοψε ήρεμα ο παντοπώλης.

-Το ήξερα, ψιθύρισε ανόρεχτα ο γέρος.

Η πλατεία του χωριού Γρανιτσαίικα Ηλείας, το 1928
Η πλατεία του χωριού Γρανιτσαίικα Ηλείας, το 1928

Αφού βουτήχτηκε στη σιωπή για αρκετή ώρα, έστρεψε το βλέμμα του καταπάνω τους και τους είπε:

-Όταν μου στείλατε το παιδί να με φωνάξει, εγώ νόμισα πως θα ήταν κάποιοι γνωστοί μου από τη Γαστούνη. Αλλά η κόρη μου μου είπε πως έχουν φτάσει δυο άνθρωποι από την Αθήνα, που έπρεπε να τους συναντήσω οπωσδήποτε. Κι έτσι, ήρθα…

-Ποια εξήγηση δίνεις, μπάρμπα-Νικόλα, στο ότι η κόρη σου προφήτευσε τον ερχομό μας;

-Ακούστε να σας πω… Εγώ είμαι ένας παλιός Χριστιανός, που πιστεύω μόνο στη θρησκεία μου. Καμία εξήγηση δε δίνω σε πράγματα που λένε οι άλλοι ότι έρχονται από τον “Έξω από δω”, αποκρίθηκε ο γέροντας με παρρησία.

-Τι συμβαίνει με τις επιστολές;

-Μέσα στα δυόμισι αυτά χρόνια, η Χαρίκλεια έλαβε περισσότερες από 40 επιστολές. Είναι όλες γραμμένες με μολύβι. Τα γράμματα είναι αχνά. Ίσα που φαίνονται. Σαν σβησμένα. Σαν να τα έγραψε άνθρωπος άρρωστος, αδύναμος, ασθενικός. Μα, το πιο παράδοξο είναι ο τρόπος με τον οποίο η Χαρίκλεια ανακοινώνει τον ερχομό τους. Εκείνη ξέρει μονάχα πότε και πού καταφτάνουν. Και καταφτάνουν στα πιο απίθανα μέρη. Τι να πω… Δεν ξέρω… Τα έχω χαμένα…

-Μπορεί να τα γράφει μονάχη της; ρώτησε με επιφύλαξη ο δημοσιογράφος Κώστας Φαλτάιτς.

-Ούτε που να σας περνά από τον νου! Το γράψιμο είναι αλλιώτικο, δεν είναι του χεριού της. Κι ύστερα, τη φυλάμε μέρα-νύχτα. Δε μένει στιγμή μονάχη της. Ούτε για μια στιγμή!, απάντησε θυμωμένα ο μπάρμπα-Νικόλας Βλάχος.

Συνεχίζεται…

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Η ΒΡΑΔΥΝΗ”, στις 18/04/1928…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η ΒΡΑΔΥΝΗ", στις 18/04/1928
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Η ΒΡΑΔΥΝΗ”, στις 18/04/1928
0 0 ψήφοι
Αξιολόγηση άρθρου
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

1 σχόλιο
Inline Feedbacks
View all comments
AnnaF
AnnaF
28/07/2021 14:29

πότε θα ανέβουν τα υπόλοιπα; αγωνιώ να μάθω τι έγινε!