Το μυστήριο της Ατλαντίδας (Μέρος Ε)…

Το μυστήριο της Ατλαντίδας (Μέρος Ε)...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο θρύλος της Ατλαντίδας δημιούργησε ένα πλήθος άλλων θρύλων, τους οποίους διάφοροι ερευνητές πάσχιζαν να αποκωδικοποιήσουν.

Έτσι, ο Αμερικανός εξερευνητής Ρόναλντ Στρατ ισχυριζόταν ότι είχε διαβάσει μια αρχαιότατη επιγραφή γραμμένη στη γλώσσα των Μάγια, της μυστηριώδους αυτής φυλής που ζούσε κοντά στο Μεξικό και η οποία περιείχε την αφήγηση της καταστροφής της Ατλαντίδας. Σύμφωνα με την επιγραφή αυτή, ένας κομήτης άγγιξε τον πλανήτη μας και κατέστρεψε την περιοχή που έπεσε. Από τη σύγκρουση αυτή σηκώθηκε ένα τόσο τεράστιο σύννεφο σκόνης, ώστε η Γη βυθίστηκε στο σκοτάδι για 18 ολόκληρους μήνες, αφανίζοντας ολοσχερώς την Ατλαντίδα.

Το 1912, ο εγγονός του Ερρίκου Σλήμαν, Paul Schliemann, είχε αναστατώσει τον επιστημονικό κόσμο με μια διάδοση ότι μεταξύ των αντικειμένων της συλλογής του επιφανούς αρχαιολόγου παππού του υπήρχε κι ένα αινιγματικό χάλκινο δοχείο, που έφερε την επιγραφή: «Κρόνος, Βασιλεύς Ατλαντίδος». Αρχικά, το εύρημα αυτό εκλήφθηκε ως αψευδής απόδειξη της ύπαρξης της μυθικής ηπείρου. Όπως αποδείχτηκε, όμως, εκ των υστέρων, όλη αυτή η ιστορία ήταν μια σκευωρία, που την είχε στήσει ο νεαρός, προκειμένου να αποκτήσει και ο ίδιος τη φήμη του αξεπέραστου Ερρίκου Σλήμαν.

Paul Schliemann
Paul Schliemann

Ό,τι δεν είχε κατορθώσει να επιβεβαιώσει η Επιστήμη, προσπαθούσε να το ανακαλύψει ο Πνευματισμός. Οι πνευματιστές διατείνονταν ότι η υπόθεση της Ατλαντίδας δεν ήταν δουλειά της Επιστήμης, διότι υπερέβαινε τα υλικά όριά της. Για αυτούς, η Ατλαντίδα ήταν η χώρα του ανώτερου πνεύματος, η κοιτίδα μιας φυλής περισσότερο πολιτισμένης από όλες μαζί τις φυλές της οικουμένης. Επίσης, υπογράμμιζαν ότι από τη μυθική αυτή ήπειρο εκπορεύτηκαν όλα τα αγαθά πνεύματα επί της Γης.

Οι Άτλαντες, για τους πνευματιστές, υπήρξαν τα τελειότερα όντα που αντίκρισαν τον ήλιο και συγκέντρωναν το σύνολο των ανθρώπινων αρετών. Από την πλούσια κληρονομιά τους, ελάχιστα διατήρησαν οι σημερινές γενιές και ακριβώς εκεί εδράζεται, κατά ένα μεγάλο μέρος, η δυστυχία τους.

Μια θεωρία, στηριζόμενη σε επιστημονικά θεμέλια, ήταν εκείνη που είχε διατυπώσει ο Ολλανδός Καθηγητής Ιστορίας Hermann Wirth και εξέφραζε την άποψη ότι η Ατλαντίδα βρισκόταν στις Αρκτικές Χώρες.

Hermann Wirth (1885 - 1981)
Hermann Wirth (1885 – 1981)

Οι χώρες αυτές των αιώνιων πάγων κρύβουν ακόμη τα μυστικά τους, καθώς πράγματι προστατεύουν κάποιο μυστικό, όπως απέδειξαν οι έρευνες του έγκριτου Γερμανού Μετεωρολόγου Alfred Wegener, ο οποίος είχε διαπιστώσει ότι κάτω από τους πάγους της Γροιλανδίας υπάρχουν τα ίχνη χαμένων κόσμων.

