Ο άνθρωπος που άκουγε «μυστηριώδεις φωνές»…

Ο άνθρωπος που άκουγε "μυστηριώδεις φωνές"...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Ο ηλεκτρολόγος – μηχανικός Αντώνιος Αντωνιάδης ήταν ένας άνθρωπος πολύ μορφωμένος, με σπουδαία θέση, αλλά και με εξαιρετικές ψυχικές ικανότητες. Ο μεγαλόσωμος, ροδομάγουλος και καλόκαρδος αυτός Θρακιώτης είχε αποδεχτεί πια τις ξεχωριστές διακουστικές του ιδιότητες.

Ο Αντωνιάδης παραδεχόταν ότι οι σπάνιες και ιδιότυπες φωνές που άκουγε μέσα στο κεφάλι του τον είχαν βοηθήσει πολύ στη δουλειά του, όπως επίσης και σε κάθε δύσκολη περίοδο της ζωής του, δίνοντάς του τις σωστές κατευθύνσεις.

Ο ηλεκτρολόγος - μηχανικός Αντώνιος Αντωνιάδης
Ο ηλεκτρολόγος – μηχανικός Αντώνιος Αντωνιάδης

Οι εσωτερικές αυτές φωνές τον είχαν σώσει πολλές φορές από τεχνικά σφάλματα, ακόμα δε, κι από βέβαιο θάνατο. Όταν υπηρετούσε ως στρατιωτικός μηχανικός ύδρευσης στο «502 Έργο» των Μακεδονικών Οχυρών, χάρις στη «φωνή» σώθηκε εκείνος και ένας στρατιώτης, ο Εμμανουήλ Φραγκιαδάκης από την Κρήτη, από τραγικό δυστύχημα σε βάθος 80 μέτρων υπό τη γη.

Ο Αντώνιος Αντωνιάδης εξηγούσε ότι τη σταδιοδρομία του, κατά το μεγαλύτερο μέρος την όφειλε στις «φωνές», που τον συμβούλευαν και τον καθοδηγούσαν. Τις ίδιες ακριβώς εσωτερικές φωνές άκουγε τόσο ο παππούς του, όσο και η μητέρα του.

Όταν βρισκόταν κοντά σε νεκρό, μπορούσε να ακούσει τις καταπληκτικές αποκαλύψεις του από μια φωνή, που έφτανε σαν συριγμός στα αυτιά του. Επίσης, αν τύχαινε να βρεθεί σε κάποιο νεκροταφείο, τότε ένα πανδαιμόνιο ανακατεμένων φωνών τον ξεκούφαιναν κυριολεκτικά, χωρίς, φυσικά, να μπορεί να ξεχωρίσει τι του έλεγαν, προκαλώντας του πονοκέφαλο και σύγχυση.

Πρώτη φορά ανακάλυψε την εσωτερική του φωνή το 1941, όταν υπηρετούσε ως Αρχιτεχνίτης Μηχανικός στη Διεύθυνση Μακεδονικών Οχυρών. Οι Γερμανοί κατακτητές είχαν καταλάβει το Οχυρό Νυμφαίας και ο ίδιος, μαζί με αρκετούς άλλους, είχε συλληφθεί ως αιχμάλωτος. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, όσοι προσπαθούσαν να διαφύγουν, τουφεκίζονταν επί τόπου. Το Νοσοκομείο Κομοτηνής ήταν γεμάτο τραυματίες.

Φορώντας πολιτικά ρούχα, ο Αντωνιάδης επισκέφτηκε το Νοσοκομείο, για να βοηθήσει όσους υπέφεραν. Έβγαλε ένα σημειωματάριο που κουβαλούσε πάνω του και άρχισε να καταγράφει τα ονόματα των τραυματιών, περνώντας από τα κρεβάτια, για να τους γνωρίσει και για να φροντίσει για τα γράμματα και τα δέματα, που τους έστελναν οι δικοί τους άνθρωποι.

Είχε τελειώσει στον επάνω όροφο και κατέβηκε στο ισόγειο, προκειμένου να συνεχίσει κι εκεί την καταγραφή των τραυματιών και των αναγκών τους. Είδε έναν θάλαμο, όπου μέσα σ’ αυτόν βρίσκονταν δύο τραυματίες. Αφού τελείωσε με τον πρώτο, στράφηκε στον δεύτερο, που ήταν σκεπασμένος ολόκληρος μ’ ένα λευκό σεντόνι. Τον ρώτησε το όνομά του και χωρίς κα κουνηθεί καθόλου ο κλινήρης, ακούστηκε από το βάθος μια «φωνή», που του απάντησε ότι δεν υπήρχε λόγος να ασχοληθεί μαζί του, αλλά να κάνει τον σταυρό του και να τον συγχωρέσει.

Αμέσως, ο έκπληκτος Αντωνιάδης απευθύνθηκε στον άλλο τραυματία, ζητώντας του εξηγήσεις, αλλά εκείνος τον κοιτούσε βουβά, με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο ωχρό πρόσωπό του. Μόλις βρήκε το κουράγιο, είπε στον Αντωνιάδη: «Μα, τι λέτε τόση ώρα με τον πεθαμένο; Τον έφεραν εδώ οι Γερμανοί ετοιμοθάνατο. Άφησε την τελευταία του πνοή, χωρίς να προλάβει να μιλήσει σε κανέναν!».

Σε λίγο, η ίδια απόκοσμη φωνή βούιξε στα αυτιά του Αντωνιάδη: «Βεβαιώθηκες τώρα ότι είμαι νεκρός; Γράψε το όνομά μου και να το θυμάσαι. Είμαι ο Γιώργος Στάμου, από το χωριό Καστανιές της Ορεστιάδας». Ξαφνικά, μπήκε ο νοσοκόμος και του φώναξε να βγει έξω. Την ίδια στιγμή, μπήκε κι ο Γερμανός σκοπός, τον άρπαξε απ’ το χέρι και βρίζοντάς τον, τον πέταξε έξω. Το απόγευμα, στην ταφή, ήταν ο μόνος που γνώριζε το όνομα του άτυχου στρατιώτη. Οι γιατροί, όμως, δεν τον πίστευαν.

Ένας Γερμανός αξιωματικός τηλεφώνησε σε συνάδελφό του στην Ορεστιάδα, έμαθε το όνομά του κι ο συνάδελφος θα ενημέρωνε τη μητέρα του Γιώργου Στάμου, από το χωριό Καστανιές της Νέας Ορεστιάδας, ώστε να συνοδεύσει τον γιο της στη στερνή του κατοικία.

Έτσι, όλοι πείστηκαν ότι κάτι πολύ παράδοξο είχε συμβεί ανάμεσα στον Αντώνιο Αντωνιάδη και στον νεκρό, που αδυνατούσε να το συλλάβει ο νους τους. Κι όμως, ο Αντωνιάδης είχε πραγματικά επικοινωνήσει με τον άτυχο στρατιώτη…

Μάλιστα, συχνά είχε την ικανότητα, με κάποιους από τους συνομιλητές του, να ακούει ακόμη και τις πιο μύχιες σκέψεις τους, πράγμα που τον έφερνε πολλές φορές σε δύσκολη θέση.

Αρκετοί ειδικοί μελετητές πιστεύουν ότι η ανθρώπινη ψυχή, όταν βρίσκεται μέσα στο φυσικό της σώμα ή όταν το εγκαταλείπει, εκπέμπει υπερηχητικά κύματα, που τα συλλαμβάνουν μόνο οι υπερευαίσθητοι δέκτες.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», στις 22/02/1953…

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ", στις 22/02/1953
Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», στις 22/02/1953

Αξιολογήστε το άρθρο

Επιλογή βαθμολογίας

Μέση βαθμολογία / 5. Βαθμολογία - σύνολο αξιολογήσεων:

Σχετικά άρθρα

Το φάντασμα του μικρότερου αδερφού… Ένας Άγγλος ναυτικός, ο πλοίαρχος Frederick Marryat, κυβερνήτης ενός υπερωκεανίου, αλλά...και μετέπειτα συγγραφέας, σ’ ένα από τα τελευταία του ταξίδια...
Ο θρήνος και οι γυναίκες, από την αρχαιότητα έως σήμερα… Ο Αγαμέμνονας, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και άλλοι μεγαλόδοξοι επικοί ήρωες θρηνούνε...με απαράμιλλη ειλικρίνεια και με ισχυρά αισθήματα στη λύπη...
Ο Ρουμάνος βοσκός, που ισχυριζόταν ότι συνομιλούσε με τον Θεό, το 1936… Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, ο Petrache Lupu, ένας ταπεινός κι ασήμαντος βοσκός από...το Maglavit της Ρουμανίας, ισχυριζόταν ότι έβλεπε θεϊκά οράματα...
Τα πνεύματα στην Αυλή του Τσάρου Νικολάου Β’ της Ρωσίας… Η Κόμισσα Branitskaya, η οποία είχε χρηματίσει Κυρία επί των Τιμών της Τσαρίνας, είχε...δημοσιεύσει διάφορες ανέκδοτες ιστορίες της οικογενειακής ζωής του Τσάρου της...Ρωσίας, Νικολάου Β'...
Κέινε – Τα μυστηριώδη κέλτικα πνεύματα των θρήνων… Τα Κέινε εκδήλωναν την παρουσία τους με πολλούς και απροσδόκητους τρόπους. Ιδού η...περιγραφή μιας εμφάνισης Κέινε, όπως είχε δημοσιευθεί στην "Εφημερίδα του...Δουβλίνου"...
Το στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, στην Αθήνα του 1913 (Μέρος Β)… Στο στοιχειωμένο σπίτι της οδού Μαυρομιχάλη, τα μέλη της οικογένειας Μπ. ήταν...ανάστατα από τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Όμως, η εξάντλησή τους από το ταξίδι και...τη μετακόμιση νίκησε τον αρχικό τους φόβο...
Λεονόρα Πάιπερ – Το πανίσχυρο μέντιουμ του 19ου αιώνα… ...ο Δρ. Ρίτσαρντ Χόντγκσον επισκέφτηκε την Πάιπερ, η οποία, σε κατάσταση βαθιάς...ύπνωσης, του είπε: "Ο φίλος σας ο Τζορτζ Πέλχαμ θέλει κάτι να σας πει"...
Απόσπασμα από το περίφημο «Λεξικό της Κολάσεως»… Ένα από τα πιο παράξενα βιβλία που έχει γραφτεί ποτέ ήταν το περίφημο "Dictionnarie Infernal"...ή "Λεξικό της Κολάσεως". Ήταν ουσιαστικά ένα σύγγραμμα δαιμονολογίας, που...περιέγραφε λεπτομερώς τους δαίμονες και την ιεραρχία τους...
Διτοπισμός… Ο οδηγός στο τέλος παραδέχτηκε πως πήγε... στον ύπνο του, επειδή ένιωθε πολύ εξαντλημένος από τη συνεχή πεζοπορία...
Τηλεκινητικά φαινόμενα στο Αγρίδι Γορτυνίας, το 1936… Στις 10 Ιουλίου του 1936, προσήλθαν στα γραφεία της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών...απεσταλμένοι από το Αγρίδι της Γορτυνίας, για να ζητήσουν οδηγίες...
Μοιραστείτε το άρθρο...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email

Σχολιάστε το άρθρο

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.