Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πολιτεία του κόσμου…

Παυλοπέτρι: Η αρχαιότερη βυθισμένη πολιτεία του κόσμου...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Τα πραγματικά κέντρα ισχύος της Μυκηναϊκής Ελλάδας είναι γνωστά κι έχουν ανασκαφεί πλήρως, ενώ οι επαρχιακές πόλεις, που προφανώς είχαν δημιουργηθεί σε κάθε εύφορη πεδιάδα, έχουν ανασκαφεί μονάχα σποραδικά και χωρίς σύστημα.

Τα ανάκτορα και οι ακροπόλεις των Μυκηνών, της Τίρυνθας, της Πύλου και της Αθήνας μπορούν να μας δώσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα της αστικής ζωής της εποχής, αλλά ελάχιστες περιοχές και μάλιστα, ένα πολύ μικρό μέρος από αυτές μπορεί να μας δώσουν μια ιδέα για τη ζωή της μυκηναϊκής επαρχίας. Γι’ αυτό είχε προκληθεί τεράστιο ενδιαφέρον, όταν ανακαλύφθηκε μια επαρχιακή πόλη της μυκηναϊκής περιόδου, με τα σπίτια της, τους δρόμους και τους τάφους της.

Πρόκειται για το Παυλοπέτρι, που σήμερα βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η αρχαιότερη βυθισμένη πολιτεία βρίσκεται νοτίως του ακρωτηρίου Μαλέα στη Λακωνία, απέναντι από το Ελαφονήσι.

Παυλοπέτρι, η βυθισμένη πολιτεία
Παυλοπέτρι, η βυθισμένη πολιτεία

Το Παυλοπέτρι θεωρείται η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη του κόσμου. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τον Δρ. Nicholas Flemming και χαρτογραφήθηκε από ομάδα του Πανεπιστημίου του Cambridge. Το 1968 έφτασε επί τόπου μια ειδική αποστολή του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου του Cambridge, με σκοπό την υποβρύχια εξερεύνηση, ώστε να εξετάσει τα ερείπια, να τα κατατάξει χρονολογικά και να ανακαλύψει τα αίτια που οδήγησαν την πόλη στον καταποντισμό της.

Επτά ειδικοί εργάστηκαν κοπιαστικά επί έξι εβδομάδες κάτω από πολύ δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Τα μελτέμια προκάλεσαν τις περισσότερες δυσχέρειες. Κατέβαζαν τη θερμοκρασία του νερού και καθιστούσαν αδύνατη την υποβρύχια φωτογράφιση και εξέταση των αντικειμένων. Ήταν ιδιαιτέρως δύσκολο για τους ειδικούς να χαράξουν και να εξακολουθήσουν τις συντεταγμένες στον βυθό, ώστε να τοποθετήσουν τα ανάλογα σημάδια.

Δρ. Nicholas Flemming
Δρ. Nicholas Flemming

Οι ειδικοί αρχαιολόγοι θέλησαν να χρησιμοποιήσουν το σύστημα της φωτογραφίας από ψηλά με αερόστατο. Η ταραγμένη θάλασσα, όμως, εμπόδιζε την καθαρότητα των φωτογραφιών, που η ειδική μηχανή του αερόστατου λάμβανε αυτόματα. Μονάχα την αυγή λήφθηκαν μερικές καθαρές φωτογραφίες, που συντέλεσαν στην πλήρη χαρτογράφηση της πόλης.

Ήταν μια αρκετά μεγάλη πόλη της μυκηναϊκής εποχής, επειδή είχε διαστάσεις 300 επί 150 μέτρα. Το έδαφος στην πεδιάδα που ήταν το Παυλοπέτρι ήταν πολύ μαλακό και γόνιμο, άρα θα πρωτοστατούσε στη γεωργική παραγωγή.

Το Ελαφονήσι, που βρίσκεται απέναντι από το Παυλοπέτρι, είναι ένα βραχώδες νησί, που υπάρχουν και σ’ αυτό ενδείξεις μυκηναϊκής κατοχής. Μαρτυρίες του Στράβωνα και του Παυσανία καταδεικνύουν ότι στην αρχαιότητα ήταν ενωμένο με την ξηρά. Σήμερα, όμως, το βάθος του νερού στον μεταξύ τους πορθμό φτάνει τα τρία περίπου μέτρα και η απόσταση που τα χωρίζει είναι περίπου τετρακόσια μέτρα.

Δορυφορική εικόνα του Παυλοπετρίου
Δορυφορική εικόνα του Παυλοπετρίου

Η σημερινή ακτή προς την ξηρά έχει μια μεγάλη κηλίδα άμμου, με εκβλαστήσεις βράχων, που καλύπτονται από θάμνους. Πίσω τους δεσπόζει μια αλμυρή λίμνη. Υπήρχε και στη μυκηναϊκή εποχή ένα κανάλι από τη θάλασσα, που έφερνε το αλμυρό νερό στη λίμνη, για να εξατμιστεί και να παραχθεί αλάτι. Στα βράχια, ξεχωρίζουν τα ερείπια ενός προϊστορικού κοιμητηρίου, ενώ απότομοι και στενοί ανηφορικοί δρόμοι οδηγούν σε μικρούς θολωτούς τάφους, που είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα του μυκηναϊκού πολιτισμού. Οι επιστήμονες δεν είχαν κατορθώσει ακόμη να τους χρονολογήσουν. Περίπου όμοιοι τάφοι βρέθηκαν στους παλιούς ελλαδικούς οικισμούς στην Εύβοια. Ένας μεγάλος, εντυπωσιακός τάφος, με φαρδιά είσοδο και μετώπη φαινόταν οπωσδήποτε μυκηναϊκός και ανήκει στους μυκηναϊκούς τάφους που εντοπίστηκαν στη θάλασσα.

Λίγο έξω από τη θάλασσα βρισκόταν μια μικρή νησίδα. Πρόκειται για το Παυλοπέτρι. Μια σειρά από ασβεστολιθικούς βράχους στην ανατολική πλευρά σχηματίζει τα φυσικά όρια της πόλης στην ανατολή. Στην παλαιά ακτή, στον νότο, ανακαλύφθηκαν πολλά πρωτοελλαδικά και μυκηναϊκά αγγεία, κάτω από το ρωμαϊκό και το βυζαντινό υλικό. Τα τείχη προς το βαθύτερο επίπεδο ανήκουν στη μυκηναϊκή περίοδο. Είναι προφανές ότι η μυκηναϊκή πόλη εκτεινόταν μεταξύ της ξηράς και του νησιού.

Τα καταποντισμένα ερείπια διαιρέθηκαν σε δέκα περιοχές και εντοπίστηκαν δεκαπέντε οικίες, που συνήθως αποτελούνταν από περίπου οκτώ ορθογώνια δώματα, κτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, γύρω από μια εσωτερική αυλή. Ανάμεσά τους ξεχώριζε μια οικία, που ήταν μεγαλύτερη από τις υπόλοιπες και έμοιαζε με μέγαρο, ενώ οι δρόμοι ήταν λιθόστρωτοι.

Τα ερείπια του καταποντισμένου Παυλοπετρίου
Τα ερείπια του καταποντισμένου Παυλοπετρίου

Το αντιπροσωπευτικό σπίτι της βυθισμένης, αρχαιότατης πολιτείας ήταν ορθογώνιο και η κάτοψή του είχε διαστάσεις 16 επί 10 μέτρα. Οι μεγάλες αίθουσες χρησιμοποιούνταν για συγκεντρώσεις, ενώ οι μικρότερες για αποθήκες και εργαστήρια. Στους μικρούς αυτούς χώρους ανακαλύφθηκαν αγγεία και υπολείμματα αργαλειών. Οστά ζώων ήταν διασκορπισμένα τριγύρω, μαζί με πλήθος από ίχνη λαδιού, κρασιού και δημητριακών, όπου θα πρέπει να υπήρχαν σε αφθονία σε εκείνη την τόσο εύφορη γη.

Οι αρχαιολόγοι εκτιμούσαν ότι οι άνθρωποι κατοικούσαν στις αίθουσες του επάνω ορόφου. Οι στέγες ήταν μάλλον επίπεδες και καλύπτονταν από κεραμίδια. Οι τοίχοι των σπιτιών ήταν κατασκευασμένοι από ασβεστολιθικά βράχια και είχαν πάχος 60 εκατοστά. Επίσης, υπολογιζόταν ότι περί τα είκοσι άτομα κατοικούσαν στο κάθε ένα συγκρότημα σπιτιού.

Οι δρόμοι του οικισμού ήταν κάπως παράξενοι. Είχαν πλάτος περίπου πέντε μέτρων και σε αρκετές περιπτώσεις είχαν χτισμένο έναν εγκάρσιο τοίχο σ’ όλο το πλάτος, που πιθανόν να στήριζε κάποια σκάλα, που οδηγούσε στα επάνω πατώματα. Υπήρχαν και ειδικά πέτρινα κτίσματα κατά μήκος των δρόμων, για να βοηθούν τους ανθρώπους να ξεφορτώνουν το άχθος από τα ζώα τους.

Αρχικά, υπήρχε η εκτίμηση ότι η πόλη κτίστηκε γύρω στο 1600-1100 π.Χ., αλλά αργότερα οι έρευνες αποκάλυψαν, μέσω των ευρημάτων, ότι το Παυλοπέτρι κατοικούνταν από το 2800 π.Χ., στην αρχή της Εποχής του Χαλκού. Πιθανολογείται ότι καταβυθίστηκε το 1000 π.Χ. Πρόκειται για μια μοναδική στο είδος της πόλη, αφού έχει ολοκληρωμένο σχέδιο δόμησης, με δρόμους, κτίρια και νεκροταφείο.

Με το κόκκινο χρώμα σημειώνονται τα κτίσματα και οι δρόμοι του Παυλοπετρίου
Με το κόκκινο χρώμα σημειώνονται τα κτίσματα και οι δρόμοι του Παυλοπετρίου

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”, στις 09/07/1971…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ", στις 09/07/1971
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”, στις 09/07/1971

Σχετικά άρθρα

Νεολιθικά ευρήματα στη Λάρισα… Οι ανασκαφές που διενεργούνταν έξω από την Λάρισα και συγκεκριμένα σε απόσταση...μόλις πέντε χιλιομέτρων από την πόλη, δίπλα στις όχθες του Πηνειού ποταμού,...θεωρήθηκαν μεγάλης σημασίας για τον ελληνικό πολιτισμό.
Τα στοιχειωμένα κάστρα της Ελλάδας – Μπούρτζι (Μέρος Α)… Ας αρχίσουμε το νοερό ταξίδι μας πίσω στον χρόνο από το Μπούρτζι. Σε απόσταση ενός...μιλίου απ' τη στεριά του Ναυπλίου, κατακάθεται πάνω στα νερά...
Οι Νεράιδες, σύμφωνα με τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη (Μέρος Β)… Σύμφωνα με τον σπουδαίο Έλληνα λαογράφο Νικόλαο Πολίτη, οι Νεράιδες, κατά...ορισμένες παραδόσεις, χωρίζονται σε δύο είδη: εκείνες που κατοικούν στα βουνά...
Ιπτάμενο “πούρο” πάνω από τη Μυτιλήνη, το 1955… Ένα εξαιρετικά παράξενο τηλεγράφημα από τη Μυτιλήνη προς το Υπουργείο...Εσωτερικών, ανέφερε την εμφάνιση ενός αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενου...αντικειμένου...
Το φάντασμα του Ανεμογιάννη… ...αντιλήφθηκαν μίαν άλλη σκιά καβάλα σ' ένα άσπρο άλογο, εκατό μέτρα μπροστά τους...
Φωτεινό ιπτάμενο αντικείμενο στον ουρανό της Κοζάνης… Το απίστευτο ήταν ότι το μυστηριώδες ιπτάμενο αντικείμενο εμφανιζόταν για μερικά...βράδια στη σειρά, κατά διαστήματα, ενώ το μέγεθός του αυξομειωνόταν εντυπωσιακά...
Οι Νεράιδες, σύμφωνα με τον λαογράφο Νικόλαο Πολίτη (Μέρος Γ)… Σύμφωνα με τον σπουδαίο λαογράφο Νικόλαο Πολίτη, οι Νεράιδες συχνά συσχετίζονται...με τις Άρπυιες. Οι Άρπυιες, κόρες του Βορέα...
Ο ιππότης που σφαγίασε τον τρομερό Δράκο της Ρόδου, το 1342 (Μέρος Β)… Στα χρόνια των Ιπποτών, ο θαρραλέος Προβηγκιανός Ιππότης Dieudonne de Gozon του Τάγματος...της Ρόδου, ήταν εκείνος που έδωσε τέλος στο μαρτύριο των Ροδίων...
Το παιδί του Βρυκόλακα… Κάποτε, στα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, σύμφωνα με την παράδοση, ζούσε στη...Λιβαδειά, λίγο έξω από τη Θήβα, μια εξαιρετική μαμμή, που ήταν περιζήτητη...
Τα οράματα της Παναγίας στο Λεβίδι Αρκαδίας, το 1938… Όταν επέστρεψαν πίσω στο Λεβίδι, ειδοποίησαν τους ιερείς Δημ. Κουτσουράκη, Θ....Δραβίλα και Γ. Κοντοράβδη, οι οποίοι κατέφτασαν άμεσα και άρχισαν...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.