Alfred Wegener (1880 - 1930)
Alfred Wegener (1880 – 1930)

Πράγματι, η παράδοση αναφέρει ότι ο Νορβηγός θαλασσοπόρος Έρικ ο Ερυθρός ξεκίνησε το 982 μ.Χ. από την Ισλανδία και έπλευσε δυτικά, όπου συνάντησε στη ρότα του μια κατοικήσιμη γη, που την ονόμασε «Γροιλανδία», δηλαδή «πράσινη χώρα». Μετά από λίγο εγκαταστάθηκαν στη χώρα αυτή άποικοι από τη Σκανδιναβία. Μα, γύρω στα τέλη του Μεσαίωνα, η χώρα αυτή ερημώθηκε και πάλι, αφ’ ενός μεν εξαιτίας των επιδρομών των Εσκιμώων, αφ’ ετέρου δε εξαιτίας της μεταβολής του κλίματος, που έγινε ψυχρότατο και εντελώς αφιλόξενο.

Έρικ ο Ερυθρός (950 - 1003)
Έρικ ο Ερυθρός (950 – 1003)

Το 1930, ο Δανός Καθηγητής Alvin Pedersen, μαζί με την επιστημονική αποστολή του, έφτασε μέχρι το εσωτερικό της Γροιλανδίας. Προχωρώντας μέσω των φιόρδ της σε απόσταση 400 χιλιομέτρων, ανακάλυψε ανάμεσα στους πάγους τα χνάρια του παλαιού εκείνου καταπράσινου επίγειου παράδεισου.

Η ανακάλυψη αυτή έστρεψε την προσοχή του επιστημονικού κόσμου προς τις Αρκτικές Χώρες, όπου, καθώς μαρτυρούσαν διάφορα προϊστορικά ευρήματα της προκατακλυσμιαίας εποχής, έζησαν κάποτε άνθρωποι. Την τραγική ανάμνηση του φοβερού δράματος των ανθρώπων εκείνων, των οποίων έσβησε τις εστίες δια παντός ο παγερός βοριάς και οι οποίοι τάφηκαν κάτω από τους πάγους ή εκτοπίστηκαν από αυτούς, διατήρησαν οι αρχαιότερες παραδόσεις της ανθρωπότητας.

Έτσι, για παράδειγμα, στα παμπάλαια βιβλία των Ινδών, οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει κάποτε, σε προϊστορικές εποχές, από κάποια βόρεια χώρα προς την Ανατολή, κατερχόμενοι διαρκώς προς τον Νότο, γίνεται λόγος για τον μεγάλο θεό του Ζωροαστρισμού Ahura Mazda, ο οποίος θεωρούνταν ότι είχε δημιουργήσει τη «χώρα των Αρίων». Μα, το κακό πνεύμα δημιούργησε για αντίποινα τον χειμώνα και το κοκκινωπό χειμερινό φίδι. Έτσι, ξαφνικά, στον εαρινό εκείνο παράδεισο «έγιναν δέκα μήνες χειμώνας και δύο μήνες καλοκαίρι και αυτοί, όμως, ήταν πολύ ψυχροί για το νερό, πολύ ψυχροί για τη γη, πολύ ψυχροί για τα φυτά».

Ahura Mazda, Περσέπολις
Ahura Mazda, Περσέπολις

Ανάλογες αφηγήσεις για φοβερούς κατακλυσμούς σε παλαιότατες εποχές αναφέρουν όλες σχεδόν οι παραδόσεις των διάφορων φυλών Εσκιμώων. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις αυτές, τα νερά των ωκεανών, ωθούμενα από μια άγρια θύελλα, κατέκλυσαν την ξηρά και υπερκάλυψαν μέχρι και τα ψηλότερα βουνά. Κι όταν τελικά αποσύρθηκαν, έμειναν οι πάγοι, που από τότε σκεπάζουν ολόκληρη τη χώρα.

Πολύ περισσότερο ενδιαφέρουσα είναι μια παράδοση κάποιας άλλης φυλής Εσκιμώων, που έλεγε πως ο κατακλυσμός αυτός συνοδευόταν κι από έναν ισχυρότατο σεισμό, ο οποίος έγινε η αιτία να καταποντιστεί στα βάθη του ωκεανού όλη η ξηρά, που ήταν άλλοτε ένα πελώριο νησί.

Η ομοιότητα της παράδοσης αυτής με τον μύθο του Πλάτωνα σχετικά με την ύπαρξη της Ατλαντίδας είναι καταφανής.

Συνεχίζεται…

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΒΡΑΔΥΝΗ», στις 14/09/1931…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η ΒΡΑΔΥΝΗ", στις 14/09/1931
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΒΡΑΔΥΝΗ», στις 14/09/1931

Αξιολογήστε το άρθρο

Επιλογή βαθμολογίας

Μέση βαθμολογία / 5. Βαθμολογία - σύνολο αξιολογήσεων:

Σχετικά άρθρα

Οι μούμιες των Αλεούτιων Νήσων… Ο αρχαίος βασιλιάς του πάγου φέρει έναν χιτώνα από δέρμα ενυδρίδων...
Ανακάλυψη μυστηριώδους πράσινου σκελετού στη Λυών, το 1935… Κατόπιν προσεκτικής χημικής ανάλυσης, ο Δόκτωρ Λοκάρ διαπίστωσε ότι επρόκειτο...περί απορροφήσεως χαλκού σε μεγάλη ποσότητα από τα οστά του σκελετού. Επειδή,...βεβαίως, ήταν απίθανο ένα άτομο να απορροφήσει χαλκό σε τόσο μεγάλη δόση, ώστε τα...οστά του να εμποτιστούν κατά τέτοιον τρόπο...
Το μυστήριο της Ατλαντίδας (Μέρος Δ)… Η θέση της νήσου της Ατλαντίδας ορίστηκε από τον Πλάτωνα έξω από τις Στήλες του...Ηρακλή, δηλαδή το σημερινό Γιβραλτάρ και ο Kircher...
Τα μυστικά του Πύργου της Βαβέλ… Ο "Πύργος της Βαβέλ", όπως χαρακτήρισαν οι αρχαιολόγοι τον λόφο αυτόν στην περιοχή...του Ιράν, θεωρήθηκε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της ανθρώπινης υπερηφάνειας και...ματαιοδοξίας. Σκοπός των Ελαμιτών δεν ήταν να φτάσουν τον ουρανό με τον...επιβλητικό πύργο τους, αλλά να φέρουν τον ουρανό κοντά στη γη...
Οι αινιγματικές βραχογραφίες της Σαχάρα… Η έρημος Σαχάρα άρχιζε να ξεδιπλώνει τα μυστικά της, τα θαμμένα κάτω από την καυτή...άμμο, τα οποία αποτέλεσαν ένα από τα πολυπλοκότερα και παραδοξότερα...
Η μακρά λίστα θυμάτων της Κατάρας του Φαραώ Τουταγχαμών… Είχε απομείνει ένας τελευταίος τοίχος. Με ένα ακαριαίο χτύπημα αξίνας, φανερώθηκε...μια στοά, που τελικά οδηγούσε στον πολυπόθητο τάφο του Τουταγχαμών...
Ο βουνάνθρωπος… Ένας Γάλλος αεροπόρος, που έτυχε να περάσει δυο φορές με το αεροπλάνο του επάνω...από τη νότια Μικρά Ασία, παρατήρησε ένα αξιοπερίεργο και μοναδικό φαινόμενο.
Ο Πύργος της Βαβέλ… Το ζιγκουράτ του Τσόγκα-Ζανμπίλ έγινε η αιτία να δημιουργηθεί ο θρύλος του Πύργου...της Βαβέλ...
Οι Απόκριες στην Αρχαιότητα… Οι αρχαίοι Έλληνες απολάμβαναν τις Διονυσιακές Εορτές τους τέσσερις φορές τον...χρόνο, από τις οποίες προήλθαν οι σημερινές μας Απόκριες...
Η Σελήνη προκάλεσε την καταβύθιση της Ατλαντίδας; Τότε, επήλθε ο καταποντισμός της δεύτερης Ατλαντίδας, η οποία βρισκόταν στον...Ατλαντικό Ωκεανό, τα ίχνη της οποίας εξακολουθούν να αναζητούν, ακόμα και σήμερα,...πολλοί ερευνητές...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.