Η νεράιδα της θάλασσας – ένας ιρλανδικός μύθος…

Η νεράιδα της θάλασσας - ένας ιρλανδικός μύθος...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Η νοτιοδυτική άκρη της Ιρλανδίας, με τα ατελείωτα φιόρδ, μοιάζει σαν χέρι, που με ανοιχτά τα δάχτυλα, απλώνεται βαθιά στον Ατλαντικό Ωκεανό. Πρόβατα βόσκουν στα πράσινα λιβάδια της, που διακόπτονται από βαλτώδεις εκτάσεις. Πέτρινοι τοίχοι, σκεπασμένοι από λογής-λογής φυτά, χωρίζουν τη γη σε τετράγωνους αγρούς κάτω από την πυκνή ομίχλη.

Στους λόφους και στα χαμηλά βουνά της Ιρλανδίας υπάρχουν υπόγεια σπήλαια, αλλά και διάσπαρτα χαλάσματα από πύργους παλιούς και αλλοτινά αγέρωχα κτίσματα, ενώ όρθιες πελώριες πέτρες με παράδοξες επιγραφές ορθώνονται μέσα στη μελαγχολική ερημιά.

Ένας βράχος με προϊστορικές επιγραφές
Ένας βράχος με προϊστορικές επιγραφές

Αυτό το αμέτρητο πλήθος των προϊστορικών μνημείων είναι σίγουρα μια από τις αφορμές, που οι Ιρλανδοί είναι ο πιο ευφάνταστος λαός της Ευρώπης και ο πιο δεισιδαίμων. Τρύπες καταμεσής των δρόμων, που έχουν σχήμα μισοφέγγαρου, θεωρούνται τα πατήματα της πολύτιμης αγελάδας ενός Αγίου, που έζησε πριν από χίλια χρόνια. Μάλιστα, το ασκητήριο εκείνου του Αγίου χτίστηκε κατά τον 14ο ή 15ο αιώνα και, καθώς φαίνεται, ήταν ο πύργος κάποιας αριστοκρατικής οικογένειας.

Όταν ο δάσκαλος του χωριού έδειξε στη συντάκτρια του άρθρου, γνωστή Γερμανίδα εξερευνήτρια, Gulla Pfeffer, τον “φούρνο” του εν λόγω Αγίου, που επί της ουσίας ήταν η είσοδος μιας θολωτής σπηλιάς, τη ρώτησε:

Gulla Pfeffer
Gulla Pfeffer

-Θα τολμούσατε να μπείτε εδώ τη νύχτα;
-Γιατί όχι; αντιτάχθηκε η Gulla Pfeffer.
-Η σπηλιά του Αγίου δεν είναι ασφαλής. Κανένας απ’ το χωριό δε θα τολμούσε να μπει. Είναι γεμάτη από βρυκόλακες! αποκρίθηκε ο δάσκαλος.

Το 1936, ο πληθυσμός του Ballydavid στη βορειοδυτική Ιρλανδία αποτελούνταν από αγρότες, οι οποίοι, όταν είχαν καιρό, πήγαιναν για ψάρεμα. Ήταν ένα μείγμα από Χριστιανούς και ειδωλολάτρες, ένα κράμα λογικής και δεισιδαιμονίας, πραγματικότητας και μύθων.

Ballydavid, Ιρλανδία
Ballydavid, Ιρλανδία

Η Gulla συνομίλησε με κάποιον νέο, έξυπνο και μορφωμένο Ιρλανδό, που είχε ζήσει και μερικά χρόνια στην Αμερική, ο οποίος της είπε με μεγάλη φυσικότητα πως ο παππούς του είχε ζήσει αρκετό καιρό με μια… νεράιδα της θάλασσας! Μάλιστα, της έφερε να γνωρίσει έναν ηλικιωμένο, που ήταν φίλος του παππού του. Εκείνος της διηγήθηκε την εξής ιστορία:

Η νεράιδα με την ουρά ψαριού καθόταν σ’ έναν βράχο στην παραλία κοντά στις βάρκες, όταν την είδε ο παππούς του νεαρού Ιρλανδού. Μαγεμένος από την ομορφιά της, πήγε σιγά-σιγά πίσω της και της τράβηξε το πέπλο του φορούσε. Αυτό την υποχρέωσε να τον ακολουθήσει πειθήνια και η ουρά της μεταμορφώθηκε ευθύς σε δυο ανθρώπινα πόδια. Ο γέρος επέμενε πως είχε δει πολλές φορές εκείνη τη νεράιδα στο σπίτι του παππού. Καθόταν πάντοτε ήσυχη και σιωπηλή πλάι στη φωτιά.

Στην αρχή, οι άνθρωποι του χωριού δεν εμπιστεύονταν την ξένη. Μα, έπειτα, τη συνήθισαν. Ακόμα κι ο παπάς δεν είχε καμιά αντίρρηση, αν και, σαν υπερφυσική ύπαρξη που ήταν, δεν πήγαινε στην εκκλησία.

