Παράξενες διηγήσεις μιας Ευρωπαίας που μπήκε στην Απαγορευμένη Πόλη του Θιβέτ το 1924…

Παράξενες διηγήσεις μιας Ευρωπαίας που μπήκε στην Απαγορευμένη Πόλη του Θιβέτ το 1924...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Η Alexandra David-Neel ήταν μια πολυσχιδής προσωπικότητα, με πνεύμα ανήσυχο, που την κράτησε πολύ μακριά από τα στενά όρια του συντηρητισμού και του καθωσπρεπισμού της εποχής της.

Η Γαλλοβελγίδα αυτή συγγραφέας, που είχε γεννηθεί το μακρινό 1868, είχε ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του καιρού της και είχε κατορθώσει να πραγματοποιήσει τα τολμηρά όνειρά της, τότε που οι υπόλοιπες γυναίκες της γενιά της δε μπορούσαν να ξεμακρύνουν ούτε από την αυλή του σπιτιού τους, χωρίς την άδεια ή την εποπτεία ενός άντρα.

Alexandra David-Neel (24/10/1868 - 08/09/1969)
Alexandra David-Neel (24/10/1868 – 08/09/1969)

Η Alexandra David-Neel, πέρα από συγγραφέας, υπήρξε μια ατίθαση γυναίκα, ασυμβίβαστη, αλλά και δεινή εξερευνήτρια, πνευματίστρια, Βουδίστρια και αναρχική. Έγινε πασίγνωστη, όταν κατόρθωσε να επισκεφτεί τη Λάσα του Θιβέτ το 1924, την περίοδο που στην πόλη ήταν απαγορευμένη η είσοδος στους ξένους.

Η πολυγραφότατη και παραγωγικότατη Alexandra είχε συγγράψει πάνω από τριάντα βιβλία, συμπεριλαμβανομένου και του “Magic and Mystery in Tibet”, που εκδόθηκε το 1929 και περιέγραφε τις εντυπώσεις της από τη μυστηριώδη αυτή χώρα. Ανάμεσα στα άλλα, διηγούνταν κι ένα αλλόκοτο περιστατικό, του οποίου υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας.

Το βιβλίο της Alexandra David-Neel, "Magic and Mystery in Tibet"
Το βιβλίο της Alexandra David-Neel, “Magic and Mystery in Tibet”

Οι Βουδιστές της Ασίας πιστεύουν στη μετεμψύχωση. Ενστερνίζονται την πεποίθηση πως όσοι πεθαίνουν, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα επιστρέφουν στη ζωή μέσα σε οποιοδήποτε πλάσμα, άνθρωπο ή ζώο.

Όταν η Alexandra βρισκόταν στο Θιβέτ, είχαν περάσει εφτά ολόκληρα χρόνια από τον καιρό που είχε αποβιώσει ένας Λάμα, δηλαδή ένας ιερωμένος Βουδιστής και οι άνθρωποί του δεν είχαν δει ακόμα κανένα σημάδι, που να τους πείθει ότι ο Δαλάι Λάμα είχε επιτέλους μετεμψυχωθεί.

Η Alexandra David-Neel μαζί με τον υιοθετημένο γιο της, Aphur Yongden
Η Alexandra David-Neel μαζί με τον υιοθετημένο γιο της, Aphur Yongden

Μια μέρα, όμως, ένας πιστός ακόλουθος του από καιρό πεθαμένου Δαλάι Λάμα, επιστρέφοντας από κάποιο χωριό που είχε επισκεφτεί, σταμάτησε σ’ ένα πανδοχείο, για να ξαποστάσει.

Καθώς του ετοίμαζαν το τσάι του, ο ακόλουθος έβγαλε την ταμπακιέρα του, για να πάρει λίγο ταμπάκο. Ξαφνικά, ένα μικρό παιδάκι, που ήταν γιος του πανδοχέα και έπαιζε παράμερα, τον πλησίασε θαρρετά, ακούμπησε το χέρι του στην ταμπακιέρα του ξένου και του είπε: “Γιατί χρησιμοποιείς εσύ τη δική μου ταμπακιέρα; Δώσε μου την, σε παρακαλώ”.

Η Alexandra David-Neel επάνω σ'ένα γιακ, στο Θιβέτ
Η Alexandra David-Neel επάνω σ’ένα γιακ, στο Θιβέτ

Ο ακόλουθος ξαφνιάστηκε. Πράγματι, η ταμπακιέρα δεν ήταν πάντοτε δική του, αλλά προηγουμένως ανήκε στον νεκρό αφέντη του, τον Βουδιστή ιερωμένο. Αμέσως έπεσε ευλαβικά στα γόνατά του, μόλις κατάλαβε ότι μπροστά του είχε τον μετεμψυχωμένο Λάμα.

Η Alexandra David-Neel, που έτυχε να παρευρεθεί στην πομπή της μεταφοράς του παιδιού στην οικία του Δαλάι Λάμα, ανέφερε τα εξής:

Η συνοδεία έφτασε σ’ ένα σημείο, όπου διασταυρώνονταν ένας παλιός κι ένας καινούριος δρόμος. Η πομπή ακολούθησε τον καινούριο. Τότε, το παιδί διαμαρτυρήθηκε έντονα και αναρωτήθηκε γιατί δεν πήγαιναν από τον παλιό δρόμο, που οδηγούσε ολόισια στον προορισμό τους.