Όμως, μια Κυριακή, ενώ ο παππούς και όλοι οι χωρικοί ήταν στη λειτουργία, η νεράιδα έγινε άφαντη. Φαίνεται πως ξαναβρήκε το πέπλο της, που μόνο αυτό της έδινε τη δύναμη να επιστρέψει πίσω στης θάλασσας τα βάθη.

Επίσης, οι Ιρλανδοί, ακόμα και σε περιόδους μεγάλου λιμού, δεν κατανάλωσαν ποτέ τους χέλια. Προτιμούσαν να πεθάνουν από ασιτία, παρά να φάνε αυτά τα ψάρια, που πίστευαν ότι ήταν τα καλά πνεύματα που τους έστελνε ο Θεός, για να τους προστατέψει.

Η Ιρλανδή χωρική, με άχυρα και άλλα μαγικά, προστατεύει την ανέμη της από την επιδρομή των νεράιδων
Η Ιρλανδή χωρική, με άχυρα και άλλα μαγικά, προστατεύει την ανέμη της από την επιδρομή των νεράιδων

Κάθε λιθάρι της Ιρλανδίας κρύβει κι από έναν μύθο, ένα θρύλο, μια δοξασία, που στα μάτια των υπόλοιπων Ευρωπαίων φαντάζουν ανοησίες, αλλά, καταπώς φαίνεται, η φαντασία είναι ο δικός τους τρόπος να αντιλαμβάνονται τη ζωή.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Η ΒΡΑΔΥΝΗ”, στις 07/04/1936…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η ΒΡΑΔΥΝΗ", στις 07/04/1936
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Η ΒΡΑΔΥΝΗ”, στις 07/04/1936

 

Σχετικά άρθρα

Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Μπούρτζι (Μέρος ΣΤ)… "-Αν θέλετε να χτιστεί η κεντρική πύλη της εισόδου του κάστρου, εκεί στο Μπούρτζι,...φροντίστε να στοιχειωθούν τα θεμέλιά του..."
Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Μπούρτζι (Μέρος Θ)… Οι στρατιώτες τάχθηκαν δεξιά και αριστερά της και με αυτή την τάξη, την οδήγησαν...στην πύλη της εισόδου, εκεί στο τρομερό Μπούρτζι. Στην πύλη...
Οι δεισιδαιμονίες της Προβηγκίας… Η Προβηγκία είναι η πανέμορφη, ιστορική περιοχή της νοτιοανατολικής Γαλλίας, όπου...βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα στα νότια και καταλήγει στο λιμάνι της Μασσαλίας...και στην περίφημη Κυανή Ακτή...
Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Μπούρτζι (Μέρος Ζ)… Ο φρούραρχος του Μπούρτζι είχε δει ένα καταπληκτικό όνειρο. Είδε, λέει, πως...μεταφέρθηκε έξαφνα σ' ένα σπίτι στο Ναύπλιο, το οποίο μέχρι τότε...
Το παιδί του Βρυκόλακα… Κάποτε, στα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, σύμφωνα με την παράδοση, ζούσε στη...Λιβαδειά, λίγο έξω από τη Θήβα, μια εξαιρετική μαμμή, που ήταν περιζήτητη...
Οι Νεράιδες, σύμφωνα με τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη (Μέρος Γ)… Σύμφωνα με τον σπουδαίο λαογράφο Νικόλαο Πολίτη, οι Νεράιδες συχνά συσχετίζονται...με τις Άρπυιες. Οι Άρπυιες, κόρες του Βορέα...
Οι Απόκριες στην Αρχαιότητα… Οι αρχαίοι Έλληνες απολάμβαναν τις Διονυσιακές Εορτές τους τέσσερις φορές τον...χρόνο, από τις οποίες προήλθαν οι σημερινές μας Απόκριες...
Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Το Κάστρο του Ρίου (Μέρος Β)… Πρώτο, λοιπόν, στη σειρά έρχεται το Κάστρο του Ρίου, που παλαιότερα χρησίμευε ως...φυλακή των βαρυποινιτών. Τα τείχη του, οι επάλξεις του...
Οι Νεράιδες, σύμφωνα με τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη (Μέρος Α)… Σύμφωνα με τον σπουδαίο Έλληνα λαογράφο Νικόλαο Πολίτη, οι Νεράιδες, όπως...καταδεικνύει το όνομά τους, που παράγεται από τη λέξη "νερό"...
Καλικάντζαροι – Θρύλοι και δοξασίες… Επιπλέον, πιστεύουν ότι εκείνοι που πέθαιναν πριν προλάβουν να βαπτιστούν,...γίνονται Καλικάντζαροι, όπως κι εκείνοι που πέθαναν δίχως να μεταλάβουν, όσοι...έμειναν άταφοι (εκτός εκείνων που σκοτώνονται στις μάχες), οι ακήδευτοι...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.