Αυτό εκλήφθηκε ως η δεύτερη απόδειξη ότι ο γιος του πανδοχέα ήταν ο μετεμψυχωμένος Δαλάι Λάμα, καθώς όσο ήταν εν ζωή, ο νέος δρόμος δεν είχε ανοιχθεί ακόμη και ο μακαρίτης χρησιμοποιούσε πάντα τον παλιό.

Τέλος, συνέβη κι άλλο αξιοσημείωτο περιστατικό, που θεωρήθηκε ως τρίτη απόδειξη: Όταν η πομπή έφτασε στο σπίτι του Δαλάι Λάμα, έδωσαν στο μικρό παιδί να πιει το τσάι του σ’ ένα κρυστάλλινο κύπελλο, μα εκείνο αρνήθηκε και ζητούσε επιμόνως το παλιό του κύπελλο, που ήταν φτιαγμένο από πορσελάνη. Κανείς δε θυμόταν πια πού ήταν καταχωνιασμένο. Όμως, ο μικρός σηκώθηκε με σίγουρες κινήσεις και τους το έδειξε μόνος του.

Το μικρό αυτό αγόρι, ο γιος ενός ασήμαντου πανδοχέα, ήταν τελικά ο Thubten Gyatso, ο 13ος Δαλάι Λάμα του Θιβέτ.

Ο 13ος Δαλάι Λάμα
Ο 13ος Δαλάι Λάμα

Η είδηση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 29/05/1930…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "ΜΠΟΥΚΕΤΟ", στις 29/05/1930
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “ΜΠΟΥΚΕΤΟ”, στις 29/05/1930

Σχετικά άρθρα

Ο βρυκόλακας του πύργου των Yburg… Αντίκρυ στις εύφορες πεδιάδες του Ρήνου, επάνω σ' έναν βραχώδη λόφο, δίπλα στο...Μαύρο Δάσος, στέκουν αγέρωχα τα ερείπια του πύργου των Yburg...
Παύλος Σαντορίνης – Ο σπουδαίος επιστήμονας που εφηύρε το ραντάρ… Ο Παύλος Σαντορίνης, που ήταν ο εφευρέτης του "Ελληνικού Ραντάρ", του σημαντικού...αυτού μηχανήματος, που έβρισκε τον στόχο και στο πιο πυκνό σκοτάδι, εκλήθη...αυτοπροσώπως...
“Το Τηλέφωνο των Πνευμάτων” του Thomas Edison… Το φιλόδοξο σχέδιο του Edison προέβλεπε ότι η παράξενη συσκευή θα παρείχε τη...δυνατότητα στον χειριστή της να μπορεί να μεταφέρεται κατά βούληση στον Χώρο...
Τα πιο φημισμένα φαντάσματα της Αγγλίας – Χερν ο Κυνηγός… Παρουσιάζεται πάντοτε ως κερασφόρος, έχοντας μεγάλα και επιβλητικά κέρατα...ελαφιού...
Ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ επικοινωνεί από τον κόσμο των νεκρών… ...είχε υποσχεθεί στους οικείους του ότι θα τους έδινε σημεία που θα αποδείκνυαν τη...συνέχεια της ζωής μετά τον θάνατο...
Η γυναίκα με το χάρισμα της τηλαισθησίας… "Συχνά εύχομαι να μην είχα αυτό το χάρισμα του οραματισμού. Ο Θεός μού ζητάει να...κάνω καλή χρήση και όχι κατάχρηση", εξομολογήθηκε η Φλόρενς Στέρνφελς...
Ο Χιονάνθρωπος των Ιμαλαΐων… Πολλοί ήταν εκείνοι που αναζήτησαν το θρυλικό πλάσμα, που φέρεται να κατοικεί...στις αχανείς εκτάσεις των Ιμαλαΐων...
Το Σπίτι του Μυστηρίου (Μέρος Γ’)… Η κόρη, μιλώντας με τους ερευνητές, τους εξήγησε με κάπως προκλητικά αδιάφορο...τρόπο πως ναι μεν είχε ακούσει τους δυνατούς κρότους μέσα στο σπίτι της δύο φορές,...αλλά δεν είχε τρομάξει καθόλου. Τους άφησε έκπληκτους, όταν τους είπε...αποστομωτικά: "Εγώ δε φοβάμαι κανέναν! Μόνο τον Χάρο σκιάζομαι..."
Οι βρυκόλακες… Κατά τον 17ο αιώνα πίστευαν στην Ευρώπη πως οι βρυκόλακες ήταν οι νεκροί, οι οποίοι,...εξερχόμενοι τη νύχτα από τους τάφους τους ορμούσαν στους ζωντανούς...
Το πόλτεργκαϊστ του Μπάτερσι… Ώσπου μια νύχτα, η Σίρλεη, καθώς κοιμόταν, ένιωσε κάποια δύναμη να την τραβάει απ’...τα πόδια και να την πετάει κάτω απ’ το κρεβάτι της...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων.